معرفی وبلاگ
ایران تونگین ولعل دنیاهستی//ایران توفریبنده وزیباهستی نام تونکوست چون کهن ایرانی//تاریخ خجسته یل وشیرانی// مهدهنری نقش جهان درگاهت//شیرازوسپاهان اثرزیبایت// هرکس گذرش درتورسدمی بیند//ازشاخه زیبات گلان می چیند// هردم که نظردررخ توبنماید //مدهوش تووجلوه کویت باشد// آثارتوزیباونکودرهمه جاست//هرشهربه آثارخوشت می نازد// مهمان چوبه این نغمه سرا بازآید//درکوی توگرددبری ازغم یادش// اثرمدیروبلاگ محمدعلی حاجیان
دسته
لرنيگ سنترمرجع تخصصي آموزش هاي وب
رابين وب آموزش برنامه نويسي وب
وبلاگ آي كامپ
آموزش ويديويي فتوشاپ،فلش و...............
Cg TV
قوي ترين و بهترين سايت آموزشي كشور
ايران سرزمين – آموزش طراحي صفحات وب
سايت تخصصي آموزش جاوااكسريپت،وب وطراحي
ايران سرزمين
بوق بوق ايران
ايران شناسي
ايرانگردي
ايران هميشه جاويدان
پايتخت فرهنگي جهان اسلام
ايرووون
4چشم
ميهن ما
توريسم ايران
هنرصنايع دستي وخانواده
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1127447
تعداد نوشته ها : 2866
تعداد نظرات : 129

JavaScript Codes
Rss
طراح قالب

تالاب زيباي هشيلان با موقعيت كم نظير جغرافيايي خود در ۳۱ كيلومتري شمال غربي كرمانشاه و در مسير جاده كرمانشاه ـ روانسر واقع شده و محلي بسيار مناسب جهت پژوهش هاي پرنده شناسي و طبيعت گردي است. عرصه تالاب بالغ بر ۴۵ هكتار است و منبع اصلي تامين آب آن سراب سبزعلي نام دارد. ارتفاع متوسط تالاب از سطح دريا ۱۳۰۰ متر است و زيستگاهي مناسب براي پرندگاني چون لك لك -اگرت - حواصيل - بوتيمار - غاز خاكستري - انواع كشيم و انواع اردك محسوب مي شود. روباه و شنگ هم در اطراف تالاب پيدا مي شوند. اگرچه اين منطقه تالاب محافظت شده تلقي مي شود ولي تبديل آن به اراضي كشاورزي و فعاليت هاي شديد راهسازي و صنعتي در حال نابود كردن اين تالاب زيبا هستند. به نظر مي رسد تبديل اين تالاب به سايت پرنده نگري بتواند هم براي مردم زحمتكش منطقه درآمد زا باشد و هم موجب آگاهي از ارزش حفاظتي آن شود. عكسهاي مختصري ببينيد

نقشه 

 

مسير كرمانشاه به روانسر

اطراف تالاب

تالاب هشيلان

هشيلان كرمانشاه

تالاب

قورباغه

Hashilan kermanshah

كرمانشاه

Iran

گلسنگ سفيد

  بوقلمون

كار خانوادگي

لك لك

حاجي لك لك

لك لك مهاجر

خانه روستايي

قبرستاني قديمي

سنگ قبر

قبرستان قديمي در روستاهاي مجاور تالاب

چادر عشايري

سوغات هشيلان 

بژي برساق شيريني خانگي سوغات كرمانشاه و روانسر

چهارشنبه دوازدهم 11 1390 23:55

آدمي هميشه در پي كشف دنياهاي ناشناخته به مكان هاي به خصوصي قدم مي گذارد تا حس كنجكاوي خود را ارضا كند؛ دنياي زير آب يكي از اين مكان هاست كه بيش از ۹۵% انسان ها با آن از نزديك نا آشنا اند و اين در حالي است كه بيش از ۷۰% كره ي زمين از آب پوشيده شده و به كره آبي معروف است.
ايران از كشورهايي است كه خداوند نعمت دو پهنه وسيع آبي در شمال و جنوب اين سرزمين را به آن عطا نموده. زيبايي هاي زير آب هميشه براي انسان ها جذابيت داشته و مهم تر آن كه ايران ما يكي از ۲۷ كشوري است كه از سرمايه هاي گرانبهاي تپه هاي مرجاني بهره مي برد و لذا زيباترين ماهيان را مي توان در اطراف اين منابع با ارزش يافت.
اصولاً درياي عمان به دليل هم جواري با آب هاي اقيانوس هند و درياي عرب از تنوع زيستي بي نظيري بهره مي برد ولي به علت وفور ذرات مغذي محلول و نا محلول درون آب آن، ديد در آن كم بوده و از شفافيت كمتري نسبت به خليج فارس برخوردارست با توجه به اين كه اسكان ريف هاي مرجاني در خليج فارس نيز بسيار بيشتر از اين درياست.
در اين جا برخي از زيباترين ماهيان جنوب ايران در حوضه دو درياي خليج فارس و عمان را مشاهده مي نماييد كه توضيح در مورد هر كدام نيازمند وقت زياد است. پس فقط بدانيد اين ها همگي تنها بخشي از زيبايي هاي موجود در اين دو درياست.

جراح ماهي دم قيچي



جعبه ماهي يا صندوق ماهي

فرشته ماهي امپراطور

پروانه ماهي سه نواري

همزيستي از نوع همياري بين دلقك ماهي و شقايق دريايي + هاماد يا فرشته ماهي لكه زرد در پشت

پروانه ماهي طلايي

بادكنك ماهي ولنتاين

ماشه ماهي يا پيكاسو

چهارشنبه دوازدهم 11 1390 16:57

سفر > ديدني‌ها  - همشهري‌آنلاين:
طاق بستان مجموعه‌اي از سنگ‌نگاره‌ها و سنگ‌نبشته‌هاي دوره‌ ساساني است كه در شمال‌غربي شهر كرمانشاه در غرب ايران واقع شده است.

وجود كوه و چشمه در اين مكان، آن را به گردشگاهي روح‌فزا تبديل نموده كه از زمان‌هاي ديرين تا به امروز مورد توجه بوده است. [آشنايي با استان كرمانشاه]

طاق بستان در زبان بومي (كردي) طاق وسان گفته مي‌شود. سان به معني سنگ مي‌باشد و به اين ترتيب طاق بستان طاق سنگي معني مي‌دهد. اين مجموعه در قرن سوم ميلادي ساخته شده است. شاهان ساساني نخست نواحي اطراف تخت جمشيد را براي تراشيدن تنديس‌هاي خود برگزيدند، اما از زمان اردشير دوم و شاهان پس از او طاق بستان را انتخاب كردند كه در بين راه جاده‌ ابريشم قرار داشت و داراي طبيعتي سرسبز و پر‌آب بود.

طاق بستان شامل سنگ‌نگاره‌ تاج‌گذاري اردشير دوم و دو طاق مي‌باشد كه طاق كوچك‌تر شاهپور دوم و سوم و طاق بزرگ‌تر خسرو پرويز را به تصوير كشيده است. در سمت راست طاق كوچك‌تر و در بيرون از طاق سنگ‌نگاره‌اي تراشيده شده كه تاج‌گذاري اردشير دوم را نشان مي‌دهد.

طاق بزرگ‌تر به پهناي 5/7 متر، ارتفاع حدود 9 متر و به عمق 5/6 متر و طاق كوچك‌تر به پهناي 6 متر، به ارتفاع حدود 5 متر و به عمق 5/3 متر مي‌باشد.

عكس‌ها از امير مسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

در بخش فوقاني ديوار سمت چپ ايوان بزرگ، سنگ‌ نگاره‌اي از دوره قاجار مي‌باشد كه در سال 1237 هجري قمري حجاري شده‌ است.

طاق بستان - اميرمسعود سلطان‌احمدي

                                                                                                                                   

                                                                                                                                                                                                                        

قصري كه براي شيرين ساخته شد

مروري بر جاذبه‌هاي گردشگري قصر شيرين
 
سفر به شهر عشق، شهري كه نام آن همذات دلدادگي است؛ قصر شيرين. نامش رمانتيك و مردمانش نيز. خسرو پرويز عاشق مي‌شود، دلداده شيرين. شايد هم رقيبي براي فرهاد! اما يك رقيب برنده. در حالي كه فرهاد تيشه به ريشه كوه مي‌زند، خسرو پرويز كاخي بنا مي‌نهد مزين به نام همسر مسيحي‌اش.
 
كاخي كه از دل تاريخ مي‌گذرد و امروز همچنان فخرفروشي مي‌كند. حالا محل اين كاخ شهري است به همين نام. در دفتر و كتاب زياد از قصر شيرين نوشته‌اند هر كس به زعم خود. ابودلف يكى از گردشگران و مورخان خارجى درباره اين شهرستان چنين نوشته است: قصر شيرين داراى ساختمان‌هاى بلند و عظيمى است كه ديد انسان از تعيين ارتفاع آن عاجز و فكر از پي بردن به آن قاصر است. اين بناها شامل ايوان‌هاى پيوسته، خلوتگاه‌ها، انبار، كاخ‌ها، سقف‌هاى ضربى، گردشگاه‌ها و اتاق‌هايى است كه بر فراز تپه بنا شده و مدتى وقت مي‌خواهد تا شخص خردمند به كيفيت آن پى ببرد. به گفته وى، اين شهر را پادشاهى به نام ابرويز و يا به عبارتى خسروپرويز بنا نهاده است. از همان بدو ورود مهمان قصر شويد. راستي قصر شيرين در استان كرمانشاه است.


قصر بي‌شيرين مانده!
به سمت حاشيه شمالي شهر برويد درست در نزديكي آتشكده چهارقابي، ويرانه‌هاي قصر خسرو پرويز خودنمايي مي‌كند. اما ديگر نه از فرهاد دلسوخته خبري است و نه خسرو خود را فاتح اين عشق مي‌داند. سرنوشتشان تنها نقل كوچه است و دستمايه شاعر. درباره اين كاخ جغرافي‌نويس و اهالي تاريخ زياد گفته و نوشته‌اند. بيشتر آنها نيز بر اين باورند كه اين كاخ توسط خسرو پرويز در ميان باغ وسيعي احداث شده است. بهشتي بوده براي حيوانات وحشي كه اجازه داشته‌اند در آن زندگي كنند. آب فراواني نيز از رودخانه الوند در جدولي مرتفع به اين باغ وارد مي‌شد. يكي از مورخان اين كاخ را از زمره عجايب جهان دانسته است كه در سال 628 ميلادي توسط هراكليوس به ورطه ويراني رفت.
از آن همه ابهت قصر، امروز بوي ويراني به مشام مي‌رسد و اندكي ضعف مديريت. ورود به كاخ در ابتدا از پلكان دوطرفه‌اي ميسر بوده است. در بخش شرقي بنا نيز تالار ستون مستطيل شكلي وجود دارد كه طاق‌هاي آجري آن را پوشش داده‌اند. در پشت تالار هم اتاق گنبد‌دار بزرگي وجود دارد. در دو طرف شمال و جنوب اتاق گنبددار، اتاق‌هاي مستطيل شكلي به چشم مي‌خورد كه از طريق اتاق گنبد‌دار قابل دسترسي بوده‌اند.
حالا مي‌توانيد به پشت اتاق گنبددار برويد، در اينجا حياطي مربع شكل با رواق ستون‌دار قرار دارد. اطراف اين حياط ستون‌دار را اتاق‌هاي متعددي فراگرفته اند. اتاق‌هايي كه روزي روزگاري مامن كاخ‌نشينان بود. حالا از چه طبقه و يا به چه شغلي بودند را نمي‌دانيم. اما اين كاخ امروز به آه دل فرهاد گرفتار آمده است.


از هر در كه مي‌خواهيد وارد شويد
چهارقاپي نزديك همين قصر شيرين است. پس تا زياد دور نشده‌ايد زمان را از دست ندهيد. معني چهار‌قاپي يا چهارقاپو ساده است؛ جايي كه 4 در دارد. اين آتشكده تاريخش به دوران ساساني بازمي‌گردد.
اهل فن و تحقيق درباره اين آتشكده بر اين باورند كه از نوع آتشكده‌هايي بوده كه دالان طواف داشته است كه به مرور رواق آن فرو ريخته است. با اين وجود هنوز مي‌توان در بخش‌هايي از آن نشانه‌هايي را يافت.
با گذشت اين همه سال هنوز باستان‌شناسان در پي كشف زواياي ناشناخته آن هستند. آنها گاهي هم در نتيجه‌گيري از يافته‌ها با هم اختلاف نظر دارند.
بيشتر باستان‌شناسان اين بنا را آتشكده‌اي از زمان خسرو پرويز پادشاه ساساني مي‌دانند ولي برخي نيز آن را كاخي از همان زمان مي‌دانند.
در مجموع آتشكده چهارقاپي متشكل از اتاقي مربع شكل با يك سقف گنبدي شكل است. اما بار ديگر بايد گفت متاسفانه حالا اثري از آن باقي نيست. دلخور نشويد شما مي‌توانيد آن را در ذهن خود مجسم و بازسازي كنيد. با اين وجود شما بقاياي گوشواره‌ها را در چهار گوشه آن خواهيد ديد اگر دير بجنبيد ممكن است آن را هم نبينيد!
گفتيم اين اتاق مربع شكل 4 در دارد، انتخاب با خودتان است كه از كدام در وارد شويد.
هر 4 در هم به رواق اطراف فضاي مركزي ختم مي‌شوند. در حاشيه اين بنا اتاق‌ها و فضاهايي وجود دارند كه بخش‌هايي از آن نتيجه كوشش باستان‌شناسان است كه پيش از حفاران غيرمجاز آن را شناسايي كرده‌اند.
در اين بنا از مصالح محلي مثل لاشه‌سنگ و ملات گچ استفاده شده است. هرچند گنبد بنا آجري است.


