معرفی وبلاگ
ایران تونگین ولعل دنیاهستی//ایران توفریبنده وزیباهستی نام تونکوست چون کهن ایرانی//تاریخ خجسته یل وشیرانی// مهدهنری نقش جهان درگاهت//شیرازوسپاهان اثرزیبایت// هرکس گذرش درتورسدمی بیند//ازشاخه زیبات گلان می چیند// هردم که نظردررخ توبنماید //مدهوش تووجلوه کویت باشد// آثارتوزیباونکودرهمه جاست//هرشهربه آثارخوشت می نازد// مهمان چوبه این نغمه سرا بازآید//درکوی توگرددبری ازغم یادش// اثرمدیروبلاگ محمدعلی حاجیان
دسته
لرنيگ سنترمرجع تخصصي آموزش هاي وب
رابين وب آموزش برنامه نويسي وب
وبلاگ آي كامپ
آموزش ويديويي فتوشاپ،فلش و...............
Cg TV
قوي ترين و بهترين سايت آموزشي كشور
ايران سرزمين – آموزش طراحي صفحات وب
سايت تخصصي آموزش جاوااكسريپت،وب وطراحي
ايران سرزمين
بوق بوق ايران
ايران شناسي
ايرانگردي
ايران هميشه جاويدان
پايتخت فرهنگي جهان اسلام
ايرووون
4چشم
ميهن ما
توريسم ايران
هنرصنايع دستي وخانواده
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1127448
تعداد نوشته ها : 2866
تعداد نظرات : 129

JavaScript Codes
Rss
طراح قالب

درياچه مارميشلو

واقع در استان آذربايجان غربي و شهر اروميه

درياچه مارميشلو

نوع بنا : طبيعي

در حدود 45 كيلومتري غرب شهر اروميه و در ميان كوهستان هاي اين شهرستان وقتي به مرز ايران و تركيه مي رسيم؛ درياچه اي طبيعي و بسيار زيبا و ديدني به وسعت تقريبي 5 هكتار وجود دارد؛ كه زيستگاه انواع آبزيان از جمله ماهي قزل آلا، و پرندگان مهاجر مختلف بوده كه محل بسيار مناسبي جهت گذراندن اوقات فراغت گردشگران و دوستداران طبيعت مي باشد. اين درياچه در مسير رودخانه اي پرآب و خروشان قرار گرفته و وجود كوه هاي بسيار زيباي كناره ي درياچه كه از اواسط ارديبهشت تا مهر ماه سرسبز و بسيار دلگشا هستند، منظره اي بديع را ايجاد نموده است. البته به دليل اينكه اين درياچه در منطقه اي كوهستاني است، طبيعتا تنها در ماه هاي گرم سال مي تواند به عنوان استراحت گاه مورد استفاده قرار گيرد. در فصل گرما وجود انواع گياهان و پرندگان آنچنان جذابيتي به اين منطقه مي دهد كه هر بيننده اي را مبهوت خويش مي نمايد. رودخانه در فصل گرما كم عمق بوده و با احتياط مي توان از برخي نقاط آن گذشت و از مناطق بكر و ديدني آن بيشتر استفاده نمود؛ هرچند اين كار چندان خالي از خطر نيست و با توجه به سرعت آب رودخانه مخصوصا در مورد كودكان به هيچ وجه توصيه نمي شود. عمق درياچه نيز زياد به نظر مي رسد و بهتر است تنها از مناظر بسيار زيباي حاشيه رودخانه استفاده شود. پيگيري رودخانه مارميشلو در جهت سر چشمه به پاسگاه مرزي منتهي مي شود كه بيشتر از آن نمي توان پيش رفت. براي رسيدن به اين درياچه ناگزير استفاده از جاده نه چندان مناسب آن خواهيد بود. جاده اي كه در مناطقي خاكي بوده و برخي نقاط آنرا آب فرا مي گيرد. ولي بدون شك ديدن اين درياچه به زحمات آن مي ارزد و از رفتن به آنجا پشيمان نخواهيد شد.
آدرس :45 كيلومتري غرب شهر اروميه

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
رود كارون پرآب‌ترين و بزرگ‌ترين رودخانه ايران است.

