معرفی وبلاگ
ایران تونگین ولعل دنیاهستی//ایران توفریبنده وزیباهستی نام تونکوست چون کهن ایرانی//تاریخ خجسته یل وشیرانی// مهدهنری نقش جهان درگاهت//شیرازوسپاهان اثرزیبایت// هرکس گذرش درتورسدمی بیند//ازشاخه زیبات گلان می چیند// هردم که نظردررخ توبنماید //مدهوش تووجلوه کویت باشد// آثارتوزیباونکودرهمه جاست//هرشهربه آثارخوشت می نازد// مهمان چوبه این نغمه سرا بازآید//درکوی توگرددبری ازغم یادش// اثرمدیروبلاگ محمدعلی حاجیان
دسته
لرنيگ سنترمرجع تخصصي آموزش هاي وب
رابين وب آموزش برنامه نويسي وب
وبلاگ آي كامپ
آموزش ويديويي فتوشاپ،فلش و...............
Cg TV
قوي ترين و بهترين سايت آموزشي كشور
ايران سرزمين – آموزش طراحي صفحات وب
سايت تخصصي آموزش جاوااكسريپت،وب وطراحي
ايران سرزمين
بوق بوق ايران
ايران شناسي
ايرانگردي
ايران هميشه جاويدان
پايتخت فرهنگي جهان اسلام
ايرووون
4چشم
ميهن ما
توريسم ايران
هنرصنايع دستي وخانواده
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1247839
تعداد نوشته ها : 2866
تعداد نظرات : 130

JavaScript Codes
Rss
طراح قالب

چشمه هاي تهران


 تهران اگرچه اين روزها بيمارترين شهر ايران است، اما كمي دورتر از مرزهاي آلوده و شلوغ اين شهر، چشمه هايي جريان دارند كه بهترين گزينه براي يك طبيعت گردي كوتاه با رنگ و بوي آب درماني به شمار مي روند...

چشمه هاي تهران

 

 

 

 

آب علي: اين چشمه در 60كيلومتري شمال شرق تهران، در دهكده آب علي و در كنار جاده تهران – آمل، از زمين مي‌جوشد. آب اين چشمه از گروه آب هاي بي‌كربناته و سولفات كلسيك و منيزيم آهن‌دار و گازدار و عاري از ميكروب است و آب آن از نظر درماني مدر و دفع‌كننده مواد زايد است و در درمان دستگاه گوارش، كبد، لوزالمعده و روده مفيد خواهد بود. روي كبد و مجراي صفرا تأثير مي‌گذارد، به تنظيم كلسترول و اسيد اوريك كمك مي كند و همچنين به دليل وجود آهن در تركيب آن براي درمان كم خوني مفيد است.

چشمه معدني اسك:

اگر كمي از تهران فاصله بگيريد و به سمت آمل حركت كنيد، به اين چشمه‌هاي يازده گانه مي رسيد كه در 96كيلومتري شرق تهران، در دامنه جنوبي قله دماوند و در كف دره هراز در دو سوي رودخانه هراز، واقع شده‌اند. خواص درماني اين نوع آب ها به دليل تركيب مواد آن است و حاوي كلرور بي‌كربنات و هيدروژن سولفوره و گوگرد است. آبهاي گوگردي اسك در درمان عفونت‌هاي مجاري تنفسي، بيماري جلدي و بيماري‌هاي مفصلي موثر است.

چشمه هاي تهران

چشمه قلعه دختر: اين چشمه در 2 كيلومتري شمال غرب جاده تهران – آمل، در محل پل دختر. بين گردنه امامزاده هاشم و بلور به فاصله 50 كيلومتري تهران، واقع شده است. وجه تسميه چشمه به سبب قلعه‌اي به همين نام است كه در كنار آن قرار دارد. آب چشمه از گروه آبهاي بي‌كربنات كلسيك سبك و سرد و PH آن نزديك به خنثي است. اين نوع آبهاي معدني براي بيماريهاي دستگاه گوارش، كبد و لوزالمعده مفيد هستند. آبهاي معدني همچنين، دردرمان بيماريهاي مفصلي، نقرس، اوره بالا و دفع سنگ دستگاه ادراري مدر و مؤثرند و به سبب كمي مقدار سولفات و كلر در آن براي مصرف شيرخواران مناسب است.

 

شاه دشت كرج: آب معدني شاه دشت در 25كيلومتري جنوب كرج واقع شده و آب آن داراي سولفات سديك و كلروره كلسيك سرد است. اين آب ها در درمان بيماري هاي دستگاه تنفسي موثراند و به سبب داشتن يد براي درمان بيماري كواتر نيز مفيد‌اند.

چشمه وله گچسر:

اين چشمه در جنوب غربي گچسر و شمال غربي دهكده وله قرار دارد و فاصله آن تا هتل گچ‌سر دو كيلومتر است. آب چشمه از گروه آب هاي بي‌كربنات كلسيك گوگردي است كه گوگرد آن از احياء سولفات حاصل مي‌شود. اين نوع آبها در درمان بيماري هاي جلدي، مجاري تنفسي و روماتيسم‌ها مؤثرند.

چشمه هاي تهران

چشمه شور: اين چشمه در انتهاي جاده اي منشعب از جاده تهران – قم در ناحيه علي آباد و نزديك درياچه حوض سلطان قرار دارد. زمان مناسب براي استفاده از اين چشمه آبان، آذر و اواخر زمستان تا ارديبهشت ماه است اما با توجه به سرد نشدن هوا در زمستان امسال، هنوز هم مي توانيد از اين چشمه بهره ببريد.

چشمه اعلاء: اين چشمه را كه در دسته چشمه هاي بي‌كربنات كلسيك قرار مي گيرد، بايد در كنار جاده آبعلي در 51 كيلومتري تهران ببينيد. آب اين چشمه سبك، سرد و قابل نوشيدن است. آب اين چشمه براي درمان دردهاي رماتيسمي، بيماري هاي جلدي و مشكلات مجاري تنفسي مفيد است.