از آن بزرگي يا بلندي
حالا پس از آن كه كلي ميراث تاريخي ديديد، از شكوه گذشته آن لذت برديد و بر حال نزار امروزش غصه خورديد، بر لب جوي نشين و از زندگي لذت ببر. كنار رودخانه الوند بي‌ريا و زلال. درست مثل يك مسافر. رودخانه الوند زيبا و خروشان است. هر لحظه را از نو براي آدمي معني مي‌كند. «از آن بزرگي يا بلندي» معني الوند است. واژه‌اي از لغات غني زبان‌هاي آريايي. رودخانه از 2 سرچشمه سيراب مي‌شود؛ يكي از كوه‌هاي دالاهو است و ديگري از قلاجه.
سرچشمه اصلي رودخانه الوند از سراب اسكندر در غرب زاگرس و حدود 32 كيلومتري در مشرق زهاب در شمال دهستان ريژآب است. همين ريژآب خود كلي ديدني است با دنيايي از افسانه‌ها و مردماني نيك‌نژاد.
رودخانه الوند همچنان كه پيش مي‌رود، بسياري از نهرهاي ديگر، خود را به آغوش آن مي‌سپارند تا ماهي كوچك خود را نزد وي به امانت سپارند به اميد درياهاي آبي رنگ. دوباره جان آرام مي‌گيرد اينجا. سرانجام رودخانه پس از كلي مهرباني با زمين راهي عراق مي‌شود. رودخانه الوند به دليل اين كه از سرپل‌ ذهاب (حلوان) مي‌گذرد به نام رودخانه حلوان نيز معروف است.


سيستم‌هاي آبرساني
تعجب كرديد؟خب پس بيشتر تعجب كنيد و لذت ببريد. سيستم‌هاي آبرساني يكي ديگر از جاذبه‌هاي تاريخي شهرستان قصرشيرين است.
در ضلع شمالي عمارت خسرو درست به موازات جاده كمربندي قصر شيرين باقيمانده سيستم‌هاي آبرساني دوره ساساني به طول تقريبي 10 كيلومتر ديده مي‌شوند كه در ميان اهالي محل به نهر شاهگدار معروف است.
اين كانال به وسيله بندي از شمال شرقي روستاي سيد اياز، آب رودخانه حلوان را به حاشيه شمالي شهر قصر شيرين انتقال مي‌داد. در ساخت كانال كه بسيار فكورانه طراحي شده است از بلوك‌هايي از جنس سنگ‌هاي ماسه‌اي خاكستري رنگ و ملات گچ استفاده شده است. مشاهده چنين كارهايي دانش و فرهنگ مردمان آن روز را به خوبي نشان مي‌دهد.


قصري ديگر به نام شيرين
حالا كه سرشار از آرامش شديد به سبك و سياق پيشينيان به كاروانسرا برويد. كاروانسراي قصر شيرين در داخل خود شهر است. شهري كه در همين دوره معاصر هم رنگ جنگ و خون به خود گرفت. كاروانسرا هم زخمي و دلشكسته شد، بسيار زياد. به گونه‌اي كه تنها قسمت ورودي آن باقي ماند. حالا پس از گذشت اين همه سال، اين هيبت رنجور در حال التيام و مرمت است به كوشش ميراث فرهنگي. اروانسراي قصر شيرين از نظر پلان مثل ديگر كاروانسراهاي دوره صفوي همچون بيستون و ماهيدشت است. اين كاروانسرا داراي ورودي طاقداري در ضلع جنوبي است و در هر طرف ورودي سكويي دراز برقرار شده است. پس از ورودي، هشتي گنبدداري قرار دارد كه از طريق آن مي‌توان وارد حياط مركزي شد. چنان كه به نظاره ايستاده‌ايد در 4 طرف اين حياط، ايوان‌هاي بزرگي با طاق جناغي مشاهده مي‌كنيد. در اطراف ضلع حياط مركزي هم تعدادي اتاق ساخته شده است. گذشتگان لاشه‌هاي سنگ و آجر را بر هم نهادند و با دانش روز خود بنايي برپا كردند تا امروز گوشه‌اي باشد از ميراث ملي اين مرز و بوم.


ديگر كاخ نيست
در گذشته‌ها در شمال قصر شيرين كاخي بود كه حالا ديگر نيست. از آن تنها نامي مانده است. اهل محل به آن حوش كوري مي‌گويند. اين كاخ در دوران آباداني خود يكي از قصرهاي سلطنتي زيبا و بزرگ ساساني به شمار مي‌آمد. مكاني براي صدور فرمان. در حال حاضر اين قصر ويرانه‌اي بيش نيست.


پايان سفر و جيب‌هاي...
نمي‌شود كه دست خالي برگشت. مي‌شود؟ تنها به اين فكر كنيد هنرمندان قصر شيرين هنوز هم هنر و صنعت را درمي‌آميزند تا تحفه‌اي باشد در خور نام شهر شيرين. حالا كه مطمئن شديد امكان ندارد، كلي سوغات براي خريد در بازار انتظار شما را مي‌كشند. اگر به صنايع دستي علاقه‌منديد موج، گليم و قالي در اين شهر به نام است و اگر اهل خوراكي بهتر مي‌دانيد مهم‌ترين سوغات شهر خرماست. محصول نخلستان‌هاي زيبا. البته اگر به فصلش باشد مركباتي چون پرتقال، ليمو و نارنج خوشمزه سفرتان را خوشكام مي‌كند.


قصر شيرين، شيرين است اگر...
داستان عشق و عاشقي، شهري كه مردماني آرام دارد، اما اندكي دلشان گرفته است از رسم زمانه جواناني دارد جوياي كار. هنوز آهنگ گلوله و توپ و بمب در مغزشان مي‌پيچد. شهري با شاخه‌هاي پربار نارنج و ليمو، آفتاب داغ تابستان و رنگ طلايي خرما. اميد كه بهارشان زود فرا رسد. سامان گيرند و دل خوش دارند به شهر شيدايي. اين قصر شيرين است اگر...

 

گردآوري : پايگاه اينترنتي تكناز

 