اين رود با طول ۹۵۰ كيلومتر طولاني‌ترين رودي ا‌ست كه تنها در داخل ايران قرار دارد و در عين حال تنها رودخانه ايراني است كه به آبهاي بين‌المللي و اقيانوس‌هاي جهان ارتباط دارد.

كارون تنها رود ايران است كه بخشي از آن قابل كشتيراني است و آب آشاميدني ‌شهر اهواز از رودخانه كارون تامين مي‌شود.

كارون از يك طرف در خرمشهر از طريق مصب خود به اروند رود كه رودخانه‌هاي دجله و فرات از كشور عراق نيز به آن مي‌ريزند وصل مي‌شود و از طرف ديگر به خليج فارس و اقيانوس هند مرتبط مي‌شود.

ايران از طريق اروند رود و كارون مي‌تواند كالاهاي تجارتي را از طريق كشتي و به وسيله حمل و نقل دريايي كه ارزانترين وسيله حمل و نقل كالاست تا شهرستان اهواز و حتي شهرستان شوشتر برساند و در عين حال كالاهاي ايراني را به جهت صادرات از اين شهرستان‌ها تا بنادر بين‌المللي خرمشهر و آبادان و بندر امام (ره) منتقل كند.

رودخانه كارون رودخانه‌اي است كه از نظر ارتفاع سطح آب و عرض و طول و از نظر جريان و گذر آب و عرض و طول مناسب آبخور جهت عبور كشتي‌هاي كوچك به نام لبخ يا مركب در حد و اندازه رودخانه‌هاي دجله و فرات و براي عبور اين قبيل كشتي‌هاي كوچك كاملا مناسب است.

اين رودخانه در زمان قاجار به شدت مورد توجه انگليس قرار گرفت و آنها كه قبلا در رودخانه دجله و فرات سرويس كشتيراني داير كرده بودند اين سرويس حمل و نقل دريايي را از دجله و فرات از طريق رودخانه كارون تا شهرستان اهواز و حتي تا شهرستان شوشتر نيز برقرار كردند.

آن قسمت از رودخانه كارون كه بين بند قير تا خرمشهر واقع شده و شامل مجموعه آب رودخانه‌هاي كارون و دزاست كه كارون بزرگ خوانده مي‌شود و كشتيراني فقط تقريبا در همين محدوده از كارون امكان پذير است. طول اين مسير حدود 190 كيلومتر است.

در حاشيه اين رود تمدن‌هاي بزرگي از ايران شكل گرفته‌است. سرچشمه شاخه‌هاي اصلي كارون (ارمند و بازفت)، زردكوه بختياري در استان چهار محال و بختياري است ولي شاخه‌هاي فرعي آن از كوه‌هاي مختلف سرچشمه مي‌گيرند مانند خرسان از دنا در استان كهگيلويه و بويراحمد و دز از ارتفاعات لرستان.

اين رود، پس از عبور از مناطق كوهستاني و پر پيچ و خم، در منطقه‌اي به نام گتوند وارد دشت خوزستان مي‌شود.

رود كارون در شمال شوشتر به دو شاخه تقسيم مي‌شود كه در جنوب شوشتر به يكديگر متصل مي‌شوند. مهم‌ترين شاخهٔ فرعي كارون، رود دز است كه در شمال اهواز به كارون ملحق مي‌شود.

رود كارون در مرز ايران و عراق، به اروندرود پيوسته و روانه خليج فارس مي‌شود.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
زاينده‌رود يكي از بزرگترين رودخانه‌هاي ايران است كه در مركز كشور و از مغرب به مشرق جريان دارد.

اين رودخانه در كتب تاريخ و جغرافيا به نام‌هاي زاينده‌رود، زنده‌رود، زندرود، زرين‌رود، زرينه‌رود، زن رود و زندك‌رود آمده است.

علت نامگذاري اين رود بدين جهت است كه درطول مسير خود باغات و كشتزارهاي فراواني را آباد و زنده مي‌كند. به همين خاطر به اين رود زنده رود نيز مي‌گويند.

بخش اعظم آب زاينده رود وارد اصفهان مي‌شود و براي انتقال آب كوهرنگ به اصفهان اقدامات زيادي انجام شده ‌است.

روي زاينده رود چندين پل تاريخي از زمان صفويان و قبل از آن برجا مانده‌است. چندين پل در استان چهارمحال بختياري كه مشهورترين آن پل سامان است. در اصفهان سي و سه پل يا پل الله وردي خان و پل خواجو.