تبيان 

شنبه سیم 7 1390 23:43

مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول


ورامين شايد تنها شهر ايران باشد كه در زمان حمله مغول ها نه تنها ويران نشد، كه بيش از پيش هم رونق گرفت...

 

مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول

 

 

 

 شهري كه به لطف افكار صلح طلبانه حاكم تازه مسلمانش، سلطان محمد خدابنده (الجايتو) آباد شد و در همين دوران كلنگ يكي از مهم ترين آثار تاريخي آن به زمين خورد: مسجد جامع ورامين كه مثل تمام مسجد جامع هاي دنيا، خلاصه معماري اسلامي و نمادي از دوران تمدن كشور بود.

مسجد جامع ورامين را بعد از چند قرن، هنوز هم مي توان اوج هنر معماري ايلخاني دانست. مسجد چهار ايواني و مستطيل شكلي كه در محدوده اي 66در 43 متر ساخته شده و در بناي آن آجر و كاشي هاي ايراني- اسلامي به چشم مي خورد.

مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول

سبك معماري اين مسجد، ايلخاني است كه در حقيقت ادامه سبك سلجوقي بوده است. به اين ترتيب، شما در بازديد از مسجد جامع ورامين، يك بناي چهار ايواني را مي بينيد كه ورودي آن در ضلع شمالي قرار دارد و از طريق ايوان‌هاي شرقي و غربي به ضلع جنوبي كه نمازخانه در آن قرار گرفته، مي‌رسد. ضلع شرقي مسجد اما نقش يك گذرگاه فرعي را ايفا مي كند كه براي عبور و مرور از آن استفاده مي شده است.

مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول

كتاب هاي تاريخي پايان ساخت اين مسجد را به سال726 نسبت مي دهند. يعني زماني كه الجايتو ديگر زنده نبود و ابوسعيد بهادر به جاي او حكومت مي كرد. به همين دليل نام ابوسعيد بر كتيبه مسجد ثبت شد و اين كتيبه بعدها از بين رفت.

مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول

مسجد جامع ورامين كه در گذر زمان تخريب شده بود، در سال815 هجري به دستور شاهرخ تيموري مرمت شد اما اين مرمت هم نتوانست اين مسجد را به دوران پرشكوه ايلخاني اش شبيه كند. مسجد جامع ورامين اين روزها هنوز هم زير داربست هاي سازمان ميراث و فرهنگي است، اما اگر گذارتان به آنجا بيفتد، مي توانيد كتيبه‌هاي شاهرخ، كتيبه آياتِ سوره جمعه، انواع نمونه‌هاي آجركاري و كاشي‌كاري، نمازخانه و گنبد آن را ببينيد كه در ايوان جنوبي قرار دارد.

مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول

مادام ديولافوا، باستان شناس فرانسوي كه در دوره ناصر‌الدين شاه قاجار بازديدي از اين مسجد داشته است در سفرنامه خود درباره تخريب اين اثر مي نويسد: «پس از چهار ساعت راهپيمايي و پايمال كردن محصول مزارع و شنيدن نا‌ملايمات از زارعين بام مخروطي شكل و گنبد ميناي مسجدي كه در ميان مزارع سر بر‌آورده بود از دور پديدار شد. اين دهكده ورامين است. كمي بعد به آنجا ‌رسيديم و در ميان باغ‌ها كه ديوار‌هاي گلي داشتند، داخل شديم. در اين باغ‌ها درختان ميوه از قبيل گيلاس و زرد‌آلو و گوجه و هلو، جنگل انبوهي تشكيل مي‌دادند. پس از كمي استراحت به تماشاي مسجد جامع ورامين رفتيم. اين بنا در قديم بسيار عالي و با‌شكوه بوده ولي اكنون ويرانه‌اي بيش نيست. مومنين هم از ترس فرود آمدن طاق براي عبادت به آنجا نمي‌روند و بنابراين سياحت آن مانعي ندارد و هر كس مي‌تواند آزادانه و بدون اشكال به تماشاي اين خرابه بپردازد.»
تبيان


مسجد جامع ورامين ميراثي از مغول
دسته ها :
شنبه سیم 7 1390 23:41

موزه ميرعماد


موزه خط و كتابت ميرعماد در يكي از بناهاي قديمي مجموعه فرهنگي و تاريخي سعد آباد قرار دارد. بناي موزه احتمالا متعلق به اواخر قرن 13 و اوايل قرن 14 قمري است

به دليل شباهت اين بنا با بناهاي متعلق به اواخر دوره قاجار شيوه معماري آن شبيه به معماري دوره انتقال است كه در اواخر قاجار و اوايل پهلوي اول شكل گرفت.

moozeh-miremad

ساختمان موزه ميرعماد در گذشته محل زندگي دو تن از فرزندان پهلوي دوم (فرحناز و عليرضا) بود.

اين بنا در كنار ساختمان ليلا (موزه آبكار) و كاخ وليعهد (موزه بهزاد) قرار دارد و شامل دو طبقه است. طبقه اول با زير بنايي برابر 196 مترمربع و متراژ اعياني 310 مترمربع روي سكويي به ارتفاع 5/1 متر احداث شده است.

در مورد تاريخ دقيق ساخت بنا، مداركي در دست نيست اما تاريخ آن به اوايل دوره پهلوي اول مي‌رسد. اين بنا بعد از اقامت رضا پهلوي براي مدتي متروك باقي ماند و بعدها تبديل به دفتر مخصوص شد.


بعد از پيروزي انقلاب، اموال كاخ فرحناز هم به جاي ديگر منتقل شد و در سال 1357 محل استقرار و مطالعه اشياي چرمين بود (موزه چرم). پس از مدت زماني بنا بصورت بدون استفاده باقي ماند تا در سال 1371-72 طرح ساماندهي مجموعه آغاز شد.