ديدني هاي چاه بهارديدني هاي چاه بهارديدني هاي چاه بهار
















قلعه تيس







باغستانهاي موز زرآباد چابهار






درخت انجير چند صد ساله مكر زن




قلعه تاريخي پرتغاليها






سر درب ورودي آرامگاه سيد غلامرسول







هتل دريايي






آرامگاه سيد غلامرسول





مسجد تيس


منطقه آزاد

موقعيت جغرافيايي و وسعت شهرستان چابهار با مساحتي حدود 17155 كيلومتر مربع در منتهي اليه جنوب شرقي ايران در كنار آبهاي گرم دريا عمان واقيانوس هند قرار گرفته است. اين شهرستان از جانب شمال به شهرستانهاي ايرانشهر و نيكشهر و از جنوب به درياي عمان و از شرق به پاكستان و از غرب به استانهاي كرمان و هرمزگان محدود مي باشد. بندر چابهار-مركزشهرستان- با وسعتي بالغ بر 11 كيلومترمربع در ارتفاع 7 متر از سطح دريا قرارگرفته است و در 60 درجه و 37 دقيقه طول شرقي و 25 درجه و 17 دقيقه عرض شمالي قرار دارد. فاصله هوائي شهرستان چابهار تا تهران 1456 كيلومتر و فاصله زميني از طريق جاده ايرانشهر به كرمان 1961 كيلومتراست. فاصله بندر چابهار تا مركزاستان 738 كيلومتر مي باشد. اين شهرستان داراي حدوداً 300 كيلومتر مرز آبي در درياي عمان مي باشد. شرايط آب وهوايي همجواري منطقه آزاد چابهار با دريا، نزديكي به مدارراس السرطان و قرار گرفتن درمسير بادهاي موسمي شبه قاره هند و جبهه‌هاي استوايي موجب گرديده است كه داراي آب هوايي گرمسيري معتدل با رطوبت نسبي باشد. اين منطقه گرمترين نقطه كشور درزمستان وخنك‌ترين بندر جنوبي ايران درتابستان مي باشد. متوسط دماي حداكثر (در خرداد ماه) طي يك دوره 7 ساله31 درجه سانتي گراد ومتوسط دماي حداقل (دردماي ماه) 19 درجه سانتي گراد.ومتوسط دما درطول سال 26 درجه سانتي گرادمي باشد. حداقل رطوبت نسبي 60 درصد و متوسط رطوبت نسبي 70درصد گزارش شده است. متوسط بازندگي سالانه كمتر از 200 ميلي متر در سال است كه 64 درصد آن در زمستان مي بارد. جاذبه هاي گردشگري • خليج چابهار: با جلوه‌هاي بي نظير طلوع و غروب خورشيد در دريا كه بدون شك زيباترين منظره طلوع و غروب كشور است. • ساحل صخره اي: در كناره‌هاي درياي عمان و در قسمت جنوبي شهرستان چابهار صخره‌هاي بزرگي در اثر پيشـروي آب دريا و فرسايش سنگهاي رسـوبي به وجود آمده كه چشـم اندازي زيبا را تشكيـل داده است.ايـن بخـش از سـواحل را بخصوص در هنگام غـروب مي توان به عنوان يكي از ديـدني ترين سواحل جنوبي ايـران نام بـرد زيرا ديـواره‌هاي صخره‌اي و منـاظر دلنـشين ماننـد آكواريـومـي طبيعـي با انواع ماهي همـواره بينندگان را به شگفتي وا مي دارد. • اسكله‌هاي شهيد كلانتري و شهيد بهشتي:بندر چابهار داراي ۲اسكله بزرگ با ظرفيت تخليه و بارگيري 15-20هزار تن • اسكله‌هاي ماهيگيري:در چابهار چندين اسكله صيادي وجود دارد كه 3 سكلـه صيادي تيس، رمين و بريس از بقيه ديدنـي تر هستند. اسكله تيس در داخــل محوطــه منطقــه آزاد و رميــن در 10 كيلـو مـتري و بريس در 60 كيلو متري چابهار قرار دارد تماشاي لنجها و قايقهاي ماهيگيري و صيادان دريا دل صيد هـاي گونـاگون ماهي و شاه ميگوها كه از محصولات درياي منحصر به فرد منطقه است ديدني و خاطره انگيزند. • گل فشانها: در بيـــــــن دشت كهيـــر و تنگ و در 20 كيلو متـــري روستاي كهير در مسير جاده تنگ ـ گالـك به فاصله چند كيلو متــري سه تپــه كــوچك گل فشا ن به ارتفاع10-20 متر وجود دارد كه دو تـاي آنهـا هماننــــــد تپه بوده و از چندين سال پيش غيـــر فعـال شده اســت و سومي شكل يك آتشــفشان در حال حاضـــــر فعـال مي باشد. كه يــك پديــده منحصـــر به فرد طبيعي ميباشد و نظير آن فقط در 3 نقطه ديگر جهان گزارش شده است و همواره از دهانه آن گل سرد طوسي رنگي تراوش مي كند. • تالاب ليپار: در 15 كيلــــو متري شهر چابهار بعد ا‌‏‏‎ز روستاي رمين در مسير جاده‌اي ساحـلي گواتـر و در تنگه‌اي صخره‌هاي مشـرف به دره‌اي سبز و زيبا قرار دارد كه از بالاي آن روستــاي ليــپار در ميان سبزه زارها پيداست .در ميان دو كوه كه فاصــله چـــنداني با هم ندارند آب بندي ايجاد شده كه آبــهاي سـرگردان اطراف را در خود جمع نموده است و به آبگيــــري به طول 14 كيلومتر تبديل شده است در اين آبگيــر چشم نواز انواع بوته ها و درختچه ها از نوع گز و كلير و چش با چشم انـدازي زيبا، منطقه‌اي بــكر بااكو سيستم خاصي را به وجود آورده است. پرندگاني چون چنگر، فلامينگو، كشيم، انواع حواصيـــــل، طاووس كن، باقرقره، تيهو، عقاب دشتي، خوتكا، منظره زايـــد الـوصفي را به وجـود آورده اند. • انجير معابد(لورـ لول) و به زبان محلي ها كرگ: درختاني بزرگ كه در نوار ساحلي چابهار مي رويند و در تمام اعضاي آن شيره سـفيــــد رنــگي جريان دارد و از درختان تيره كائو چــــوئي بشمار مي آيند، تاج اين درخت بزرگ و پهـن و از انشـــعابات آن ريشه‌هاي نا بجا مي رويد پوست درخت صاف و خاكستري، برگهايش بيضي شــــكل ساده و درشــت است، ميوه هايش نارنجي رنگ و به درشتي فندق و قابل خـــوردن است. عمـومـــا اين درختـان داراي قدمتي بالاي صد سال هستند و اكثرا در نزديكي زيارتگاه ها قرار دارند يا قبلا زيارتگاه بوده اند، در حــال حاضر در روستاهاي رمين، تيس كوپان، ماشي، ليپار، كوپان سر و ... از اين درخت ها وجود دارد. • جنگل حرا، تيمر: در ناحيــــه ساحلي خليـــج گواتر به ويژه در خور باهو و در نزديكي محلي كه رودخانه باهــو كلات به درياي عمان مي ريزد، جنگلي بسيار زيبا و قابل توجه از گونه حرا پديدار مي‌گردد. حرا درختــــچه‌اي است كه در مردابهاي نواحي گرم كرانه‌هاي عربــستان، مصـــــر و جنــــــــوب ايــــــران از جمله شهـــــــرستان چابهار مي رويد. از مشخصات حرا اين است كه دانه اش بر روي درخــــت مادر رشد اوليه را طي كرده و سپس نهال جوان حاصل از درخت جدا شده و به مرداب مي افتــــــد برگــهاي حرا با دوام است و ظاهر بيضوي شكل و منتهي به يك خامه باريك مي باشد، قسمت مورد اســـتفاده پوســته شاخه آن مي باشد، در حال حــــاضر اين جنـگل يكي از زيبـــــا ترين منظــــره‌هــــاي مو جود در چابهار و منطقه گواتر مي باشد . • رودخانه باهو كلات: يكي از پر آبترين رودخانه‌هاي استان و عامل اصلي حيات و زندگي در جنوب بلوچستان بحساب مـــــي‌آيد. اين رودخانه آبهاي مناطق وسيعي از صفحات جنوبي شهرستان ايرانشـــهر و شهرستان چابــــــهار را جمع آوري و به درياي عمان سرازير ميكند رودخانه باهوكلات در 90 كيلومتـــري شرق چابـــهـار به خليج گواتر درياي عمان سرازير ميشود. اين رودخانه بويژه به دليل زيستگاه تمســـاح ايرانــي از نـظرگردشگري اهميــت فراواني دارد شرايـط و عوامل زيست محيطي در اين رودخانه در مقايســه با سايـراكو سيستمهاي آبي از ثبات و پايداري كمتري برخوردار است به طــوري كه ميتــوان گفــت در اينجــا زيستگاه آبي به نوعي با زيستگاه خاكي در هم آميخته است. در مورد آبگير هاي كم عمق و موقـــت درامتداد سرتاسر رودخانه‌هاي اين منطقه نيز همين مطــالب صادق است در اين زيستــگاه ها كه گاه تاچندين ماه بدون آب باقي مي ماند جانوراني كه حيات آنها به آب وابسته است نيز به گونــه‌اي حــيرت انگيز خود را با شرايط محيطي وقف داده اند. • تمساح پوزه كوتاه: تمساح (كروكو ديل) پوزه كوتاه برجسته ترين موجــود حيات وحش منطقه چابـــهار است كه بطـــور طبيعي در اين منطقه زندگي ميكنند. زيستگاه اصلي اين تمساح كه به نام محلي گانـدو خوانده ميشـــود حدود 380هزار هكتار مســاحت دارد كه بخشـــي از آن در چابــهار و بخــش ديگر آن در شهرســتان ايرانشهر قرار دارد. بيشتر اين تمساح ها در بركه‌هاي ميان راســك و باهو كلات و باتلاقــهاي دلــگان وكلاني متمركــــز هستند و اين تمســـاح تنـها تمســـاح ايـــران اســت كه داراي ارزش ملي و بيـــن المللي است طول اين جانور تا چهار مترو حدود نيمي از كل بدن آنرا دم قوي اين حيـــوان تشــــــكيل ميگردد. بزرگترين خزنده ايران بازماندهُ خزندگاني است كه حدود 265 ميليون سال پيـــش مي‌زيســــته‌اند و درطول 65 سال گذشته تغييرات اندكي يافته‌اند داراي پوزه‌اي پهن بـــــوده كه طرفيـــن فـــك بالايي 19 دندان و طرفين فك پاييني 15 دندان دارد و در قسمت پشت سر و در ناحيــه گردن دو جفــت صفحـات شاخي بزرگ ديده مي‌شود داراي پاهاي كوتاه بوده و پنج انگشت منتـهي به ناخنـــهاي بلنـــد در پاهـاي جلوئي و چهار انگشت منتهي به ناخنهاي كوتاه تر در پاهاي عقبي ديده مي‌شود، رنگ عمــومي بدنــش زيتوني تا قهوه‌اي بوده و شكمي بدون فلس و به رنگ سفيد متمايل به زرد دارد. تمساح حيواني بســـيارخجالتي، محتاط و ترسوست و به سختي مي توان آن را مشاهده نمود. در اين حال حيواني باهــــــوش و زيرك است و به محض احساس خطر و با حضور مزاحم در آب فرو رفته و مخفي مي شــود ولي براي تنفس بايد سريعاٌ به سطح آب برگردد. غذايش را عموماٌ ماهيان، پرندگان و پســتانداران تشــكيل مـــي‌دهند و عموما شبها شكار مي كند. • كوههاي بدلند (Bad-Land) يا مريخي: كوههاي بدلند نيز يكي از منـاظر بديع و سحرانگيزي هستند كه به موازات ســـاحل از منطقــهً كچــو تا طرفهاي خليج گواتر كشيده شده‌اند و از پديده‌هاي ژئو مور فولوژي اين ناحيه هستند . آثار باستاني • ويرانه هاي تيس كوپان: موقعيت جغرافيايي: بخش مر كزي ـ دهستان كمبل سليمان ـ روستاي تيسكوپان خصوصيات: آثاري از ويرانه هاي قديمي در دره تيـسكوپان باقي است و اين دره از دره تيـس بزرگتـــــر است . • محوطه باستاني كنارك : موقعيت جغرافيايي: بخش كنارك ـ قسمت شمال غربي و جنوب شرقي كنارك خصوصيات: در محوطه شمـــال غربـــي ابزاري از دوران پارينه سنگي مياني بدســـت آمده كه در يــك سطح صاف به صورت پراكنده پخش شده‌اند و شبيه ابزار شمال غربي ايران و ابــزار لاديزي مي باشـنـــد و به آثار دوران پارينه سنگي شبيه هستند. در بخش جنوب شرقي ابزاري بدست آمده كه در كنار آنــــــها مقداري سفال ساده و منقوش مربوط به هزاره چهارم و اوايل هزاره سوم قبل از ميلاد ديده مي‌شود. ويرانه هاي شهبازبند بر فراز كوه شهباز بند آثار حصاربند و پي بندهاي ساختمان و در بعضي از نكات آثار شهر نشيني و خانــه هاي مسكوني باقي مانده است. بنا بر بــاور بومي ها برفراز اين كوه بازهاي شــكاري شــاه تربيــت مــي‌شده‌اند . شيرك سنت در شمال و شمال شرقي دره تيس واقع گرديده و داراي اثر ديواري است كه از ديواري است كه از پيروز گــت عظيــم تــر و قطورتر به نظر مي آيد و شايد شهرك يا آبادي كوچكي در دره تيس بوده است . ويرانه هاي شهبازبند بر فراز كوه شهبازبند آثار حصاربند و پي بند هاي ساختمان و در در بعضي از نكات آثار شهر نشيني و خانه هاي مسكوني باقي مانده است. بنا بر بـاور بومي ها بر فراز اين كوه بازهاي شــكاري شــاه تربيــت مــي‌شده‌اند . - فلعه تيس ( قلعه پرتغاليها) موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي، 5 كيلومتري شـمال غربي چابهار، روستاي تيـس قدمت : دوران اسلامي شماره ثبت ملي :555 خصوصيات معماري: اين قلعه به ابعاد 26×54 متر ساخته شده است. عرض ساختمان بر پهنــه‌ي دماغـــه‌اي كه پانصد از آبخور دريا فاصله دارد در قسمت انتهاي دماغـــه واقـــع اســت در قســـمت شـــمال شرقي درب ورودي اصلي قرار دارد و داراي چهار گوشواره خلفي كه در پشت ديوارهاي هشــتي واقــع شده اند. هر كدام از آنها خود يك اطاقي است كه با پي هاي قطور ســاخته شـده انــد. و داراي ايوانـي است كه با دو پله با حدود يك متر ارتـفاع از سطح حياط قلعه بلنـدتر است، در ضلع شــمال شرقي آثـار اطاق هايي وجود دارند كه اكنون خراب شده اند. و هر كدام داراي يك اطاق بزرگ تر مشــرف به ايـوان اختصاصي هستند. طرز ساخت بنا (اطاقها و ايوانها) شبـيه به كاروانسراي شاه عباسي بيستـون اســت كــه در زمان شاه سليمان صفوي ساخته شده است. در سه طرف حياط حجــره هـا و اطاقــــهايي حجـره ها و اطاق هاي ضلع شمالي وجود دارند. در سمت ساحل درياي عمان آثار دو برج بــزرگ در طرفيـن ديده مي‌شود. برج سمت راست كه در جنوب قرار دارد به صورت يك اطاق با يك ايوان و يك شاه نشــــين است كه بر روي هرمي مكعب مستطيل شكل پي سازي شده و يك برج با منار بر روي آن قرار گرفتـــــه و يك منار به ارتفاع 5/6متر باقي مانده است. مصالـــح بكار رفته در ســاخت قلعه، آجر، ســنگ و گچ مي باشند و آثاروتزئينات از آجر و سنگ در اطراف گلدسته هــاي باقي مــانده اند، ايــن منــاره بــراي ديدباني به كار مي رفته است. و چون بر همه خليج دهانه تيس اشراف كافي دارد و در ضمـن از فاصلــه زيادي در دريا ديده مي‌شود . سبك ساخت و نوع مصالح بكار رفته مناره و گوشواره به سبك ســـلجوقي مي باشد. و تعميرات بعدي كه در اتاق ها و ايوانها انجام شده بيشتر سبك صفوي و سبك دوران قاجاريـه است و گوشه هاي حياط قلعه آثاري از آب انبارها ديده مي‌شود كه از ســنگ و ســاروج و گچ ســاخته شده‌اند در بيــــرون ديوار بلند قلعه آثار چاهي وجود دارد كه در سنگ صخره كــنده شده و لبــه چاه بااستفاده از سنگ و ساروج محكم شده است در قسمت سقف قلعه چوبهايــــي بكار رفته است كه احتمالا از نقاط ديگر به اين محل آورده شده اند. تزئينات دور منار آجر چيني شبيــه سبك تزئينــات منــارهاي دوره سلجوقي مي باشند اگر چه از بيــــن رفته‌اند ولي نقــش هايي به خط عربي و خط كوفي از اثــر برجستگيها و گوديها مشـــخص مي‌شود اندازه اطاق ها معمولا 4×3 متر يا كمـــتر است كه دور يــــا چهار طرف يك پهنه وسيع واقع شده‌اند . در كتاب باستانشناسي و تاريخ بلوچستان به نقل از سرتيپ مهدي خان مهــندس ايراني آمده است: ((در تيس بسيار قلعه خوبي است و يك سمت بدنه قلعه وصل به درياست، قدري ناتمامــي دارد كـــه بنُا و عمله در آن مشغول كارند. ديوار بزرگي از سمت دريا كشيده‌اند براي بار اندازي وغيـــره حصــن معتبري است واصل قلعه نو در روي تپه مرتفعي ساخته شده است .)) {سنه1282 هجري}(ش8) • قلعه پيروز گت: موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ5كيلومتري شمال غربي چابهار ـ روستاي تيس قدمت: اشكانيان و ساسا نيان اين قلعه بر فراز تپه اي در وسط دره تيس واقع است. ارتفـاع تپه از ارتفاع دو رشتـــه كوه اطراف تپـه بيشتر نيست. بلندي اين محل تقريبا‏ّ 5/1 تا 4 برابر ارتفـــــاعات اطراف در محـــل روستــاي تيس مي باشد. تپه از تخته سنگ هايي از جنس رسوبي و آهكي تشكيل شده است. آثاري از زراعت و آباداني در اطـراف تپـه پيروز گت ديده مي‌شود راه ورود به تپه سخت و پر خطر است. در قسمت پايين تپه و در اطـــراف آن آثاري از ديوارهاي سنگي بزرگ و قلوه سنگ و ساروج با قدمت خيلي زياد ديده مي‌شود. قســـمتهايي از ديوارها كه باقي مانده‌اند ضخامتي 5/2 تا 4 مترو ارتفاع آن در بعضي نقاط به 12 متـر مي رسد. بيــن ديوارهاي اصلي اطراف تپه ديوارهايي با ضخامت كمـــتـر به موازات ديوار اصـــلي ديده ميــشود كه از يكديگر 8 متر فاصله دارند و 200 متر طول دارند. بين دو ديوار آثاري از برجهاي قلعه نمايان است و هر نقطه از تپه براي تاسيسات خاصي مانند كشيـــــك خانه، قراول خانه و حفاظت قلعه اختــصاص داشته است و تنها اثري كه از آن به جا مانده است سنگ و ديوار شكسته، ملاط، ساروج، گچ، خــــرده هاي سفالي و پي هاي بنائي مي باشند. علاوه بر اين ديوارهاي بزرگ وضخيـم قلعه اثـــر خندقــي بـه عـرض3 متر و عمق متفاوت قبل از ديوار اصلي ديده مي‌شود. در اطراف دژ آثاري از آب انبارها نــمايان اســت زيربناي قلعه حدود 800 متر، طول و عرض آن با توجه به وضع طبيعــي زميـن متغيــر اســت و تقريبــاً بيضي شكل مي باشد . آثارهايي از برجها در ضلع شمالي و جنوبي ديده مي‌شود. در قسمت ضلع شمالي دو اطاق كـــوچــــك در اندازه هاي 3×2 متر به منظور ديدباني روي يك گوشواره زمين مانند دو طبقه واقع شده اند. وبلنـــــد ترين قسمت دژ و برج بر روي همين گوشواره است و بر اطراف اشراف دارد. در گوشـــه هـاي شــرقي و غربي در مركز حياط قلعه آثاري از سكو هاي بلند كه از سنگ تراشيده ســـاخته شــده انــد مشــــهود است وقسمت هايي كه باقي مانده‌اند نماينگر محلي براي اجتماع، عبادت يا نشستن