حاشيه‌سازي اين رودخانه در شهر اصفهان و بوستان‌ها و بيشه‌هاي پيرامون اين رودخانه در فصل تابستان گردشگاه مناسبي براي اهالي شهر، ايرانگردان و جهانگردان است.

زاينده‌رود رگ حياتي و عامل اصلي سرسبزي و حاصلخيزي اصفهان محسوب مي‌شود.

سرچشمه اين رودخانه، دامنه‌هاي زردكوه بختياري است كه در حد فاصل بين اصفهان و لرستان قرار دارد.

سرچشمه زاينده‌رود به شكل حوضي مدور با مساحتي در حدود 300 زرع مي‌باشد كه به چشمه جانان معروف است. چشمه مذكور در اين ناحيه مي‌جوشد و به طرف مشرق سرازير مي‌شود.

پس از طي سه فرسنگ، به چشمه ديگري به نام «چهل چشمه» مي‌رسد. همچنين از سمت شمال اين منطقه، يعني ناحيه فريدن، دو چشمه بزرگ ديگر به نام «خُرِسنگ» و «كودَنگ» به جانانه‌رود ملحق مي‌شود.

انشعاب ديگري نيز به نام زرين‌رود از طرف جنوب يعني چهارمحال به اين رودخانه اضافه مي‌شود. منبع اصلي اين انشعاب‌ زير كوهي قرار دارد كه زردكوه ناميده مي‌شود.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
اروندرود، رودخانه پهناوري است در جنوب غربي ايران و در مرز ايران و عراق.

اجزاي متشكله رودخانه مرزي بين ايران و عراق (اروند رود)، عبارتند از: فرات، دجله و كارون.

رودخانه فرات از بلندي‎هاي سرزميني قفقاز (ارمنستان)، سرچشمه مي‎گيرد. اين رودخانه از پيوستن رودهايي كه از فلات ايران و كشور كنوني تركيه، سرچشمه مي‎گيرند، تشكيل مي‌شود.

كمابيش 60 درصد از آب‎ رودخانه‎ دجله از كوه‎هاي زاگروس (ايران) سرچشمه مي‎گيرد با توجه به آبدهي دجله و فرات، حدود 40 درصد از آب رودخانه‎اي كه از پيوستن اين دو رودخانه‎ تشكيل مي‎گردد، از سرزمين كنوني ايران تامين مي‎شود.

ميزان زيادي از آب رودخانه‎هاي فرات و دجله، در اثر سد ‎سازي‌هاي زياد بر روي آن‎ها، كاهش يافته است. اما، اروندرود هنگامي ارزش واقعي كشتي‎راني پيدا مي‎كند كه رودخانه‎ كارون، يعني بزرگ‎ترين رودخانه‌ي‎ ايران، بدان مي‎پيوندد.

سرزمين ميان‌رودان (بين‎النهرين) كه پس از جنگ جهاني اول و متلاشي‌شدن امپراتوري عثماني، حكومت جديد‎الولاده‎ عراق بر پايه برنامه‎ريزي‎ها و سياست استعماري؛ كشورسازي انگلستان، بر پهنه‎ آن زاده شد، ميان دو رودخانه‎ بزرگ غرب آسيا، يعني دجله و فرات، قراردارد.

اين رود از همريزش رودهاي دجله، فرات و سپس كارون تشكيل شده است. دجله و فرات پيش از پيوستن به كارون در شهر قرنه در ۳۷۵ كيلومتري جنوب بغداد به هم مي‌پيوندند.

درازاي اروند رود از قرنه تا ريزشگاه آن در خليج فارس ۱۹۰ كيلومتر است. ريزشگاه اروند رود در ميان شهر ايراني اروندكنار و شهر عراقي فاو است.

ايران و عراق در ۱۵ اسفند سال ۱۳۵۳ طي معاهده ۱۹۷۵ الجزاير ژرفگاه اروندرود را به عنوان خط مرزي ميان دو كشور تعيين كردند.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
رود ارس، رودخانه‌اي نسبتاً پرآب و خروشان است كه از منطقه آرپا چاي در آناتولي تركيه سرچشمه مي‌گيرد.

اين رودخانه از مرز تركيه، نخجوان جلفا و ارمنستان گذشته و پس از گذر از مرز ايران و وارد جمهوري آذربايجان شده و به رودخانه كورا مي‌ريزد.