ساختمان موزه داراي دو طبقه است و با تلفيقي از معماري سنتي ايران و اروپا ساخته شده است كه پس از انقلاب تا مدتها بدون استفاده بود تا زماني كه سياست‌هاي سازمان ميراث فرهنگي اين بنا را محلي براي نمايش آثار خطي مناسب تشخيص دادند و در نتيجه با تفكيك بخش‌هاي مختلف آن تغييراتي در كل ساختمان به وجود آمد و مرمت آن آغاز شد.

معمار داخلي بنا، خانم مهندس فيروزه اطهاري و طراحي خارجي بنا توسط مهندس هومن صدر صورت گرفت. با حذف ديوارهاي اضافي و تبديل بنا به يك فضاي مناسب موزه‌اي، ساختمان تبديل به موزه خط و كتابت شد و در سال 1376 اين موزه با نام بزرگترين استاد خوشنويسي قرن 11 قمري ميرعماد الحسني سيفي قزويني افتتاح شد.

بناي اين موزه بيشتر به عنوان يك ساختمان مسكوني و يا كوشك است و از چهار طرف باز مي‌باشد. بنا بصورت آجر و ملات و بدون استفاده از سازه احداث شده است.

نماي خارجي بنا با آجر تزئين شده و اشكال هندسي منظم دارد. فرم‌هاي تزئيني آجرها شمسه – چليپا مي‌باشد و بام آن بصورت شيرواني از نوع كلاه فرنگي است.

بخش‌هاي مختلف موزه ميرعماد:

خطوط قبل از اسلام

خطوط اسلامي

خطوط تفنني

اشياي كاربردي

نسخ خطي

منبع :همشهري آنلاين
وب سايت تبيان

شنبه سیم 7 1390 23:39

خانه مستوفي الممالك

آدرس : ضلع جنوب‌غربي چهارراه گلوبندك


mostofialmamalek

در نيمه دوم قرن سيزدهم‌، ناصرالدين شاه قاجار مهم‌ترين حامي و باني ساخت بناهاي مختلف در تهران بود، به طوري‌كه در خلال سلطنت طولاني و نسبتاً آرام او، باروي هشت ضلعي جديدي با 12 دروازه و يك ميدان مركزي با شكوه به نام ميدان توپ‌خانه براي شهر گسترش يافته تهران ساخته شد.


mamalek-3

يكي از بناهاي اين دوره (ناصري‌)، خانه مستوفي‌الممالك‌، واقع در داخل حصار غربي است كه از جهات مختلف جاي تأمل دارد. عمارت مستوفي‌الممالك متعلق به اواخر سلطنت ناصرالدين شاه قاجار، يعني حدود 110 سال پيش‌، با سبك و سياق خاص معماري آن دوره‌، كه ويژگي آن استفاده از عناصر و بن‌مايه‌هاي اروپايي است‌، ساخته شده‌است‌.

اين بنا خانه يكي از اصيل ترين رجال دوران قاجار و پهلوي‌، يعني ميرزا حسن خان مستوفي‌الممالك‌، فرزند ميرزا يوسف‌خان مستوفي‌الممالك‌، است كه در قسمت‌هايي تحت عناوين شجره‌نامه‌، زندگي‌نامه و مشاغل و مناصب حكومتي‌، به آن‌ها اشاره شده‌است‌.

خانه مستوفي در 1311 ق‌، يعني هنگامي كه ميرزا حسن خان مستوفي‌الممالك 19 سال بيش‌تر نداشت‌، ساخته شده است‌. با توجه به اين‌كه محمدتقي‌خان رياست بنّا خانه و منصب معمار باشي‌گري را در طول مدت سلطنت ناصرالدين شاه عهده‌دار بود تا بر احداث بناهاي ساخته شده توسط درباريان نظارت كند، و با توجه به اين‌كه ساختن اغلب بناهاي درباريان را در محله سنگلج به وي نسبت داده‌اند، به احتمال زياد، وي را مي‌توان معمار يا ناظر ساخت بناهاي مستوفي‌الممالك دانست‌.

اين خانه داراي مشخصات خاص بناهاي مسكوني دوره قاجار است و ورودي آن در بخش شرقي بنا است كه با چند پله به حياط متصل مي‌شود. دور تا دور بنا را حياط احاطه كرده است‌.


mamalek-2



اين عمارت از جهت اين‌كه خانه مسكوني يكي از سران مشروطه و رجال نامي تاريخ معاصر ايران است و با توجهبه اين كه نمونه‌اي كم نظير و كامل از بناهاي مسكوني دوره قاجاريه بوده و نيز به جهت موقعيت محلي آن‌، يعني واقع شدن در محله سنگلج‌، از ديدگاه سياسي‌، اجتماعي‌، فرهنگي‌، تاريخي‌، هنري‌، معماري و ... قابل بحث و بررسي است‌. بناي مستوفي از شمال با كوچه مستوفي‌، از شرق با كوچه چال حصار و از غرب و جنوب با اماكن مسكوني هم‌جوار است‌. زمين ملك به طول 57 متر و دو عرض 29 متر و 33 متر است و انتهاي كوچه چال حصار قرار گرفته است‌.

ابعاد بنا نيز در حدود 24/5 در 19/5 متر و ورودي بنا هم در حدود دو متر از سطح كوچه پائين‌تر است‌.

نماي شرقي داراي دو پنجره بزرگ در طبقه اول‌، در چوبي دو لنگه (ورودي اصلي بنا) و سه پنجره مربع شكل كوچك جهت نورگير زيرزمين است‌.

mamalek-01



نماي شمالي داراي چهار ستون مدوّر در طبقه اول‌، شش پنجره بزرگ و دري در قسمت وسط و چهار پنجره كوچك مربع شكل جهت نورگير و زيرزمين و يك در فلزي در وسط‌، براي ورود به زيرزمين و حوض خانه آن است‌.