اهــل قلعــه در يـك مجلس بودهاست. سنگ هاي بكار رفته در بنا ها غير آهكي هستند كه نقاط ديگري به اينجـا آورده شــده‌اند زيرا جنس خود تپه آهكي و سيليسي مي باشد. اين بنا با توجه به آثار باقي مـــانده مشــابه بنـا هــاي دوره پارتي (اشكاني) است و نام پيروز ساساني به اين احتمال قوت مي بخشد . • قلعه بلوچ گت: موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ 5 كيلو متري شمال غربي ـ روستاي تيس اين قلعه بر بالاي كوهي مرتفع قرار گرفته است آثار ديوار قلعه و يك برج ديد بـــاني از آن بــــر جــاي مانده است بقاياي دو مقبره هرمي شكل برجسته كه با سنگ و ساروج بنا گرديده‌اند و از نــــوع مقـــابـر اسلامي مي باشند ديده مي‌شود. همچنيـن آثاري از حصار و باروي قلعه در پيرامون محوطــــه اصلــــي و اطراف دژ فوقاني نيز باقي است، چندين چاه به منظور تامين آب مورد نياز در صخره حفـــر شده انــد. در روي قلعه آب انبارهايي از سنگ و سا روج و گچ در درون صخره تعبيــه شـده است كـه بــا وســايل وابزاري آب مورد نيـــاز را از پاي قلعه كشيده و به داخل آب انبارهاي بالا رسانيده اند. اين آب انبارهـــا در موقع ضروري آب مورد نياز داخل قلعه را تأمين مي كرده اند. ايــن قلعـــه داراي يــك موقعيـــــت ممتــازي بوده كه آب رساني، ديد كافي به دريا و دور بودن آن از دسترس مهاجمان از خصوصيــــات آن بوده اند. • قلعه انو شيروان سنگان: موقعيت جغرافيايي: شهرستان چابهار ـ بخش دشتياري ـدهستان باهو كلات ـ 2 كيلو متـــري روســـتاي سنگان قدمت: 300 سال اين قلعه در 2 كيلو متري روستاي سنگان در دهستان باهو كلات بر فــراز كوهــي قــرار گرفتــه اســت ،نوشيروان خان از قوم گيچكي ساكن در گيچ حدود 311 سال پيـــش بـه بـاهــو كلات مـــهاجرت كـرده و قلعه را ساخته است . • قلعه باتل: موقعيت جغرافيايي: شهرستان چابهار ـ دبستان پلان ـ روستاي گتيگ خصوصيات معماري : اين قلعه بر روي تپه خاكي قرار دارد لايه هاي سنگ عظيمي بر روي تپه نـمـــايــان است كه با فرسايش خاك زد آنها خالي شده است، آثاري از قبيـل فسيـل حيوانــات و صدفـــهاي دريايي در محل ديده مي‌شود كه بيانگر اين است درساليان كهن اين ناحيه جزئي از دريا بوده اســت در قســـمت بالاي كوه باره هايي از ظروف سفالي جلب نظر ميكند، آثاري از برج و بارو ها ديـــده مي شـود كــه بــه مرور زمان به كلي تخريب شده‌اند كه تنها خرابه اي از آن باقي مانده است. در محل آثاري از يك چاه به قـطر يك متـــرو سي سانتيـــمتر و به شكل دايره در دل كوه كنده شده است • پيل بند: موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ 5 كيلو متري شمال غربي ـ روستاي تيس بر روي رشته كوه فيل بند كه در مقابل شهبــازبنـد واقع است، پس از ويرانه هاي شــهر ســنج كميلي، آثار بارويي كه چندين كيلومــتر طول دارد دره را از غــرب به شــرق در برگرفته وجود دارد ايــن ديــوار عظيم با سنگ گچ و ساروج ساخته شده است در خصوص وجه تسميه آن مردمي محلي بر اين بـــــاورند كه بر فراز سطح نزديك خط الراس اين رشته كوه محل نگهداري فيل هاي شــاه بــوده و فيـــل بـانـان در آن جا فيل تربيت مي كرده‌اند در حال حاضر در طول رشته كوه فيل بند آثار پــــــي ها، بند ها و حفــره ها و چا ههايي وجود دارد كه احتمال مي رود شهر قديمي تيس، تأسيسات ساختماني، بازرگاني، شهري، انبارها و سراهاي مشهورش در قسمت قديمي و بر فراز ارتفاعات سراسري دره تيــس قرار داشـــته و دره تيس محل زراعت و دامنه آن محل دفن اموات بوده است. گورستان هاي تاريخي • مقابر جناني گچ: موقعيت جغرافيايي: شهرستان چابهار ـ بخش مركزي ـ روستاي تيس جناني كچ در دامنه كوه پيـــل بند در جنــوب دره تيس واقع است .(جناني كچ محلي اســت كه بنــــا بر باور مردم محل سكونت جن ها بوده است ) مقــابر جناني كچ در يك ســـرازيري ملايم قرار دارند ايـــن مقابر با مقابر سيراف بوشهر شبيه هستند. با اين تفاوت كه تعداد قبر ها كمتر و جهت آن ها تقــريباُ شمالي جنوبي يا شـمال شرقي جنوب غربي است. در ميان قبر ها چند قبر ايستاده بچشم مي خورد و يك مقبـــره پلكاني با سرپوش صندوقچه اي از سنگ وگچ بصورت نيمه سالم بدون لوحـــــه و تزئـــينات خـــارجي وجود دارد كه به نظر مي رسد از دوران اسلامي ياجديد باشـــد. و تقريبـــاً حدود 200 قبر كــــــهن درمحوطه قديمي آن وجود دارد . • محوطه باستاني دمب كوه: در حدود 90 كيلومتري شمال خاوري چابهار ـ در بخش دشتياري در فاصــله 5/2 كيلومتـــري روستـــاي بلور مچي در ناحيه باهوكلات قرار گرفته است . در اين محوطه باســـــتاني حدود 4500 تا 5000 تدفين تخميــــن زده مي‌شود كه اين قبــــور به شكل اطاقكهايي به اندازه هاي 1×1 و 2×5/1 و 2×2 متر بنا گرديده‌اند . • گورستان تپه نهادي: موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي، 5كيلو متري چابهار ـ روستاي تيس قدمت : قبل از اسلام ـ دوران اسلامي مشخصات : در دامنه كوه فيل بند ودر جنوب تيـس در يك زمين با شيــب ملايم قرار دارد، تعــــداد اين قبرها زياد نيست ولي سه مقبره در كنار هم قرار دارند كه دو قبر بزرگ در دو طرف و يك قبـــر كوچــك در ميان آنها واقع شده است. جهت آنها شمالي جنوبي و شيــب آنـها رو به شمـال است، بنا بر ايـــن سرمرده ها در جهت جنوبي ـ شمالي واقع مي باشد هر سه قبر در سنگ كنــــده شده اند. احتمـــــالاُ ايــن مقابر متعلق به اعضاي يك خانواده هستند كه در يك حادثه از بين رفته انـــد چنيــن مقابري بصـــــورت خانوادگي و دسته جمعي در قبرستانهاي كارتار در لبنان ديده شده است . • گورستان قديمي دشتياري: موقعيت جغرافيايي: شهرستان چابهار ـ بخش دشتياري قدمت : پيش از تاريخ دوره آهن كا وشگر : اشتين در 1932 ميلادي خصوصيات : قبور شناسايي شده در اين منطقه داراي نوعي سفال خشن قرمز يا خـــــــودي با روكش سفيد هستند كه بعضي از آنها آثاري از قبيل مانده هاي غذا و يا آثار سنگي و فلزي ديگر مشاهده شــــده است و تعداد اين قبور به 3000 قبر مي رسد . • غارهاي بان مسيتي تيس : موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ 5 كيلو متري شمال غربي ـ روستاي تيس در دامنه كوه شهبازبند. يك غار طبيعي و دو غار مصنوعي در كنار هم قرار دارند مجمـــوعه اين غارهــــا را مردم محل بنام بان مسيتي مي شناسند. غار اول طبيعي و بصورت نيم دايــره اســـت و با استفــــاده از روش تراشكاري داخل غار و دهانهً آن توسعه پيدا كرده است يك مقبره كوچك از گچ به صـــــــورت دوسطح افقي كه بر روي يكديگر قرار دارند وفاقد آثاري از قبيل سنگ نوشته، خط و لوحه در عمـــــق يك متر از سطح غار ديده مي‌شود كه در گرد آن يك فضاي كوچك وجود دارد. از سطح غار تا مقبــــــره به اندازه يك پله گودي دارد. مكعبي از سنگ و گچ بر فراز مقبره ساخته شده كه زير بناي يك گنبــــــــــدكوچك است بدنه هاي اطراف اين مكعب را با گچ برنگ سفيد در آورده انــــــد در ورودي مقبره رو بــه دره تيس و به موازات دهانه ورودي غار واقع شده است. سطح مقبره در اندازه 8/0×1/3×8/1 متر اســــت برروي ديواره هاي مكعب مقبره گچكاري و با جوهر قرمز وبنفش خطوط و علاماتي نقش گرديــــــده كه شبيه به خط گجراتي و هندي هستند. طول و عرض غار 180×240 متر و ارتفاع آن نيز 240 مــتر اســـت يك غار مصنوعي سمت راست غار طبيعي به فاصله هفت قدم قرار دارد كه آثار تراش به خوبــــــي در آن آشكار است. دهانه آن هشتاد سانتيمتر ارتفاع دارد و سقف آن كوتاه است و اكنون به علـــــت خرابـــــي يك آدم متوسط به زحمت در آن بطور خميده مي تواند بايستد و در انتها مسدود است و احتمــــــال دارد حفره ها يا روزنه هايي طبيعي يا مصنوعي در قسمت انحناء خلفي كوه اين غار را با غار ســـوم وصـــــل كرده باشد يا به چاه هاي زير زميني كه محلي براي دفن اموت در معابد قديمي است برساند و ســـــكويي كه از سنگ وگچ ساخته شده است ديده مي‌شود كه دهانه ورودي آن 80 ســانتيمتر و ســــقفي كوتــــاه دارد. به فاصله 50 متر در سمت چپ غار اصلي، غار سوم كه طول دهانه قوسي آن حــــدود 20 مـــــتر است قرار دارد ظاهرا اين غار ها جزو يك واحد تاسيساتي ساختماني بوده و به منزلــه هجـــــره هــــا و توقفگاههاي معبد يا پرستشگاهي بوده و در سطح زمين تا ورود به دهانه غار، پله كاني وجــود داشــــــته كه آثار آن باقي است . • گودانگريز يا گودال انگليس: موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ 5 كيلومتري شمال غربي ـ روستاي تيس در دامنه كوه فيل بند در جنوب دره تيس قرار دارد مــــردم بومـــــي نقل مي كنند كه در اواخــــر دوره قاجاريه و در اوايل دوره پهلوي انگليسيها به كمك تعداد كثيري از كارگران بــلوچ در اين محـــل اقـــدام به حفاري نموده و مقاديري سفال، اشياء برنزي، آهني و سنگي پيدا كرده و غارت نموده‌اند . سيد غلامرسول قبره سيد غلامرسول موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ 5كيلومتري شمال غربي چابهار شماره ثبت ملي : 1559/3 قدمت : 465 ه. ق مقبره اي با ديواره هاي سفيد رنگ به سبك معماري هندي كه دروازه ورودي آن در ضلع غربي بنــا واقــع گرديده است پس از درب ورودي صحن بزرگ حياط مشاهده مي‌شود امام زاده در ضلع غربي حيــــــاط واقع گرديده است. بر پيشاني ورودي بنا تزئينات نقاشي الوان با طرحهاي نقوش سـتـــاره هاي مشــــبك وجود دارد. ظاهرا نماي دور تا دور داخل ساختمان داراي نقاشيهاي جالبي بوده است كلمـات لا اله الا الله، يا محمد و يا علي و ... نقاشي از گل در ديوارها جلب توجه مي كند و فرم آن طوري است كــه نشــــان مي دهد اين اثر در روزگار سلجوقي احداث شده و در دوره صفويه نيز طرح هــاي نقاشي بــا اصــالـــت خاصي بر روي ديوارها تعبيه گرديده است. مقابل آرامگاه صفحه اي به ارتفاع يك مــــــتر و چـــهار پله قرار دارد كه بر روي آن مقبره واقع شده است. در قسمت شرقي صفحه آرامگاه (مقبره) يك پيشــــــخوان باسقف تير هاي چوبي و حصيري و چند ستون چوبي است. كه با پنج پله به حيــــاط متـــصل مي‌شود. پيشخوان قدمت چنداني ندارد، ساقه گنبد استوانه اي است و سقف گنبد از درون با گچ سفيـــد شـــــده و بنا كاملاُ يك بناي خاص ايراني و از معماري سلجوقي الهام گرفته است. مقبره در ميــــان بنــا واقــــع گرديده و بر روي آن يك صندوقچه و بالاي آن يك جعبه چوبين با تزئينات مختلف هندســي قــرار دارد، قبرستان در جانب شرق بنا قرار دارد. شرح زندگي سيد غلامرسول در خصوص شرح حال ايشان روايات مختلفي نقل شده كه به آن ها اشاره مي‌شود : نام اصلي ايشـــــــان سيد نا محمد و مردي صالح، شيعه مذهب بوده و در گذ شته مورد توجه مسلمانان هنـــــدي بوده و ايــن توجه باعث شده كه بنا در دوره هاي بعدي تحت تاثير معماري هندي قرار گيرد طبـــــق روايات سيـــدنا محمد مسلمان هند بوده است و در سفري به چا بهار تصميم داشته كه زن چابهاري اختيـــار كنـــــد براي تدارك چنين منظوري مشغول مي‌شود. اما در شب عروسي دچار كسالت مي گردد بطوريكه در بســــــتر مرگ مي افتد و چون مورد توجه مردم بوده و در دم مرگ به آن ها وصيــت مي كنـد كه پـــس از مــرگ سوگواري نكنند و در عوض مدت 10 شبانه روز بر سر قبرش شادي كنند تا روحش شاد شود . اين مراسم هر ساله از 15 ذي القاعده به مدت 10 روز بر پا مي گردد و در اين مراســـم عــده زيـــادي از اهالي چابهار و مناطق همجوار شركت مي كردند (در حال حاضر چنين مراسمي بر گزار نميشود ) . در مراسم جشن و پاي كوبي مردم چابهار و خصوصا بوميان آفريقايي (سياهپوســتان) در صبــــــــح روز اول و دوم حياط آرامگاه به وسيله زنان جارو زده مي‌شود و مرد ها با لباس پاكيزه به فراهم كردن بســــاط جشن مي پرداختند، وهنگامي كه آفتاب طلوع ميكرد ساز و دهل مينواختنـــــد، قــــوالان پاكستـــاني، رقاصان هنـــدي و خوانندگان سياه و مهمان نوازان بلوچ به هر طريقي در اين شادي خدمت ميـــكردند و اين مراسم به مدت 10 روز در 3 نوبت صبح، عصر و شامگاه اجرا ميشد. زنان مسن به داخل آرامگاه ميرفتند تا شفا دردمندان و نيــات ديگران را بخواهند در حالي كـــه در ايـــن زمان مردان در بيرون محوطه پيشخوان به ساز و دهل مشغول بودنــــد و چنــــد زن جوان به رقصيـــدن ميپرداختند و زنان مسن در داخل حـــرم به دعا مشغول ميشدند و شفـــــا ميافتند و پس از10 روز حــرم را ترك ميكردند. تا سال ديگر در مراسم جشن عروسي سيدغلامرسول شركت كنند. و در كتاب فرهنگ مردم بلوچ نوشته عبدالله ناصري آمده است : ((در مورد صاحب مزار دو عقيده وجود دارد يكي آنكه معتقدند اين مزار از آن عارف وارستـــه و مـــــرد حقي است به نام سيد عبدالرسول و اين زيارتگاه مردم شيعه چابهار است و افراد غيــــــر شــــيعه هم از شيعه هاي اين سرزمين پيروي ميكنند. بعضي ديگر عقيده دارند اين مزار يك (لــوطي) اســـت مطـــرب هاي دوره گرد را لوطي مينامند . ولي گويند صاحب اين مقبره شب عروسيش فوت نموده و هر ســــاله معتـــــقديـــن به او در ســالروز مرگش كه در روز آخر ماه ذي القاعده به مدت 7 روز با ساز و دهل و آوازخوانــــي و رقـــــــص و پاي كوبي ميكنند. اين مراسم به دو جهت انجام ميشود. يكي اين كه لوطي فوت شده چون عمـــــــرش را به مطربي و شاد كردن مردم گذرانده وصيت كرده كه بعد از مرگش نيز در كنــار مــــزارش رقــــص و پاي كوبي و در حقيقت مراسم شادي بر پا شود. و خواسته است تأثير وجود خود را در شــــادماني مــــــردم بعد از مرگش نيز حفظ كند. ديگر اينكه اين شخص كه در شب عروسيش فوت كرده بسيار مجـــــرب و مورد توجه افراد طائفه اش بوده و چون عروسي نافرجامي داشـــــته و حســـرت بــگور بــــرده است. دوستدارانش هر ساله در سالروز مرگش براي او جشن عروسـي ميگيــــرنـــد و ياد عروســـي او را زنده ميدارند. البته چون پيروان صاحب مزار شيعه مذهب هستند در ماه محرم نيـز مراسم ســـوگواري و روضه خواني در اين مقبره بر پا ميشود . قدم گاه خضر موقعيت جغرافيايي : شهرستان چابهار ـ بخش مركزي ـ جنوب غربي چابهار در جنوب غربي چابهار در محلي بنام سپوزه واقع گرديده است. خواجه خضر از مشايخ مورد احـــــترام بوميها بوده و وي مقبره اي ندارد زيرا مردم بر اين باورند كه او زنده و پاسدار لنج ها و قايقهايــــــشان مــــي باشــــد درقديم مراسم خاصي در اين قدمگاه بر پا مي شد، مردم قرباني و يا خرما و حلوا به مكان مورد نظـــــــر و در بين افراد تقسيم مي كردند . • ساختمان قديمي تلگرافخانه چابهار : موقعيت جغرافيايي : شهرستان چابهار ـ بخش مركزي ـ خيابان مولوي اين ساختمان در سال 1281 ه. ق به وسيله انگليسها ساخته شده است از قديمـــي ترين ساختمـــان هاي سنگي موجود در شهر چابهار است كه به منظور رونق دريا نوردي، تجارت و ايجاد ارتبــــاط با هنـــد ، گواتر، چابهار، جاسك، بندر عباس توسط مجريان خط تلگراف انگليــــس در دو طبقه ســـــاخته شده است . • چاه باستاني پلان : موقعيت جغرافيايي : شهرستان چابهار ـ بخش پلان ـ روستاي پلان قدمت : دوره هخامنشي (سلطنت كوروش) خصوصيات : چاه باستاني روستاي پلان با آجر ساخته شده است . • چاه باستاني تيس كوپان: موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ دهستان كمبل سليمان ـ روستاي تيس كوپان خصوصيات : اين چاه در ارتفاعات شرقي ـ غريي تيس كوپان قرار دارد كه در كوه تراشيـــده شــــــــده است و به شكل مربع در اندازه هاي 5/1 در 5/1 متر احداث شده است . • سد هاي تيس : موقعيت جغرافيايي: بخش مركزي ـ 5 كيلومتري شمال غربي ـ روستاي تيس مشخصات : سدهاي تيس در دو طرف دماغه قراردارند كه قلعه تيس بر روي آن واقع اســــت آثار ايــــن سد ها به ارتفاع 20 سانتيمتر باقي است ودر ساخت آنها از سنگهاي تراشيده شده و سنگهاي دريايي تيــــز وبلند ملات ساروج استفاده شده است تقريباُ اين سد ها هشت متر ارتفاع داشته‌اند كه 6/4 متـــــــر آن به مرور زمان در زير ماسه هاي ساحلي مدفون شده است. انتهاي يكي از آنها به كوه پيل بند و ديگـــــري به كوه شهباز بند منتهي مي شده كه به عنوان مانعي از هدر رفتن آب شيرين ناشي از باران جلوگيري مــــــي‌كرده‌اند.