رودخانه ارس در سال ۱۸۱۳ ميلادي در پي عهدنامه گلستان به عنوان مرز ايران و روسيه انتخاب و تمامي مناطق شمال اين رود از ايران جدا و به خاك روسيه افزوده شد.

بعدها ايران و اتحاد شوروي با هم سدي در ناحيه پلدشت به نام سد ارس بنا كردند. سد خداآفرين و سد قيزقعله‌سي به صورت مشترك با ارمنستان روي ارس احداث مي‌شود.

رودخانه ارس از ارتفاعات مين ‏گول به ارتفاع 3152 متر در جنوب ارزروم در تركيه سرچشمه مى‌‌گيرد.

اين روخانه پس از پيوستن به آرپاچاى؛ مرز مشترك ايران و جمهورى ‏ارمنستان و جمهورى ‏آذربايجان را تا محلى به نام بهرام ‏تپه تشكيل مى‌‏دهد و بعد از طى حدود 10072 كيلومتر مسافت به درياى خزر مى‌‏ريزد.

حوضه آبريز ارس در كشورهاى ايران، تركيه، ارمنستان و جمهورى آذربايجان قرار دارد. وسعت آن تقربياً 10320 كيلومتر مربع بوده و حدود 39% (39000) كيلومتر مربع آن را اراضى ايران تشكيل مى‏دهد.

در طوال مسير طى شده آن تغييراتى مشاهده مى‏شود، از جمله از سرچشمه تا جلفا مناطق صاف و كمى كوهستانى و از جلفا تا اصلاندوز كاملاً كوهستانى و صعب‌‏العبور بوده و عرض و عمق اين رودخانه در مسير حركت متفاوت است.

در فاصله بين جلفا تا اصلاندوز كه ارس بين كوه‌هاى قره ‏داغ و كوه‌هاى كشور آذربايجان در جريان است در بعضى نقاط (نزديكى هاي روستاى قولان) عرض آن از 20 متر هم كمتر مى‌‏شود؛ در حدود جلفا عرض آن حدود 30 متر و عمق آن 4 متر است ولي در نزديكى پلدشت عرض آن در حدود 90 تا 100 متر و عمق آن 2 متر مى‌‏باشد.

رود ارس از مهمترين رودهاي ايران است كه علاوه بر جذابيت ويژه گردشگري و تأثيرات مثبت اكوسيستمي، قابليت مهمي از نظر ماهي‌هاي قابل صيد دارد.

ماهي‌هاي اين رود حدود ده گونه مي‌باشند كه حدود 6 نوع آنها نسبت به ديگر ماهي‌هاي بومي اين رود بزرگتر و داراي مقاومت بيشتري نسبت به ساير ماهي‌ها هستند. به همين جهت صيد اين ماهي‌ها بين ورزشكاران و ماهيگيران از ارزش بالايي برخوردار است.

 رودخانه ارس در منابع و اصطلاحات يونانيان و اروپائيان، آراكس ( ARAX ) و اركساس و آراكسس ( ARAKSS ) بوده و از قديم اِراسك و آراسك ناميده شده.

در منابع عربى الّرس و در فارسى ارس و اَرس و در تركى آراز و آراس و اَراز و اَرَز نام گرفته است.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
رود اترك از كوه‌هاي هزار مسجد در خراسان سرچشمه مي‌گيرد و در خليج حسنقلي در كشور تركمنستان به درياي خزر مي‌ريزد.

اترك رودي خروشان و سيل‌گير با بستر گلي است و با داشتن ۶۶۹ كيلومتر طول پنجمين رودخانه بلند ايران و طولاني‌ترين رودخانه تركمنستان به شمار مي‌آيد.

اين رود حدود ۲۷،۳۰۰ كيلومتر از اراضي را آبياري مي‌كند، اما به جهت مصرف زياد آب آن فقط در مواقع سيل تا دريا ادامه مي‌يابد.

بخشي از رود اترك در ناحيه چات، پس از اينچه برون به موجب قرارداد آخال در سال ۱۸۸۱ مرز رسمي ايران قاجاري و امپراتوري روسيه شد.

در سال ۱۹۲۶ به موجب قراردادي ميان ايران و شوروي قرار شد كه حداقل 50 درصد از آب اين رودخانه وارد خاك تركمنستان شود.