نماي جنوبي حدود يك متر پايين‌تر از سطح نماي شرقي‌، يعني در حدود سه متر پايين‌تر از سطح كوچه است‌. در قسمت بالا يا طبقه اول‌، نما داراي ده ستون كامل مدور و دو نيم ستون چسبيده به بدنه بنا در دو گوشه و در قسمت پايين يا نماي زير زمين 12 ستون سنگي است كه هشت تاي آن به صورت جفت‌جفت (چهار جفت‌) است‌. هفت پنجره بزرگ در بالا و هفت پنجره مربع شكل كوچك جهت نورگير زيرزمين در پايين نما قرار گرفته است‌. سقف بنا شيرواني و داراي يك خر پشته و دودكش آجري است‌.

قسمت‌هاي مختلف بنا شامل در ورودي چوبي دولنگه‌، آستانه كتيبه‌دار با هفت پله مرمرين و دو ستون در بالاي آن است كه به سالن مركزي مرتبط مي‌شود و در سمت چپ و راست آستانه ورودي دو اتاق و در دو طرف سالن مركزي دو اتاق ديگر و بالاي هر دوي آن‌ها دو اتاق ديگر قرار گرفته است‌. در واقع سالن مركزي شش اتاق در اطراف دارد.

تزيينات بنا بيش‌تر به صورت گچ‌بري و داراي نقوش حيوانات افسانه‌اي با سر انسان و بدن شير، انسان بال‌دار يا فرشته‌، گل و گياه به شكل پيچك يا طرح اسليمي دسته گل‌، گل و گلدان‌، سبد پر ميوه‌، پرندگان شكار شده و آويخته مثل قرقاول و اردك و ... است‌.

ميرزا حسن خان مستوفي الممالك‌، فرزند ميرزا يوسف مستوفي‌الممالك و شكر خانم‌، دختر رئيس يكي از قبايل كرد، يكي از اصيل‌ترين شخصيت‌هاي تاريخ سياسي معاصر ايران است و مقام و لقب مستوفي الممالك بيش از يك قرن در خاندان او بوده است‌.

مستوفي در لغت به معناي حساب‌دار و دفتردار خزانه و در عرف حكومتي وزير دارايي است‌. او در پنجم رمضان 1291 ق‌، در تهران متولد شد. از پنج سالگي زيرنظر معلم سرخانه و زيرنظر محمودخان ملك‌الشعرا تحصيل كرد. مستوفي در سن 60 سالگي درگذشت و جنازه وي در آرامگاه پدرش‌، خانقاه قلندرشاه‌، در ونك به خاك سپرده شد.
منبع :
تبيان
عكسها : موزه ارتباطات

 

در دل هشتي موزه اثري از هنرمند ژاپني، نوريوكي هاراگوچي قرار دارد كه از روغن و پولاد ساخته شده‌است. در ميانه يكي از گذرگاه‌ها اثري از هنري مور قرار دارد و فضاي سبز اطراف موزه به نام باغ تنديس آثار حجمي هنرمنداني نظير پرويز تناولي، هنري مور و آلبرتو جاكومتي قرار دارد.

موزه هنرهاي معاصر تهران

موزه هنرهاي معاصر به جز ۸ نگارخانه اصلي، داراي چندين بخش‌ جنبي نيز مي‌باشد كه از جمله آن‌ها مي‌توان به سينماتك، بايگاني و گنجينه آثار هنري، كتابخانه تخصصي، كتابفروشي تخصصي و كافه اشاره كرد.

موزه هنرهاي معاصر تهران

ويكيپديا

شنبه سیم 7 1390 23:37

موزه هنرهاي معاصر تهران يكي از موزه‌هاي شهر تهران است. اين موزه در سال ۱۳۵۶ خورشيدي (۱۹۷۷ ميلادي) به دستور محمد رضا پهلوي در ضلع غربي پارك لاله و در زميني به مساحت ۲۰۰۰ متر مربع (به جز باغ تنديس‌ها) بنا شد.

موزه هنرهاي معاصر تهران

اين موزه شامل مهم‌ترين و جامع‌ترين مجموعه از هنر غربي در قارهٔ آسيا است.

معماري موزه مجموعه‌اي است از سنت، مدرنيسم و مفاهيم فلسفي كه به دست معمار ايراني كامران ديبا طراحي شده‌است. هشتي، چهارسو و گذرگاه‌ها از جمله عناصر چشم‌نواز اين مجموعه بديع به شمار مي‌رود. همچنين تأثير بادگيرهاي يزد بر معماري مجموعه واضح است. هشت نگارخانه موزه كه با اختلاف سطحي بي نظير نسبت به هم بنا شده‌اند، بيننده را در مسيري چرخشي گرداگرد فضاي اصلي موزه مي‌گردانند؛ اين مسير به گونه‌اي طراحي شده‌است كه انتهاي هشتمين و آخرين نگارخانه به هشتي يا همان نگارخانه اول باز مي‌گردد.

موزه هنرهاي معاصر تهران

 

در دل هشتي موزه اثري از هنرمند ژاپني، نوريوكي هاراگوچي قرار دارد كه از روغن و پولاد ساخته شده‌است. در ميانه يكي از گذرگاه‌ها اثري از هنري مور قرار دارد و فضاي سبز اطراف موزه به نام باغ تنديس آثار حجمي هنرمنداني نظير پرويز تناولي، هنري مور و آلبرتو جاكومتي قرار دارد.

موزه هنرهاي معاصر تهران

موزه هنرهاي معاصر به جز ۸ نگارخانه اصلي، داراي چندين بخش‌ جنبي نيز مي‌باشد كه از جمله آن‌ها مي‌توان به سينماتك، بايگاني و گنجينه آثار هنري، كتابخانه تخصصي، كتابفروشي تخصصي و كافه اشاره كرد.