شنبه هشتم 11 1390 17:24

جنگل حرا

جنگل‌هاي حَرّا در حوالي جزيره قشم، بندرپل، جزيره هرمز و بندرخمير مجموعه‌اي از درختان سر سبز حرا به چشم مي‌خورد كه با آبراهه‌هايش با پرندگان زيبا و طبيعت بكر وحشي اش از منابع توريستي و ديدني استان مي‌باشد . و هر ساله افراد زيادي را براي تماشا به سوي خود جلب مي‌كند . ويكى از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است.

به روايتي اين گياه اسطوره اي كه از اشك چشم آدم روييده است ، حرا نام دارد و به افتخار دانشمند شهير ايراني ، بوعلي سينا اين نام را بر آن نهاده اند. اين درختچه در سواحل و مرداب هاي ساحلي مصر، عربستان و سواحل جنوب ايران ، ديده مي شود . حرا در 8 منطقه حفاظت شده بين المللي ايران مي رويد كه در اين ميان جنگل هاي هميشه سبز دريايي حرا در حاشيه شمالي غربي قشم ، از زيباترين گردشگاه هاي خليج فارس به شمار مي آيد.

به اين گياه در بندر عباس حرا ، در بلوچستان تمر و در بعضي از نقاط تول گفته مي شود . به عربي نيز آن را شوري و شوره مي نامند . حرا ، گياهي از تيره شاه پسند است . دانه آن روي درخت مادر مي رويد و نهال توليد مي كند . سپس از درخت جدا مي شود و داخل مرداب مي افتد .

جمعه هفتم 11 1390 20:29
يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است . جزيره هنگام با آبادي هاي كوچك با وسعت حدود 50 كيلومترمربع در جنوب جزيره قشم واقع شده و داراي معادن نمك و خاك و سرب است . اين جزيره 33/6 كيلومترمربع مساحت دارد و به شكل مخروط ناقصي است كه در كرانه هاي جنوبي جزيره قشم واقع شده است . فاصله آن تا بندرعباس حدود 43 مايل دريايي و تا شهر قشم حدود 29 مايل دريايي مي باشد اين جزيره ارتفاعات پست آهكي دارد و بلندترين نقطه آن كوه ناكس با 106 متر ارتفاع است . طولاني ترين قطر آن از« روستاي هنگام كهنه » تا « روستاي هنگام جديد » 9 كيلومتر است.

جزيره هنگام

تنها فعاليت اقتصادي در جزيره هنگام كه اكثر اهالي به آن مشغولند . ماهي گيري و صيادي است . از نقاط ديدني جزيره تاً سيسات بندري انگليسي ها است .  صيد كوسه در اطراف جزيره يكي از ديدني هاي اين جزيره به شمار مي رودهمچنين سواحل مرجاني ، خاكي حاوي آهن ، لاك پشتهاي بزرگ و زيبا و دلفين هاي بسيار زيباي دريايي ، سواحل زيباي صخرهاي و شني ، آكواريم هاي طبيعي و آهون از جاذبه هاي توريستي جزيره هنگام محسوب مي شود .

غروب جزيره هنگام


اگر با قايق به دور جزيره حركت كنيد ، مي بينيد كه دلفين ها به صورت گروهي در اطراف قايق از آب بيرون مي آيند و به شيطنت مشغول مي شوند . واقعا ديدن اين صحنه ها از نزديك بسيار دلپذير و جذاب مي باشد.

جزيره هنگام

 

 
دره ستارگان مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل

دره ستارگان در قشم .

روستاي بركه خلف در فاصله پنج كيلومتري از ساحل جنوبي جزيره قرار گرفته است . اهالي منطقه به اين روستا استار كفته ( گاهي هم استار افتيده ) مي گويند .
اما ، دره ستاره ها براي اين پديده كم نظير زمين شناسي جا افتاده است .

دره ستارگان


به دليل شكل ويژه اين دره و انواع حجم ها و پديده هاي فرسايش موجود در دره توليد صدا مي كند و به دليل اين صداها است كه اهالي معتقدند با تاريك شدن هوا اين دره محل آمد و شد ارواح و اجنه است و بنابراين از ورود به آب در شب خودداري مي كنند.

دره ستاره ها در واقع يك ناحيه فرسايش يافته توسط آب هاي سطحي ، رگبارهاي فصلي و تندبادها است . فلات اوليه كه هنوز در بخش شمالي به صورت كم وبيش دست نخورده باقي مانده ، در ارتفاع بين 7 تا 15 متري از كف دره قراردارد و جنس آن ماسه سنگ با سيمان آهكي سست و پر از پوسته هاي فسيلي است .

مخروط هاي نوك تيز، ستون ها و ستونك هاي فرسايشي ، آرك ها و تيغه ها و ديواره هاي نواري از جمله بخش هايي هستند كه در اين دره مشاهده مي شوند .

به دليل سست بودن جنس لايه ها ، ميتوان انتظار داشت كه پس از بارندگي شديد ( كه به ندرت اتفاق مي افتد) تغييرات محسوسي در مورفولوژي دره صورت پذيرد.

دره ستارگان

 
كاروانسراها مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
نام كاروانسرا تركيبي است از كاروان (كاربان) به معني گروهي مسافر كه گـروهـي سفر مـي كنند. و سراي، به معنـي خـانـه ومكان. هـردو واژه برگرفته از زبان پهلوي است.