منطقه مراوه‌تپه با دارا بودن 5 هزار هكتار مزارع گندم و جو آبي در حاشيه رودخانه اترك، به دليل شرايط آب و هوايي خاص و استفاده از آب رودخانه اترك براي آبياري مزارع گندم نقش مهمي در توليد گندم شهرستان كلاله دارد.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
كرخه نام رودخانه‌اي است كه در جنوب غربي ايران در استان خوزستان جريان دارد.

رودخانه كرخه از مناطق مياني و جنوب‌غربي رشته كوه‌هاي زاگرس در نواحي غرب و شمال غرب كشور سرچشمه گرفته و پس از طي مسافتي در حدود 900 كيلومتر در امتداد شمال به جنوب، سرانجام در مرز مشترك ايران و عراق به مرداب هورالعظيم مي‌رسد.

رودخانه كرخه پس از رودخانه‌هاي كارون و دز سومين رودخانه بزرگ ايران از نقطه نظر آبدهي محسوب مي‌شود.

حوزه آبريز رودخانه كرخه به وسعت حدود 43 هزار كيلومتر مربع، بين 46 درجه و 57 دقيقه تا 49 درجه و 10 دقيقه طول شرقي و 31 درجه و 48 دقيقه تا 34 درجه و 58 دقيقه عرض شمالي واقع شده و شامل استان‌هاي همدان، كرمانشاه، كردستان، ايلام، لرستان و خوزستان است.

رودخانه كرخه از شمال به سوي جنوب جريان دارد و پس از گذر از كنار آثار شوش باستان به سوي غرب تغيير مسير مي‌دهد. در 40 كيلومتري شمال اهواز مسير آن دوباره تغيير كرده و وارد عراق مي‌شود.

كرخه در عراق به رودخانه‌اي كه از پيوستن دجله و فرات پديد آمده مي‌پيوندد.

بزرگ‌ترين سد ايران روي رود كرخه ساخته شده و سد كرخه نام دارد. نام كرخه نامي بسيار باستاني است و نام منطقه و حكومتي كهن در جنوب خوزستان بوده‌است.

سد كرخه يكي از بزرگ‌ترين سدهاي خاكي دنيا و بزرگ‌ترين سد خاكي ايران و خاورميانه است. اين سد بر رودخانه كرخه در ۲۲ كيلومتري شمال غربي شهرستان انديمشك در استان خوزستان ساخته شده است.

سرشاخه‌هاي اصلي تشكيل دهنده رودخانه كرخه، رودخانه‌هاي سيمره، كشكان، قره سو، گاماسياب و چرداول هستند.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
رود تجن يا گرماب رود، در استان مازندران جاري است.

رودخانه تجن، رودي است كه در شرق شهرستان سرخس جاري است. اين رود از تلاقي دو رود كشف رود و هريرود بوجود آمده است.

اين رودخانه مانند ديگر رودهاي منطقه دائمي نيستند و در فصول سال با تغييرات ميزان ريزش باران، داراي نوسانات زيادي مي‌باشد.

رودخانه تجن بزرگ‌ترين منبع آب سطحي دشت سرخس مي‌باشد.

رود تجن به طول حدود 140 كيلومتر از كوه‌هاي علي خاني، داراب كوه و سركوه از ناحيه كوهستاني هزار جريب در دامنه‌هاي شمالي رشته كوه البرز سرچشمه مي‌گيرد و با گذشتن از شرق شهر ساري، نزديك آبادي خزرآباد، در 25 متري پايين‌تر از سطح آب‌هاي آزاد به درياي خزر مي‌ريزد.

قسمت علياي تجن در بخش هزار جريب در شهرستان نكا و بخش چهاردانگه و دودانگه در شهرستان ساري، جهت عمومي جنوب شرقي ـ شمال غربي و بستري سنگلاخي دارد و ريزابه‌هاي ببرچشمه و آبتيرچاي از ساحل راست و شيرين رود و سفيدرود و لاجيم از ساحل چپ به آن مي‌پيوندند.

همچنين رود دايمي زارِم رود- ظالم‌رود به طول حدود 100 كيلومتر با جهت عمومي شرقي ـ غربي از ريزابه‌هاي سمت راست تجن است و در حدود 16كيلومتري جنوب شهر ساري به آن مي‌پيوندد.