موزه هنرهاي معاصر تهران

ويكيپديا

شنبه سیم 7 1390 23:36

موزه تاريخ طبيعت تهران

از 7 چنار سال هاي دور، تنها 5 چنار باقي مانده اما محله هفت چنار همان محله برو بياست. آمد و شدي براي بازديد از موزه تاريخ طبيعي. ساختمان موزه با مساحت 2700 مترمربع، يك بناي تاريخي است كه از اوايل قرن بيستم به عنوان كارخانه برق شروع به كار كرد و پس از چند سال به كارخانه جوراب بافي تبديل شد. بنايي قاجاري كه در نهايت استادي و ظرافت، طراحي و ساخته شده و دودكش بسيار عظيمي داشت. نوع معماري و نحوه آرايش سطوح به گونه اي است كه نشانه هاي معماري پيشرفته خارجي و تلفيق آن با معماري سنتي و غني ايراني در آن آشكار است و با بناهاي قاجاري مجاور خيابان هاي ناصرخسرو و مدرسه البرز هماهنگي دارد.

موزه تاريخ طبيعت تهران

از چهار گوشه جهان
در موزه تاريخ طبيعت، شگفت انگيزترين حيواناتي را مي بينيد كه در طبيعت ايران پيدا شده اند. خروس چهارپا و مرغ سه پايي كه در تمام زندگي نتوانسته اند حركت كنند، گونه هاي كمياب حيات وحش و نسل هاي منقرض شده از جانوران بومي و غير بومي ايران.فضاي داخلي موزه به 2 سالن تفكيك مي شود كه قسمت عمده فضاي آنها به نمونه هاي غير زنده و تاكسيدرمي شده تعلق دارد. اتاق هاي تو در توي سالن شماره يك، گونه هاي مختلف جانوران از سراسر دنيا را در خود جاي داده است.

بخش آخر يعني بخش آثار طبيعي، اختصاص به آثار طبيعي زمين دارد. سنگ ها و كاني هاي مختلف با منشأ آذرين و رسوبي در كنار سنگ هاي قيمتي و نيمه قيمتي كه نمونه هاي خام و تراش خورده آنها كنار هم گذاشته شده به همراه مجموعه اي از فسيل بي مهرگان كه متعلق به ادوار گذشته است، مجموعه اي كم نظير را به وجود آورده است.

البته يك مجموعه غني از حشرات در تابلوهايي با نقش هايي زيبا، زينت بخش ديوارهاي موزه است. حشرات بيشترين فراواني گونه را در ميان گونه هاي جانوري دارا هستند و موزه هفت چنار توانسته است تعدد اين گونه ها را به خصوص در ميان پروانه ها پوشش دهد.

موزه تاريخ طبيعت تهران

ديوار وحش
دور تا دور ديوار اتاق ها و راهروها هم مزين به سر انواع مختلف حيواناتي است كه روزگاري نفس مي كشيدند ولي امروز چشم به چشمان شما دوخته اند؛ سر گوزن، گراز، خرس، شير، روباه و ... همه با شناسنامه خود به ديوار آويخته شده اند، تاكسيدرمي هايي كه ناگهان آدم را از دل بناي تاريخي به حيات وحش بكر و ناب، در قاره سياه، سر مي دهند.

با رفتن از سالني به سالن ديگر شما در دوره هاي مختلف حيات وحش جا به جا مي شويد. جايي كه كودو، گراز زيگيل دار و خرس كنار همديگر صف كشيده اند. بيرون سالن هم پوست خشك شده و دباغي گورخر ايراني روي سينه ديوار خوابيده است.

موزه تاريخ طبيعت تهران

آخرين اتاق سالن شماره 1، ويترين پرندگان است، پرندگاني از سراسر دنيا. سوتر حواصيل، بوتيمار، ابيا، كاكايي كوچك و خوتكا كه پيش از كمياب شدن به اين موزه آمده اند. در سطحي پايين تر از سالن شماره1 كه با رديف 10 پله اي از آن جدا مي شود، تمام جانوران از پشت شيشه به بازديدكنندگان سلام مي گويند؛ اينجا زاگرس در زيرزمين است!

زيستگاه هاي مختلفي از گوشه و كنار جهان براي نشان دادن محيط طبيعي زندگي جانوران ساخته شده، ساوانا يا دشت هاي گرمسيري آفريقا كه مأمن شيرهاي آفريقايي است، مناطق بياباني ايران، رشته كوه هاي البرز و زاگرس، تالاب انزلي و ده ها زيستگاه ديگر اين زنده هاي بي جان را در خود جا داده است.

موزه تاريخ طبيعت تهران

آكواريوم موزه
يكي از زيباترين قسمت هاي موزه، آكواريوم آن است؛ غاري تاريك و پرپيچ و خم همچون اعماق اقيانوس ها كه مأمن انواع ماهي هاي آب شيرين متعلق به رودخانه هاي سراسر دنياست.

شاخص ترين ماهي ها در اين آكواريوم ها به صورت مجزا نگهداري مي شوند. ماهي هاي گوشتخوار رودخانه آمازون، ماهي هاي بدون فلس، ماهي هاي زنده زا، كروكوديل و صد البته صداي ريزش آب از قنديل هاي آب شده، بازديد از ياد نرفتني از اين آكواريوم را براي شما به همراه خواهد داشت.

 

شنبه سیم 7 1390 23:34

اين روزها كه تهران معتدل ترين هواي سال را تجربه مي كند، بد نيست كه تعطيلات آخر هفته خود را در يكي از گردشگاه هاي اطراف شهر بگذرانيد. جايي مثل اوشان و بخش رودبار قصران كه اين روزها سرسبزتر و ديدني تر از هميشه است.