كاروانسرايي در كوخرد هرمزگان

كاروانسراى كوخرد هرمزگان

درب فرعى كاروانسراى كوخرد هرمزگان

پيشينه
پـيدائي وموجوديت كاروانسراها در كوخرد ومناطق اطراف از گذشته بسيار دور آغـاز و طـي قـرون متمـادي بـه دلائـل گونـاگون، اقتصادي، سياسي، نظامي، و مـذهبـي بـه تـدريج توسعه وتكامل يافته‌است، وبه علت قرار داشـتـن دهستان كوخرد در شاهـراه بازرگانـي شرقي ـــ غـربـي، و از شيراز، لار بستك به بندر لنگه و بندر عباس، كه بـوسيله قافله هاي(كاروانهائي) بزرگ از قاطر والاغ واسب باركشي مي‌شده‌است، لـذا در اين راه‌هاي دور نـيـاز بـه استراحتگاه داشته انـد، بنـابرايـن ايجـادراه‌هاي بازرگانـي و نظامي وتـأمين امنيت كاروان و كاروانيـان بـه ديـده عنايت نگريسته شده‌است.

كاروان
همـانطـور كـه گفته شد قـافلـه، يـا كـاروان،گـروهي مسافر را شامل مي‌شود كه از محلي معلـوم حركت وپـس از روزها مسافرت به نقطه ديگري يا مقصد مي‌رسيدند.

هركاروان داراي سرپـرستي بوده كه چاروادار باشي يا رئيس كاروان نام داشته‌است.ايـن شخص، افـراد متعددي را كـه در مسير سفـر خـدمـاتــي چــون بارگيري، بـاربنـدي، تـامين علف چهارپـايان و ديگر مــوارد را عهده دار بودند، سر پـرستي مي‌كـرده . به اين ترتيب، زمـانـي كه كاروان وارد كاروانسرائـي مي‌شد، مسئوليت پـيـاده كردن بـار و انتقال آن بـه كاروانسراهـا به عهده مسافـران بـود، و هــرمسافـري مـي بـايـسـت اتاقـي در كـاروانـسـرا انـتـخـاب كـنـد و تـهيـه وسائل آسايش، پـخـت و پـز غـذا و ديگر مـوارد ضـروري را خود به عهده داشته باشد.

معمولاً هركاروانسرا نگهباني داشته واين شخص كاروانسرادار ناميده مي‌شده كه مسئوليت امـوال كاروانيـان را بـه عهده داشته و در موارد ضروري به آنها كمك مي‌كرده‌است . اين نگهبـان حقوقـي از كاروانيان بـر حسب وضع مالي آنان دريافت مي‌كرد، همچنين كاروانسرادار وسائل و مايحتـاج كاروانيـان را نيز فراهم مي‌كرد در صـورت نياز، گاهي هم كاروانيان وسائل مـورد نياز خـودرا از روستاهاي اطـراف يا چوپـانان فـراهم مـي كـردنـد، مثـلا بسياري از كاروانسراهـا در مسير روستاهـا يا نـزديك روستاهـا واقـع شده بـودنـد، مانند كاروانسراي روستاي كوردان در جـاده بستك كوخـرد بندر لنگه،بـه هنگام ورود كاروان واقـامتـي كـوتاه كاروانيان مـي تـوانستند مـواد غذائـي و وسائل مـورد نياز خـودرا از روستائيان خـريداري كرده و اگر كالائـي براي فـروش داشتند، بـه آنها بفروشند.

بنياد كاروانسراها در دوره ايـران اسلامي بخش مهمي از معماري ايران را شامل بـوده وكاروانسراهاي متعددي با سبك و ويـژگيهاي متفاوت در شهرهـا، جـاده هـاي كـوهستاني و حـاشيه كـويـرهـا احـداث شده‌است. آنچه مسلم است اين پـديده با ارزش معماري در رابطه با رونق تجارت شكل گرفته و عـوامل ديگري نظير كاربـرد نظامـي، اطلاع رسانـي و ... در تـوسعه وتكامل آن نقش داشته‌اند. بسياري از كاروانسراهـاي كناره جـاده‌ها فاقد فرش يا وسايل خواب در اتاقها بودند و مسافران اتاقها را با گليم، قاليچه ويا حصير كه خود به همراه داشتند فرش مي‌كردند. گاهـي هـم مسافـران از روستاهـاي نـزديك كاروانسرا، فرش يا وسائلي ديگر از اين گونه اجـاره يا قـرض مي‌كردند.

درسراسر راه لار بـه بستك و كوخرد بـه بندر لنگه كاروانسراهـاي متشابـه بفاصلـه سه فـرسنگي ديـده مي‌شود، سازنده آنـهارا بنـام شاه عبـاس مـي نامند ولي مطمئنا در زمـان بعد از شاه عباس ساخته شده انـد، هــم اكنـون آنـها يا خـالـي بــوده و يا پـاسگـاهـهاي ژنــدار مــري ((نيروهاي انتظامي)) در آنها سكونت گرفته‌اند و يا تخريب شده‌اند .

از معروف‌ترين كاروانسراهاي اين مناطق عبارت اند:



- كاروانسراى سه نخود.
- كاروانسراى نيمه.
- كاروانسراى گاگُلَكى.
- كاروانسراي حيدر آبادي.
- لَردِ محيا
- كاروانسراي لَردِ محيا
- كاروانسراى بستك
- كاروانسراي كوخرد
- كاروانسراى كوردان
- كاروانسراى او شيرينو.
- كاروانسراى بلدنگ.
- كاروانسراى مهران.
- كاروانسراى بون كوه.
- كاروانسراى كمبرده.
- كاروانسراى بهر ترك.
- كاروانسراى الفتح خان

يكي ازمسائل مـورد تـوجه كاروانيان بـه هنگام سفـر درمسير جاده‌ها تأمين آب براي قافله ومسافران است، بويژه اگر مسير حركت كاروانيان در راه‌هاي كارواني حاشيه كوير و يا مناطق كويري باشد.مسئله كمبود آب در بسياري از سفـرنـامـه هـاي جهانگردي ومـورخـان كـه در روزگاران گـذشته از شهـري بـه شهـر ديگـر سفـر مـي كـردنـد، به چشم مي‌خورد. اين مسئله با ايجاد آب انبارهائي در مسير جاده‌هاي كاروانـي در مسافت معين تا حـدودي حـل مـي شده‌است. همـه آب انبـارهـاي كاروانسراهـاي منطقه وكنـاره خـليج فارس خـارج از بنـا قـرار دارنـد.مصالح ساختمانـي اصلي بناي كاروانسراها در ايران، سنگ وآجر بـوده‌است. سنگ بـه دوصورت مــورد استفاده قـرار مـي گـرفته: در بعضـي موارد سنگها كاملاً استادانـه تـراش داده مي‌شده، ودر بعضي اوقات از قطعات كوچك سنگهاي نتراشيده استفاده مـي كردنـد. در بعضي نقاط نيز از تلفيق سنگ وآجر پـي بنا را مي‌ساخته‌اند. نماي خارجي وداخلي عموماً از آجر بـوده‌است، برخي از كاروانسراها از خشت و يا بلـوكـهاي خشتـي استـفاده مـي شـده‌است، و بـرخـي از كاروانسراها با گچ سفيد كاري مي‌كردنـد. بطـور كلي هـركاروانسرا داراي يك درب ورودي يا دروازه بـود، بـرخي از كاروانسراهـا بـه جـانب دروازه اصلـي، داراي درب فـرعـي نيـز بـوده‌اند مانند كاروانسراي كوخرد.

معمولاً هركاروانسرائي داراي كتيبه‌اي در ايوان ورودي كاروانسرا بود. اين كتيبه‌ها در برگيرنـده نام بانـي وسازنده كاروانسرا يا اشخاصي كه اين كاروانسرا را جهت استفاده عموم وقف كرده وبالاخره كتيبه هائـي كه بعد از احداث كاروانسراها، شخص يا اشخاصي بـه تعمير كردن آن همت گماشته انـد، بـود. اين كتيبه‌ها بـه خطوط مختلفي چون: كوفي، نسخ، ثلث و نستعليق بر روي سنگ، چـوب ويا آجر نقش شده‌است.

كوخرد

كوخرد يكي از قـديمي تـرين مناطقي است كه با فرهنگ غني وآثـار به جامانده از گذشتهٔ خود، از دير باز مورد توجه خاص وعام بـوده كـه در مسير عـبـور كاروان هـاي بازرگانـي و تجاري قـرار داشته‌است.يكي از توقف گاه‌هاي مهم واصلي اين بازرگانان كاروانسراي واقع در مركز شهر بوده.ايـن كاروانسرا از مـهـمـتـرين يـادگـارهـاي گرانـقـدر مـعـمـاري دهستان كوخرد سيبه بعد از مسجد ((جامع قبله)) بوده، كه رونقي خاص به اين منطقه مي‌بخشيده‌است. متاسفانـه اين اثر بـزرگ مـعـمـاري را مانند مسجد جامع قبله خراب كردنـد. ناگفته نمانـد كه از بين تمام كاروانسراهـا، كاروانسراي كوخرد بزرگ‌تر وزيباتـر از بقيه بـوده، بخاطـر مـوقعيت خاص دوران آن زمان. كاروانسرا شامل ۸ اتاق بزرگ وكوچك بوده و ۲ باب دروازه اصلي وفـرعـي داشته‌است. دروازه اصلـي رو بطـرف قبلـه و دروازه فـرعـي رو بطـرف دريا (جنوب) باز مي‌شده. بالاي دروازه اصلـي كاروانسرا طاق مجـللي، هـلالـي شكل بلندي قـرار داشت كـه جـلـوه خـاصـي بـه دروازه و كاروانسرا داده بـود.

جلو دروازه فـرعـي از طـرف جنوب، يك كمي مـايل بطـرف قبلـه نمازگهي بـود به شكل مربع كه در موقع تابستان براي نشستن واستراحت ازآن استفاده مـي شده‌است.

اهميت كوخرد از آنجا بوده‌است كه درآن زمان روستايي بزرگ ومركز تجاري وتوقف گـاه كاروانيان بين لار و بندر لنگه به حساب مي‌آمده‌است، بـه خاطـر ايـن اهميت درآن دوران، روي ايـن روستا بسيار حساب مـي شده‌است، چـرا كـه درآن زمـان كوخرد يا سيبه قديم خـودش تنها و هيجگـونـه آبادي بـزرگ اطـراف آن وجـود نـداشته، وزمين زراعتـي كوخرد تا حدود نزديك به جناح بـوده‌است، و جناح هـم يكي از قـديمـي‌ترين مناطـق آن دوران است.
 
محله باستاني سورو مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
محله باستاني سورو واقع در شهر بندر عباس در بخش مركزي از توابع شهرستان بندر عباس در استان هرمزگان و يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است.

محلهٔ سورو در غرب شهر بندرعباس قرار دارد . از اين محله سكه‌هاي متعددي مربوط به دوران مختلف به ويژه دوران ساساني ، صفويه و قاجاريه به دست آمده‌است كه اكنون در موزه بندرعباس نگهداري مي‌شود . از سكه‌هاي مكشوفه چنين بر مي‌آيد كه ملوك هرمز صاحب ضرابخانه بوده‌اند و به غير از مسكوكات مس و نقره ، مسكوكات طلا هم ضرب مي‌كرده‌اند . درسال ۱۹۲۵ ، تعداد ۶۴ سكه طلا ضرب ملوك هرمز و جرون در قريه گودو كشف شده‌است .
 
لنج‌سازي بندر كنگ مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
لنج‌سازي بندر كنگ واقع در بندر كنگ از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است.

استادكاران در اين منطقه به ساختن لنج‌هاي بزرگ مشغولند . اين لنج‌ها به بسياري از كشورهاي حاشيه خليج فارس و بندرهاي كشورهاي آفريقايي من جمله مومباسا و زنگبار و نيز هندوستان در دوران گذشته ونيز حالا رفت و آمد دارند.
 
حمام گله‌داري مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
حمام گله داري واقع در بخش مركزي شهرستان بندر عباس و يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است. اين حمام تنها حمام باقيمانده قديمي شهر بندرعباس است و احداث آن دراواخر قرن سيزدهم هجري قمري صورت گرفته‌است .در حال حاضر به عنوان موزه مردم شناسي استان هرمزگان مورد بهره برداري مي‌باشد .

پيشينيهٔ تاريخي
قدمت اين حمام به دوره قاجاريه مي‌رسد و تاريخ احداث اواخر قرن سيزدهم هجري قمري بر مي‌گردد. حمام وقفي متعلق به مسجد گله داري و واقف آن تجارتخانه حاج شيخ احمد گله داري است .حمام گله داري دو دوره مرمت را در سي سال گذشته پشت سر گذاشته‌است . حمام گله داري در حاشيه خليج فارس و در بلوار ساحلي شهر بر روي بستري رُسي كه قابليت نفوذپذيري آن به دليل اشباع شدن از آب دريا بسيار زياد است ، يكي از حمام‌هاي قديمي به جا مانده شهر بندرعباس بنا شده‌است . در گذشته مردم از آن به عنوان حمام عمومي استفاده مي‌كردند .

مصالح ساخت حمام
مصالح بكار رفته ، از آنجا كه اين ناحيه داراي رطوبت بالايي است در اين بنا بيشتر از سنگ‌هاي دريايي - اسفنجي و ساروج محلي و گچ دستكوب استفاده شده‌است . لازم به ذكراست كه سنگهاي اسفنجي كه داراي قابليت جذب رطوبت بالايي هستند از درياي همجوار تهيه مي‌شده‌اند . تنها عامل تخريب طبيعي بنا رطوبت بسيار بالاي منطقه‌است و مصالح بكار رفته در كف حمام آجر فرش است .