قسمت سفلاي تجن كه از حدود 8 كيلومتري جنوب شهر ساري (نزديك آبادي تنگه لته) آغاز مي‌شود، در بخش مركزي شهرستان ساري با جهت عمومي جنوبي ـ شمالي جريان دارد و بستر آن ماسه‌اي است.

پوشش گياهي حاشيه تجن در قسمت عليا، درختان جنگلي پهن برگ مانند مازو، توسكا، سفيدار، ليكي، آزاد و انجيلي و در قسمت سفلا، انواع گياهان آبزي حاشيه‌اي است.

تجن در منطقه زلزله خيز البرز قرار دارد. در زمين لرزه سال 1314 پانصدمتر از مسير تجن در نزديكي محل دوسله، در حدود 33 كيلومتري جنوب شرقي شهر ساري، بسته شد.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
سفيدرود دومين رود بلند ايران است. سفيدرود را در باستان رود آمارد مي‌ناميدند.

اين رود از تركيب 2 رود شاهرود و قزل اوزن در شهر منجيل شكل مي‌گيرد و تا ورود به درياي خزر عرض استان گيلان را مي‌پيمايد.

سرچشمه سفيدرود در كوه چهل چشمه كردستان است و به‌ طرف مشرق رفته داخل ناحيه گروس مي‌شود و در اين محل شعبه ديگري به همين اسم كه از كوه‌هاي پنجه‌علي در شمال‌غربي همدان جاري است، ضميمه آن مي‌شود.

در كتب قديم سپيد رود را با نام هاي گوناگون از جمله: سپيدرود، اسفيدرود، اسبيذروذ، سپيذروذ و سفيدرود خوانده‌اند.

بخشي از سپيدرود را كه از آذربايجان مي‌گذرد به تركي قزل‌ايرماق به معناي رود سرخ مي‌خوانند.

نام اين رود در روزگار هخامنشيان و سلوكيان و اشكانيان و ساسانيان به نام قوم ايراني كه در كنارش مي‌زيستند و آمارد خوانده مي‌شده‌است.

سد سفيدرود، يا سد منجيل در محل پيوستن دو رود قزل‌اوزن و شاهرود و در نزديكي شهر منجيل ساخته شده و براي تنظيم آب اين دو رود براي كشاورزي در دشت گيلان و نيز توليد برق به كار مي‌رود.

اين سد در هنگام ساخت و اوايل دوره بهره‌برداري به سد سفيدرود معروف بود و از سال ۱۳۵۷ تاكنون به سد منجيل معروف است.

محيط زيست > آب  - همشهري آنلاين:
رودخانه جاجرود در ۳۰ كيلومتري شمال شرق تهران واقع است.

اين رودخانه از شمال‌غرب به طرف جنوب شرق جاري است و از منطقه منشا (كوه‌هاي البرز) به ارتفاعات پايين‌تر جريان داشته و وارد سد لتيان مي‌شود.

رودخانه جاجرود داراي ۴۰ كيلومتر طول و ۷۱۰ كيلومتر مربع مساحت حوضه آبريز است.

اين رودخانه يكي از مهم‌ترين رودخانه‌هاي استان تهران است كه مانند رودخانه كرج از كوه‌هاي كلون بستك، در بلندي‌هاي خرسنگ كوه، سرچشمه مي‌گيرد.

شعبه‌هاي فشم، ميگون، دماوند و آهار به اين رود مي‌ريزند. روي اين رودخانه، سدي به نام لتيان ساخته شده و مانند رودخانه كرج از گردشگاه‌هاي زيباي استان تهران است.

اين حوضه آبريز از سمت شمال و غرب به حوضه آبريز  كرج، از سمت شمال و شرق به حوضه آبريز لار، از سمت جنوب به حوضه  آبريز ايوانكى و از سمت جنوب غرب به حوضه آبريز سولقان محدود مى‌گردد.

با توجه به اينكه رودخانه جاجرود تامين كننده  بخشى از آب شرب  و نيروى برق تهران است، مطالعه رسوبشناسى آن اهميت خاصى دارد.

رودخانه جاجرود در شمال شرق تهران با روند شمال غربى- جنوب شرقى جريان  داشته و به درياچه سد لتيان مى‌ريزد.

X