آبشارهاي تهران

اگر گذارتان به اين منطقه افتاد، مي توانيد سري هم به آبشار شكرآب بزنيد كه باران هاي آخر هفته آن را پرآب تر از قبل كرده اند. براي رسيدن به اين آبشار بايد راهي جاده لشگرك شويد و به دو راهي لواسان و فشم برويد.

آبشارهاي تهران


در مسير فشم، به سمت اوشان رفته و در روستاي آهار كه آخرين نقطه ماشين رو است، پياده شويد و بقيه مسير تا روستاي شكرآب پياده طي كنيد. اين پياده روي حداكثر 2ساعت طول مي كشد و در تمام اين مدت باغ‌هاي گيلاس و آلبالو شما را همراهي مي كنند. البته اين باغ ها در اواخر خرداد تا اوايل مرداد پر از ميوه هستند و بنابراين فرصت خوبي فراهم مي كنند تا سفرهاي كوتاه يك روزه اي در اين مدت به آهار و شكرآب داشته باشيد.

آبشارهاي تهران

روستاي شكرآب در 13 كيلومتري فشم قرار دارد و اگر راه دسترسي محلي آن را بخواهيد، بايد بگوييم كه 4 كيلومتر مانده به فشم، يك دوراهي است كه مسير سمت چپ به اوشان، باغ گل، ايگل، آهار و شكرآب منتهي مي‌شود.

رودخانه آهار هم به طول 15 كيلومتر يكي ديگر از ديدني هاي اين منطقه است كه از دامنه‌هاي كوه صندوق چال سرچشمه گرفته و در مسير خود از دره‌هاي كوه تاربيشه گذشته و به جاجرود مي‌ريزد.

آبشارهاي تهران


مسير آهار به آبشار شكرآب يكي از ديدني ترين و جذاب ترين مسيرهاي تهران است كه حتي در زمستان ها هم با چشمه هاي برفي اش مي تواند يك گردشگاه ديدني باشد. شايد به همين دليل بوده است كه بيشتر شاهان قاجاري اين منطقه چهارفصل را براي گشت و گذار شكار خود انتخاب مي كردند.

آبشارهاي تهران


علاوه بر اين، در آهار مي توانيد يك آبشار فصلي و بسيار زيبا را ببينيد كه در حقيقت مجموعه‌‌اي از آبشارهاي زيبا است و به آبشار چهل پله معروف شده است. اين آبشار در دامنه‌هاي كوه قلعه دختر آهار قرار دارد و معمولا كوهنوردان زيادي از اين كوه براي تورهاي بهاره و زمستاني شان استفاده مي كنند.
منبع:تبيان

شنبه سیم 7 1390 23:32

ديدني هاي فيروزكوه

دماوند را همه مي‌شناسيم، نماد ايران است، بلندترين، باشكوه‌ترين، سرافرازترين سرزميني كه با لاله‌ها و شقايق‌‌هاي وحشي بهاري‌اش كم از بهشت ندارد، اما اين سرزمين در لابه‌لاي كوهستان‌هايش بهشت‌هاي بي‌پايان بسيار دارد. آن‌سوتر از دماوند، در مرز استان مازندران، فيروزكوه قرار دارد كه در منتهي‌اليه شمال‌شرقي استان تهران واقع شده است. شهري كه زمستان‌ها هميشه در ميان سردترين شهرها نامش برده مي‌شود و تابستان‌ها خنكاي ييلاق هايش روح را تازه مي‌كند.

ديدني هاي فيروزكوه

مهم‌ترين جاده دسترسي به فيروزكوه، جاده تهران فيروزه كوه است، اما از سمت مازندران و هم‌چنين از سمت استان سمنان نيز به سوي شهرستان فيروزكوه مي‌توان حركت كرد.

آبشار ساواشي
قديمي‌ترين راه ارتباطي تهران به مازندران جاده فيروزكوه است، هنوز هم از اين جاده به عنوان يك گذرگاه ارتباطي بين استان مازندران و استان تهران استفاده مي‌شود. كتيبه ناصرالدين شاه و هم‌چنين آبشار ساواشي بعد از تنگه اول قرار دارد. تنگه اول، طولاني‌تر، باريك‌تر و عميق‌تر است. بعد از تنگه اول و پس از حجاري قاجاري آرام آرام آبشار خودش را نشان مي‌دهد.

تابستان فصل سفر به ساواشي است اما در هر صورت فراموش نكنيد هنگامي كه گرما به اوج آزاردهنده مي‌رسد، مي‌توانيد به آبشار ساواشي پناه ببريد و زير آبي كه آرام آرام  مي‌چكد آرام بگيرد.

ديدني هاي فيروزكوه

كاروانسراي شاه‌عباسي
سابقه ساخت و شكل‌گيري كاروانسراي شاه‌عباسي فيروزكوه به دوران صفويه مي رسد. اين كاروانسرا تا اواخر دوران پهلوي اول مورد استفاده قرار مي‌گرفت. كاروانسراي شاه‌عباسي فيروزكوه از جمله بناهاي سنگي ايوان‌دار و سرپوشيده محسوب مي‌شود ولي پس از دوره پهلوي اول به شكل غيرقابل‌استفاده رها شد و آسيب ديد.

چشمه آب‌معدني خمده
در 13 كيلومتري جنوب غربي فيروزكوه در نزديكي ايستگاه قطار، چشمه آب سردي واقع شده است كه معروف به چشمه آب معدني خمده است. اين چشمه بيشتر در تابستان‌ها مورد استفاده مسافران قرار مي‌گيرد و باتوجه به امكاناتي كه براي آن درنظر گرفته شده است، امكان شنا در چشمه نيز وجود دارد. استفاده‌كنندگان از آب اين چشمه بر اين باورند كه آب آن براي بهبود امراض پوستي و همچنين سنگ كليه موثر است.
 