فضاي معماري
فضاي معماري حمام گله داري مانند ساير حمام‌هاي ديگر نواحي كوير مركزي داراي فضاهاي بينه ، سر بينه ، گرمخانه و خزينه‌است . بنا داراي پنج گنبد بزرگ و كوچك است . در ورودي حمام گله داري راهرو هشتي كوچك قرار دارد تا دما و رطوبت ، فضاي داخلي تنظيم شود . فضاي بينه به شكل هشت گوش ساخته شده ودر اطراف آن چهار صفه يا سكوي نشيمن و رختكن ديده مي‌شود . وسط سالن بينه حوضچه هشت ضلعي كوچك قرار دارد . فضاي اين قسمت بايد سرد و خشك بوده زيرا فضاي ورودي در ارتباط مستقيم با فضاي خارح قرار مي‌گرفت .

مياندر وسربينه
ارتباط بين بينه وگرمخانه ازطريق مياندر صورت مي‌گيرد و فضاي درون آن سرد و مرطوب است . سربينه فضاي شست شو است و دو صفه يا سكوي نشيمن دارد و بخار اندرون به آن مي‌رسد . سربينه به خزينه متصل مي‌شود كه فضايي گرم وخشك دارد .

خزينه
محل گرم شدن آب «خزينه» گويند، مورد استفاده حمام است و آب گرم از اين طريق تامين مي‌شود . در خزينه كانال‌هايي از سنگ و ساروج براي انتقال آبگرم به كليه فضاها در نظر گرفته شده‌است .

سيستم گرمادهي و آبرساني
سيستم گرمادهي حمام شامل انبار سوخت ، آتشدان ، ديگ ، دودكشها و گودال جمع آوري خاكستراست . فضاي گرم كننده حمام كه به علت نگهداري گرما در عمق زمين قرار گرفته‌است ، آب مصرفي حمام از چاهي به عمق ده متر كه هنوز پابرجاست ، تامين شده‌است . در دوره‌اي هم كه از آب بركه براي حمام استفاده مي‌شده اين عمل با استفاده از نيروي كمكي گاو كه در مسير (گاورو) «گوچي» كه لهجهٔ محلي هرمزگاني «گاو و گوچه» گويند، يعني چاه چرخ گاوي ، دائم در حركت بوده و آب را از چاه به انبار ذخيره آب مي‌ريخته صورت مي‌گرفته‌است.

روشنايي حمام
در وسط سقف حمام روزنه‌هايي به عنوان نورگير در هر يك از فضاها وجود دارد كه عمل نورگيري و تهويه در حمام توسط همين روزنه‌ها صورت مي‌گرفت ، بدين ترتيب كه با بازو بسته كرودن در فصولي ازسال دما و رطوبت داخل حمام را تنظيم مي‌نمودند. اين بنا ساليان زيادي به يك مكان متروكه تبديل شده بود . در سال‌هاي ا خير ميراث فرهنگي استان هرمزگان سعي بر اين داشته تا ضمن حفظ ، احيا ومرمت اين بناي ارزشمند براي موزه مردم شناسي استان درنظر گرفته شود . بدين منظور در سال ۱۳۷۹ براي اولين بار مجسمه‌هايي در آن نصب شده كه به فضاي حمام رونقي ديگر بخشيده‌است .

ثبت آثار ملي
اين اثرتاريخي به شماره ۲۰۰۳ درفهرست آثار ملي ، در سال ۱۳۷۴ خورشيدة به ثبت رسيده‌است .
 
قلعه لشتان مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
قلعه لشتان نام قلعه‌اي است بر فراز كوه «شاهينكوه» در بخش مركزي شهرستان بندر لنگه و از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است. «قلعه لشتان» در شش كيلومتري شمال شرقي شهرستان بندر لنگه ودر شمال روستاي بارچاه واقع شده‌است.

پيشنهٔ تاريخي
تاريخ بناي اين قلعه به سدهٔ نهم هجري بر مي‌گردد. قلعه لشتان در دوران گذشته و در جنگهاي محلي نقش مهمي داشته‌است. در دوران قدرت پرتغالي‌ها بر خليج فارس در محاذات اين قلعه در كرانهٔ درياي كنگ قلعه‌اي ساخته بودند ومقر حكم وفرماندهي خود قرار داده بودند. آثار اين قلعه هنوز در لب دريا ونزديكي شهر كنگ باقي مانده‌است ونزد مردم واهالي منطقه بنام «قـَلعُـوْ» معروف است. اما در اصل نام اين قلعه «الفِيتور» نامگذاري كرده بودند.


با توجه به تاريخ مذكور ، گروهي معتقدند كه ساخت اين بنا به زمان سلطه و قدرت پرتغاليها بر خلج فارس مربوط است . جمعي نيزعقيده دارند اين قلعه در عهد هخامنشي احداث شده و بيش از ۲۰۰۰ سال قدمت دارد . در حال حاضربه جز حصاربند و آثارمخروبه ديوارها اثرديگري از ساختمان قلعه باقي نمانده‌است . در داخل قلعه لشتان چندين قبرستان ، ده هابر كه آب و انبار آذوقه و آثارفراوان ديگري به جاي مانده‌است .

دخمه‌ها
دخمه هاي سنگي ، شبيه به غارهاي انسان‌هاي غارنشنين در ارتفاعات مجاور آن وجود دارد كه شباهت زيادي به دخمه‌هاي غارچهل خانه و دخمه‌هاي فوقاني ارتفاعات شمالي بندر طاهري سيراف دارد . در درون قلعه لشتان چندين قبرستان، ده‌ها بركه آب و انبار آذوقه و آثار فراوان ديگري بر جاي مانده‌است. دخمه‌هاي سنگي، شبيه به غارهاي انسان‌هاي غارنشين در ارتفاعات مجاور آن وجود دارد. و آثار فراوان ديگري نيز در محوطهٔ قلعه بر جاي مانده‌است .

راه قلعهٔ لشتان
روايت است كه از قلعه پرتغالي‌ها كه در جنوب بلده كنگ قرار داشته بود تا «قلعه لشتان» كه بر فراز كوه «شاهينكوه» در شمال بار چاه واقع است راهي زير زميني كه قسمتي از اين راه مانند تونل ساخته بودند و از كنگ به قلعه لشتان مي‌رفتند، مخصوصاً در ايام جنگ و شورش و آشوب، از اين راه نيز ذخيره و مهمات و آذوقه براي كساني كه در قلعه لشتان سنگر گرفته بودند، مي‌رساندند. گفتاره‌است كه اين تونل تا حدود كوه‌هاي مغويه نيز ادامه داشته‌است. در حال حاضر آثاري از تونل وجود ندارد، اما از حصار بند و آثار مخروبه ديوارهاي قلعه و همچنين بقايا آثار برجي از برجهاي قلعه لشتان در ضلع جنوب غربي قلعه بر فراز «شاهينكوه» به چشم مي‌خورد.

 
قلعه پرتغالي‌ها مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
قلعه‌هاي پرتغالي‌ها تقريباً در بيشتر مناطق حاشيه خليج فارس وجود دارد، در بندر قشم، كنگ، در عمان، در رأس الخيمه، در قشم، در جزيره هرمز، وجاهاي ديگر. اين قلعه‌ها با پلان چهار ضلعي نامنظم، داراي ديوارهاي به قطر حدود ۳/۵ متر و برج‌هايي به ارتفاع حدود ۱۲ متر در چهار گوشه قلعه‌است.

قلعه پرتغالي‌هاي قشم شامل انبارهاي اسلحه، آب انبار بزرگ، اتاق‌هاي سرباز خانه، زندان، كليسا، مقر فرماندهي، تالار است. كليساي بعضي از اين قلعه‌ها، داراي دو رديف ستون‌هاي سنگي دايره‌اي شكل با قوس‌هاي زيبايي از سنگ‌هاي مرجاني تراش خورده‌است. قلعه‌هاي پرتغالي‌ها يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان است.

 
جزيره كيش مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
كيش جزيره‌اي از توابع بخش كيش شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان و يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است. در گذشته اين جزيره را به نام قيس مي‌خواندند . شكل اين جزيره بيضوي مانند است و در ۱۲ كيلومتري ساحل شيبكوه واقع شده‌ است. اين جزيره يك ميليون نفر گردشگر را سالانه به خودجذب مي‌كند.

پيشينه
از آنچه در كتب تاريخي نقل شده است بر مي‌آيد كه از زمان هخامنشيان و سپس اشكانيان و ساسانيان، جزيره كيش تحت تسلط ايران بوده و با گسترش اسلام، اين جزيره بدست خلفاي اموي افتاده است. اين وضع تا سال ۲۴۹ هجري قمري ادامه يافت. در اين سال يكي از ايرانيان اهل ري بر خليفه خروج نمود و تمامي جزاير خليج فارس و بحرين منجمله كيش را مسخر خود ساخت.

حاكميت معنوي ايرانيان بر كيش از ره‌نامه‌هاي نگاشته توسط ايشان به زبان پهلوي كاملا مشهود است. از دوران حكومت آل‌بويه كيش مجددا به حكومت ايراني بازگشت و بعدها در زمان سلجوقيان و اتابكان فارس و سپس ملوك هرمز و آل‌مظفر و تيموريان، اين وضع ادامه يافت.

در دوره سلجوقيان، كيش به بزرگترين مركز تجاري خليج فارس تبديل شد. در همين دوران، قياصره در كيش به قدرت رسيدند. ايشان كه در ابتدا بسيار فقير بودند، با دزدي دريايي پايه‌هاي اقتصادي حكومت خود را مستحكم نمودند. حاكمان قياصره كه بر اين جزيره حكمران بودند از نسل شخصي هستند به نام «قيس» اين شخص از شهر (سيراف) كه در منطقهٔ «بني خالد النصوري» قرار دارد آمده بودند. آخرين حاكم جزيرهٔ كيش يا (قيس) كه از نژاد قياصره بوده‌اند: ملك سلطان بن ملك قوام‌الدين بن ملك تاج‌الدين بن ملك‌شاه بن قيس بن ملك جمشيد. ايشان به دست سيف‌الدين ابونصر علي بن كيقباد حاكم جزيرهٔ هرمود به امر اتابك ابوبكر در تاريخ ۱۲ جمادي‌الثاني از سال ۶۲۶ هجري قمري سه‌شنبه ۲۵ ارديبهشت ۶۰۸ به قتل رسيد، و با كشته شدن ملك‌سلطان آخرين حاكم كيش، حكم سلالهٔ قياصره بر كيش براي هميشه پايان يافت.

در دوران طلايي كيش، مورخان زيادي راجع به آن اظهار نظر نموده‌اند. ابن خرداد، ابن بطوطه و ياقوت حموي يا به كيش سفر نموده و يا در باب بزرگي آن سخنوري كرده‌اند. سعدي، در آثار خود دوجا از جزيره كيش و سفر به آن در اين دوران ياد مي‌كند.

زكريا بن محمد بن محمود قزويني در آثار البلاد و اخبار العباد مي‌نويسد: قيس جزيره‌ايست در درياي فارس و دورش چهار فرسخ است و آباداني دارد. شهري در كمال حسن و لطافت در آنجا بنا شده است و كشتيهاي هنديان به آن جزيره درآيند و تجارتگاه اهل هند و عجم و عرب است. آب چاه آشامند و حوض‌ها و آب‌انبار‌ها ساخته‌اند.

از سال ۹۱۲ تا ۱۰۳۱ اين جزيره نيز مانند جزيره هرمز به دست پرتغالي‌ها افتاد و سرانجام در اين سال، امامقلي‌خان، ارتشبد شاه عباس موفق به فتح خليج فارس و بحرين و همه جزاير آن شد. و از آن پس كيش يكي از جزاير ايراني خليج فارس شناخته مي‌شود.

تا سالهاي آغازين حكومت محمدرضا پهلوي، كيش مركز صيد ماهي و مركز تجارت مرواريد خليج فارس بوده است. با ورود مرواريد ژاپن به بازار، به تدريج از اهميت مرواريد كيش كاسته شده و كيش نيز اهميت خود را از دست داد.

در سال ۱۳۴۹ هياتي آمريكايي ،ايراني جزيره را مورد بازديد قرارداد و با توجه به ويژگي‌هاي طبيعي، سواحل زيباي مرجاني و آب‌هاي زلال اطراف آن، به عنوان مركز توريستي بين‌المللي انتخاب شد.

كاخ شاه، هتل كيش، فرودگاه و كازينو، اولين بناهاي مدرن كيش محسوب مي‌گردند. تا هنگام پيروزي انقلاب اسلامي ايران، كيش مركز تفريح شاه و دوستانش محسوب مي‌شد.

جزيره كيش در سال ۱۳۶۱ به عنوان نخستين منطقه آزاد اقتصادي كشور برگزيده شد. امروزه اقتصاد كيش برپايه گردشگري و تجارت استوار است.

وضعيت طبيعي
جغرافيا


جزيرهٔ كيش جزيره‌اي بيضي شكل با محيط ۴۴ كيلومتر مي‌باشد و با طولي در حدود ۱۵٫۴۵ كيلومتر و عرضي حدود ۷٫۵ كيلومتر، مساحتي معادل ۹۰ كيلومتر مربع دارد.