 غار بورنيك  

غار بورنيك از جمله جاذبه‌هاي مهم فيروزكوه است كه در جوار حبله‌رود در 23كيلومتري جنوب غربي شهر فيروزكوه، در فاصله 6 كيلومتري روستاي زيباي هرانده و بر فراز كوهستاني به همين نام واقع شده است. براي دسترسي به اين غار مسافران مي‌توانند از جاده دماوند ـ فيروزكوه استفاده كنند. اندازه دهانه ورودي غار 15 در 10 متر و ارتفاع آن 6 متر است و از سطح دريا 1950 متر ارتفاع دارد.

ديدني هاي فيروزكوه - آكاايران

دهانه ورودي آن وسيع است و پس از آن ايواني با طاق بلند نمايان مي‌شود كه در منتهي اليه سمت چپ آن راه سنگلاخ ورود به دهليز اوليه غار واقع شده كه سال 1380 به همت فرمانداري فيروزكوه راه ورودي غار به صورت پلكاني به طور مناسبي بهسازي شده ‌است. مجموعه غار بورنيك از 3 تالار عظيم شكل گرفته‌است كه بر فراز هر كدام از تالارها، طاق‌ديس‌ها جلب‌نظر مي‌كنند.
برگرفته تبيان

شنبه سیم 7 1390 23:30

سفر به دنياي آبشار و صخره

 

سفر به دنياي آبشار و صخره

تنگه واشي در جاده فيروزكوه ــ تهران يكي از جاذبه‌هاي طبيعي است كه گردشگران مي‌توانند در هياهوي برخورد آب و صخره، تجربه‌اي از يك روز تابستاني خنك را داشته باشند. اين تنگه كه به تنگه ساواشي هم معروف است، حدود 300 متر طول دارد و با ديواره‌هاي صخره‌اي بلند به ارتفاع حدود 100 متر پوشيده شده است.

 

 

 

 

 ساواشي محل عبور رودخانه‌اي است كه از كوه‌هاي ساواشي سر چشمه مي‌گيرد و از ميان دشت مي‌گذرد. اين روزها اگر گذارتان به اين تنگه خنك برسد، بايد انتظار كم شدن آب رودخانه را داشته باشيد چون در تابستان با بالا رفتن گرماي هوا، ميزان آب به كمترين حد خود مي‌رسد و مثل فصل هاي ديگر سال، تا زير زانو را خيس نمي‌كند.

براي سفر به اين تنگه بايد به يك كيلومتري شهرستان فيروزكوه برويد. بنابراين اين تنگه بهترين گزينه براي پايتخت نشيناني است كه به دنبال فرصتي براي يك سفر كوتاه نيم روزي مي گردند.

سفر به دنياي آبشار و صخره

براي رفتن به تنگه واشي در جاده فيروزكوه ــ تهران، بعد از ورود به يك جاده فرعي و طي حدود 9 كيلومتر به روستاي جليزجند مي‌رسيد كه اين روستا در حاشيه يك دشت سرسبز با مزارع گندم و سيب زميني و باغ‌هاي مختلف ‌است. بعد از عبور از روستا و طي حدود 4 كيلومتر در جاده‌اي كه ميان دشت و در كنار جوي‌هاي پر از آب زلال، احداث شده، محل پياده روي تنگه واشي شروع مي‌شود.

بعد از عبور از تنگه اول و گذر از دشتي زيبا، تنگه دوم قرار گرفته كه حدود 2 كيلومتر با تنگه اولي فاصله دارد. اين تنگه هم مانند تنگه اول چشم نواز است و از ديواره‌هاي سنگي آن در نقاط مختلف چشمه‌هاي آب زلال و خنك به سمت پايين روان است. در انتهاي اين تنگه نيز هياهوي ريزش آب آبشاري زيبا گردشگران را به سمت خود مي‌كشد.

سفر به دنياي آبشار و صخره

معمولاً بعضي از گردشگران در اين معبر با كرايه‌ چهارپايان مسير جاده را تا رسيدن به انتهاي تنگه اول و يا تا خود آبشار واشي طي مي‌كنند چرا كه اين تنگه با پوشش صخره‌هايي بزرگ و بلند دره‌هاي صعب‌العبوري را بوجود آورده است.

در تنگه واشي علاوه بر طبيت زيبا، آثار تاريخي هم وجود دارد. يكي از سه كتيبه معروف دوره قاجار در اين تنگه واقع شده‌است. دو كتيبه ديگر در چشمه علي شهر ري و تونل وانا در جاده هراز واقع شده‌اند. هر سه اين كتيبه‌ها به دستور فتحعلي شاه قاجار حكاكي شده‌است. كتيبه موجود در تنگه واشي كه حدوداً 185 ساله است داراي ابعاد 6 در 7 متر است كه وقايع زمان فتحعلي شاه دور تا دور كتيبه روايت شده‌است.

سفر به دنياي آبشار و صخره

در تنگه واشي گياه كمياب باريچه وجود دارد كه براي مصارف صنعتي و دارويي است اما چيدن باريچه به دليل كميابي آن جرم است و پيگرد قانوني دارد. از ديگر ديدني‌هاي اين منطقه، دشت پشت آبشار (دره سكوت)، قلعه اسماعيليه (بالاي تنگه اول) و غار طبيعي تنگه دوم را مي‌توان نام برد.

سفر به دنياي آبشار و صخره

پيشنهاد مي كنيم با توجه به شلوغي تنگه در اين روزها، زمان آغاز سفر را طوري تنظيم كنيد كه صبح زود حركت كرده و صبحانه را در بين راه بخوريد و حداكثر ساعت 8 صبح ابتداي تنگه باشيد. كساني هم كه مشكلات فشار خون دارند و يا در ارتفاعات دچار مشكل مي‌شوند بايد پس از گذر از تنگه اول بيشتر مراقب خود باشند.