ارتفاع بلندترين منقطه اين جزيره حدود ۳۵ متر از سطح دريا مي‌باشد. همچنين جزيرهٔ كيش فاقد رودخانه دائمي بوده و تعداد زيادي منابع آب شيرين زيرزميني دارد.
مسافت بين كيش تا تهران از راه هوايي ۱۰۵۲ كيلومتر، تا بوشهر از راه دريايي ۶۷۵ كيلومتر، تا بندر عباس ۲۵۰ كيلومتر، تا بندر لنگه ۹۰ كيلومتر و تا جزيره هندورابي ۲۸ كيلومتر است.همچنين نزديكترين بندر ايران به جزيرهٔ كيش، بندر چارك مي‌باشد كه با اين جزيره ۱۸ كيلومتر فاصله دارد.

آب ‌و هوا
آب و هواي كيش گرم و مرطوب بوده و ميانگين دماي سالانه جزيره ۶/۲۶ درجه سانتيگراد مي‌باشد.

پوشش گياهي
از پوشش‌هاي گياهي جزيرهٔ كيش مي‌توان به باغ‌هاي نخل خرما، درختان بومي كهور ايراني و كنار و درختان غير بومي مانند كهور پاكستاني سمر، اكاليپتوس، آكاسيا، كنوكارپوس و ابريشم اشاره كرد.در سالهاي گذشته اين جزيره، مركز تاكستان‌هاي معروفي بوده است و همچنين از زمان حضور پرتغاليها در كيش، اين جزيره يكي از مراكز رشد درخت كمياب لور مي‌باشد.

مردم‌
فرهنگ




بزرگترين پرچم ايران در جزيره كيش
لباس محلي مردان دشداشه با عرقچين است و مهمترين اعياد، عيد قربان و عيد غدير مي‌باشد. ساز اصلي محلي نوعي طبل است. شغل سنتي بوميان، ماهيگيري، دامداري، دريانوردي و تجارت است و در گذشته به صيد مرواريد نيز مي‌پرداخته‌اند. غذاهاي محلي كيش شامل انواع قليه، «مضروبه»، «هريسه» و «مچبوس» است كه اغلب با ماهي تهيه مي‌شوند. بوميان جزيره از نژادهاي دراويدي، نورديك، سامي و سياهپوست بوده و به زبانهاي فارسي و عربي تكلم مي‌كنند.
ضرب‌المثل‌هاي مردم كيش با جزاير اطراف متفاوت است. «پخت نانت را به نانوا واگذاركن، حتي اگر نيمي از آن را به عنوان مزدش بردارد و اصراف نكن! حتي اگر آب دريا بر مي‌داري.

جمعيت
جمعيت جزيرهٔ كيش، بر طبق سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۰٬۶۶۷ نفر بوده‌است.  كه عمدتا در شهر كيش ساكن هستند.

جاي‌هاي ديدني
جاذبه‌هاي تاريخي


شهر باستاني حريره

شهر باستاني حريره
از جاذبه‌هاي تاريخي كيش مي‌توان به حريره، پاياب و كاريز اشاره كرد.
حريره، نام شهر ويرانه‌اي است خالي از سكنه و مربوط به دوران قياصره كه نام آن از نام بانويي كه ملكه شهر بوده برگرفته شده است.هم‌اكنون بخشي از شهر كه عمارت كاخ بانوي حريره بوده مرمت شده است. مهمترين ابنيه كشف شده در اين مجموعه عمارت اعياني، حمام، آب‌انبار، قنات و بقاياي مسجد جامع حريره مي‌باشند.

جاذبه‌هاي گردشگري

ساحل روبه‌روي هتل شايان، كيش

ساحل روبه‌روي هتل شايان، كيش.

هتل بزرگ داريوش

هتل بزرگ داريوش
جزيره كيش به دليل ماهيت گردشگري خود، طي سالهاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. علاوه بر آثار تاريخي كه مورد توجه گردشگران است، پارك‌هاي ساحلي و تفريحي مانند پارك هنر، ساحل مرجاني، سواحل ماسه‌اي-مرجاني، باغ وحش، آكواريوم، باغ پرندگان، دلفيناريوم، كشتي‌هاي تفريحي و همچنين كشتي به گل نشسته يوناني از ديگر ديدني‌هاي كيش مي‌باشند. جزيره كيش داراي بيش از ۸۲۰۰ تخت اقامتي است كه بيشترين تراكم امكانات اقامتي در ايران را داراست.جزيره كيش سالانه پذيراي بيش از يك ميليون نفر گردشگر خارجي و داخلي است؛ عدم نياز به اخذ ويزاي ورود براي كليه اتباع خارجي، يكي از دلايل اقبال گردشگران خارجي است. پلاژهاي بانوان و آقايان، امكانات سواركاري، پيست ۷۰ كيلومتري دوچرخه‌سواري، كارتينگ، باگي، غواصي، جت‌اسكي و اسكي روي آب نيز از ديگر امكانات گردشگري جزيره كيش است. همچنين موقعيت منطقه آزاد اقتصادي اين جزيره باعث شده تا مراكز خريد اين جزيره به يكي از جاذبه‌هاي گردشگري كيش تبديل شود.

از ديگر جاذبه‌هاي گردشگري منطقه مي‌توان به نبود هرگونه چراغ قرمز راهنمايي و رانندگي در خيابانها و جاده‌هاي كيش و همچنين وجود بزرگترين پرچم ايران در اين جزيره اشاره كرد.

مراكز آموزشي
دانشگاه‌ها


دانشگاه كيش

دانشگاه كيش
جزيره كيش داراي دانشگاه‌هايي است كه اكثراً به دانشگاه صنعتي شريف و دانشگاه تهران وابسته‌اند. اين دانشگاه‌ها اكنون دوره‌هاي بين الملي كارشناسي و كارشناسي‌ ارشد را در رشته‌هايي مانند IT ،MBA و مهندسي برق والكترونيك را با همكاري دانشگاه‌هايي مانند دانشگاه MMU مالزي و دانشگاه موناش (Monash) استراليا برگزار مي‌كند.
 
تپه مارو مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
تپه مارو يا  تپه خيرآباد  نام يكي از مناطق تاريخي استان هرمزگان است. اين تپه در بخش مركزي شهرستان رودان در استان هرمزگان قراردارد و يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است. تپه مارو يا تپه خيرآباد در نزديكي قلعه كميز واقع مي‌باشد، در اين تپه ودر دوران گذشته محل دفن مردگان و اشياي گران قيمت بوده‌است. گفته مي‌شود به دليل وجود اشياي گران قيمت در اين مكان، در نامكذاري اين تپه از نام مار استفاده شده تا مردم جرأت نزديك شدن به آنجا را نداشته باشند. هم اكنون به جايي باستاني تبديل شده‌است، ويكي از مناطق گردشگري شهرستان رودان مي‌باشد.
 
بازار بستك مشاهده در قالب پي دي اف چاپ فرستادن به ايميل
بازار بستك معروف به  مجموعهٔ بازار بستك  واقع بخش مركزي شهرستان بستك در غرب استان هرمزگان ، يكي از آثارهاي تاريخي و از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است.

اين بازار در وسط شهر بستك واقع شده و شامل سه بازار است كه قدمت آن به دوره صفويه و قاجاريه مي‌رسد . اين بنا در سال ۱۲۹۵ هجري قمري به همت استاد عبدالله امينايي معروف به حاجي استاد ساخته شده‌است وبه صورت فضاي مربع شكلي است كه فضاي مركزي آن مركب از دو رديف حجره مي‌باشد،معماري بازار مدني بستك درنوع خود بي نظير است. اين بازار هم اكنون نيز داير است وكسبه در آن مشغول داد وستد مي‌باشند، أما به علت‌هاي مختلف، ديگر آن رونق سابق وقديم را ندارد. اين بناي تاريخي در چند سال اخير تعمير وبازسازي شده‌است ، اين بناي تاريخي سازه‌اي سنگي با مصالح گچ است، ودر وسط شهر بستك واقع شده‌است.
پنج شنبه ششم 11 1390 2:8

رودخانه رودان

رودان در قديم به نام رودكان معروف بوده است و وجه تسميه آن به علت وجود رودخانه هاي متعدد و پر آب است .

سابقه تاريخي رودان

قديمي ترين كتابي كه در مورد رودان و كوههاي اطراف آن صحبت نموده كتاب (( حدود العالم من المشرق الي المغرب )) است كه نويسنده آن نامشخص مي باشد . و دكتر منوچهر ستوده آن را تصحيح نموده است .

جهانگرداني مانند مقدسي ، اصطخري ، ياقوت حموي و ابن بطوطه نيز راجع به رودان نوشته اند .اصطخري رودان را زنكان و ياقوت حموي آن را راغان ناميده است . . . ادامه متن

 

 

لسترنج مستشرق انگليسي در كتاب جغرافياي سرزمينهاي خلافت شرقي ، از قول مقدسي مي نويسد :

مقدسي از شهر رودكان اسم برده است و آن را شهري آباد و داراي باغستان و نخلستان و نارنج فراوان شمرده است .

ادوارد براون در كتاب تاريخ ادبيات ايران رودان را در مقايسه با كشمير هندوستان قرار داده است . مرحوم  علامه دهخدا در لغت نامه مي نويسد : رودان احمدي يا رودان و احمدي ناحيه اي است در جنوب كرمان از دهستانهاي بندرعباس . ابن البلخي آورده ركن شرقي پارس از اعمال كرمان است بر جنوب سيرجان و سرحد آن رودان است . و اين رودان از اعمال پارس بود . اما به عهد سلطان شهيد (( الب ارسلان )) قدس و روحه چون ميان پارس و كرمان حد مي نهادند اين رودان با كرمان گذاشت . در روزگار (( قاورد ))

{ فارسنامه ابن بلخي ص 121}

در فارسنامه ناصري آمده است :

رودان و احمدي از گرمسيرات فارس است . در اصل دو بلوك بود و سالهاست در تحت كلانتري و ضابطي يك نفر برقرار گشته ميان جنوب و مشرق شيراز افتاده است . محدود است از جانب مشرق به بلوك بشاكرد و از شمال به نواحي جيرفت كرمان و از جانب مغرب به نواحي سبعه و از سمت جنوب به نواحي بندرعباس .

هواي تابستانش گرم است و نخل و نارنج و نارنگي را بسيار نيك پرورانند محصولش گندم و جو و كمي برنج

و نيل را از گياه وسمه به عمل آورند و از نيل هندي كم بهاتر است . آبش از رودخانه تامين مي شود و بيشتر اين نواحي كوهستان است و دو جلگه مختصري دارد . انواع شكارها در اين بلوك ( رودان و احمدي  ) خصوصا درّاج فراوان است و قصبه آنرا دهبارز گويند . و عموم خانه هاي اين دو بلوك از چوب و شاخ و برگ نخل است مشتمل بر 21 ده آباد است .

مرحوم سديد السلطنه كبابي در كتاب بندر عباس و خليج فارس راجع به رودان مي نويسد :

بلوك رودان و احمدي از گرمسيرات فارس است در اصل دو بلوك بود و سالها در تحت كلانتري و ضابطي يك نفر برقرار گشته است . ميانه جنوب و مشرق شيراز افتاده است . درازاي آن از قريه احمدي تا سندرك

از 30 فرسخ بگذرد و كلانتر آن تا 25 سال پيش غلامرضا و پيش از آن عبدالله خان و پيش از او ابراهيم خان پدر عبدالله خان بود . قصبه آنرا دهبارز گويند .عموم خانه اي اين دو بلوك از چوب و برگ خرماست  و اين بلوك مشتمل بر 21 ده آباد است :

بيكاه – جغين – خراجي – رودخانه دزدان -  فارياب – قلعه كميز – گدار انجير – كوچندر – برنطين – سرني – گشوئيه – كهن بالا – معزآباد – كندر

تاريخ رودان :

وجود سنگ نبشته هاي ميخي و تصويري  ( هيروگليف ) در منطقه باد افشان رودان حاكي از تمدن دير پاي رودان مي باشد كه طبق نظر كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي به عصر ايلامي و آشوري مي رسد . قبل از روي كار آمدن پادشاهان ساساني سدي طبيعي و نسبتا مرتفع در محلي كه اكنون تبركن گفته مي شود وجود داشته دكه آب رودخانه پس از پر شدن كامل از بالا سرازير شده و به دشت ارموز مي رود . اين سد در زمان ساسانيان به دست مهندسين و كارگران در زمان هرمز پادشاه ساساني خراب شده است . جلگه اي كه بعدها بنا شده به نام هرمز مشهور بوده است . قبرهاي قديمي و خانه هاي سنگي در اطراف كوهها نشانه اي از زندگي دور از مركز بوده است . در زمان تيمور لنگ كوركاني پسرش اميرزاده محمد به اين حدود حمله كرده بطوريكه شرف الدين علي يزدي مي نويسد : هفت قلعه را خراب كرده است . قلعه مينا در هرمز كهنه – قلعه تنگ زندان – قلعه تازيان – حصار شميل – قلعه منوجان – قلعه تزرك – قلعه تازيان .

پس از حمله لشكريان تيمور حاكم هرمز كهنه فرار مي كند و خود را به جزيره اي در بندرعباس مي رساند و آن جزيره به يادبود هرمز كهنه نيز جزيره هرمز مي نامند و ملوك هرمز در اين جزيره به حكومت رسيدند .

رودان بهشت حنوب

 

شنبه اول 11 1390 2:30
X