 برگرفته از: فارس، آنوبانيني

شنبه سیم 7 1390 23:27

تاريخ در خيابان‌هاي دودزده شهر


تاريخ در خيابان‌هاي دودزده شهر
سال 1253 قمري وقتي ميرزا محمد قوام الدوله آشتياني خانه مجلل خود را بنا مي‌كرد، هرگز به ذهنش نمي‌رسيد كه ملك زيباي او تبديل به يكي از متروك‌ترين و ناشناخته‌ترين خانه‌هاي تاريخي پايتخت در قرن آينده شود. ميرزا محمد قوام الدوله آشتياني يكي از صاحب منصبان دوره محمد شاه قاجار بود كه در ديوان محاسبات ماليات سمتي داشت‌. پسر قوام‌الدوله‌، حسن وثوق هم در سال1268 ش‌، جاي پدر را گرفت و در دوره‌هايي وزير فرهنگ‌، دارايي‌، خارجه و نخست‌وزير بود.

 خانه قوام الدوله را بايد در يكي از شلوغ‌ترين و تجاري‌ترين خيابان‌هاي تهران ببينيد؛ خيابان اميركبير تهران، حد فاصل چهارراه سرچشمه و سه راه امين حضور، كوچه ميرزا محمد وزير.

اين خانه به سبك معماري ايراني‌اسلامي ساخته شده و طبق همين سبك، داراي 7دري، حياط بيروني، يك حوض و چند باغچه است. قرينه اين حياط هم حياط ديگري است كه حياط اندروني محسوب مي‌شود و باز هم با باغچه و حوض نماسازي شده‌. اين دو حياط با چند راهرو به همديگر مرتبط مي‌شوند. به اين‌ها بايد دو بادگير و يك شيرواني را در بام اضافه كنيد كه آجري هستند و قرينه هم ساخته شده‌اند.

تاريخ در خيابان‌هاي دودزده شهر

ورود به ساختمان، از حياط بيروني و دروني و از طريق دو راه پله انجام مي‌شود. طبقه اول 2 تالار بزرگ به نام‌هاي آينه و تبني يا سفره‌خانه دارد و 2 راهرو و 3 اتاق كوچك‌. طبقه دوم هم به همين قاعده2 راهرو دارد اما با 6 اتاق. يك راهرو و 3 اتاق در ضلع غربي و يك راهرو و 3 اتاق ديگر در ضلع شرقي هم بنا شده است‌. خانه قوام الدوله يك زير زمين هم دارد كه زير تالار آينه و تبني قرار گرفته و تنها براي دسترسي اهالي خانه بوده كه از حياط اندروني به آن راه پيدا مي‌كردند.

تاريخ در خيابان‌هاي دودزده شهر

تالار آينه مهمانخانه قوام الدوله بوده است كه سياست‌مداران قاجاري زيادي در آن رفت و آمد مي‌كردند. دسترسي به اين اتاق از بخش‌هاي اندروني خانه جدا بود تا اهالي خانه بتوانند حتي در زمان جلسات كاري هم به راحتي تردد كنند. جالب است بدانيد كه تزيينات اين تالار به دليل رفت و آمد رجال كشورهاي غربي‌، از الگوهاي غربي پيروي كرده‌ و تصاوير زنان فرنگي به‌صورت كارت پستال در ميان آينه‌كاري‌ها و موتيف‌هاي گچ‌بري جا نمايي شده است!

با اين حال در همين فضا هم رگه‌هايي از معماري ايراني به چشم مي‌خورد: سه ارسي‌، 7 پنجره ارسي‌، 3 در چوبي و 4 طاقچه. ارسي‌ها با گره‌هاي كنده‌كاري شده و تزيينات چوبي ظريف و شيشه‌هاي رنگي نماسازي شده‌اند و روي آن‌ها نقاشي هنرمندان ايراني به چشم مي‌خورد.

تاريخ در خيابان‌هاي دودزده شهر

سفره‌خانه هم كه در ضلع جنوبي قرار دارد، زمستان نشين ساكنان خانه بوده كه به دليل موقعيت جغرافيايي خاصش بيشتر از بقيه بخش‌هاي خانه از نعمت آفتاب بهره مي‌برده. در قسمت شمالي اين سفره خانه يك فرو رفتگي وجود دارد كه شاه‌نشين اتاق محسوب مي‌شود.

انجمن آثار ملي اين خانه را در سال‌هاي قبل از انقلاب خريد و به سازمان ملي حفاظت آثار باستاني واگذار كرد تا آن را مرمت كند. اين روزها اگر گذارتان به خانه قوام الدوله بيفتد، مي‌بينيد كه قسمتي از بنا در تعريض كوچه ميرزا محمود وزير از بين رفته كه به احتمال زياد متصل‌كننده اندروني و بيروني به يكديگر بوده است‌. علاوه بر اين، تبديل ايوان تابستاني به تالار آينه كاري باعث شده كه بنا از شكل و شمايل اوليه خود فاصله بگيرد.

تاريخ در خيابان‌هاي دودزده شهر

از زماني كه اين بنا زير نظر سازمان ملي حفاظت آثار باستاني رفت، چند اتاق‌، آشپزخانه و سرويس‌ بهداشتي در ضلع شرقي حياط بيروني به آن اضافه شد كه البته با بافت قديمي خانه‌، مثل در و پنجره‌، تزيينات شومينه و گچ‌بري و نماي خارجي به طور كلي مطابقت مي‌كند و تشخيص آن دشوار است كه اين واحدها بعداً به بنا اضافه شده‌اند. با تمام اين‌ها خانه ميرزا محمد قوام الدوله آشتياني هنوز هم يكي از جالب‌ترين نمونه‌هاي معماري ايراني است كه در اولين نگاه نظم و تقارن آن شگفت زده‌تان خواهد كرد.
منبع تبيان

شنبه سیم 7 1390 23:26
X