معرفی وبلاگ
ایران تونگین ولعل دنیاهستی//ایران توفریبنده وزیباهستی نام تونکوست چون کهن ایرانی//تاریخ خجسته یل وشیرانی// مهدهنری نقش جهان درگاهت//شیرازوسپاهان اثرزیبایت// هرکس گذرش درتورسدمی بیند//ازشاخه زیبات گلان می چیند// هردم که نظردررخ توبنماید //مدهوش تووجلوه کویت باشد// آثارتوزیباونکودرهمه جاست//هرشهربه آثارخوشت می نازد// مهمان چوبه این نغمه سرا بازآید//درکوی توگرددبری ازغم یادش// اثرمدیروبلاگ محمدعلی حاجیان
دسته
لرنيگ سنترمرجع تخصصي آموزش هاي وب
رابين وب آموزش برنامه نويسي وب
وبلاگ آي كامپ
آموزش ويديويي فتوشاپ،فلش و...............
Cg TV
قوي ترين و بهترين سايت آموزشي كشور
ايران سرزمين – آموزش طراحي صفحات وب
سايت تخصصي آموزش جاوااكسريپت،وب وطراحي
ايران سرزمين
بوق بوق ايران
ايران شناسي
ايرانگردي
ايران هميشه جاويدان
پايتخت فرهنگي جهان اسلام
ايرووون
4چشم
ميهن ما
توريسم ايران
هنرصنايع دستي وخانواده
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1127389
تعداد نوشته ها : 2866
تعداد نظرات : 129

JavaScript Codes
Rss
طراح قالب

قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

قم



ارتفاع از سطح دريا: ۹۴۰ متر

شهر قُم از شهرهاي مركز ايران است. شهر قم مركز استان قم و نيز مركز شهرستان قم مي‌باشد. اين استان در سال ۱۳۷۵ خورشيدي به استان تبديل شد و كوچك‌ترين استان ايران است. قم در منطقه‌اي خشك و كويري واقع گرديده‌است با اين وجود به علت اهميت اين شهر مركزي براي مهاجرت مردم از شهرها و كشورهاي گوناگون است.

جمعيت اين شهر برطبق سرشماري سال ۱۳۸۵ مركز آمار ايران برابر با ۹۵۱٬۹۱۸ نفر بوده‌است كه اين جهت، هشتمين شهر پرجمعيت ايران پس از شهرهاي تهران، مشهد، اصفهان، تبريز، كرج، شيراز و اهواز محسوب مي‌گردد.

 

aka-_ghom


وجه تسميه
ريشه نام اين شهر به «كومه» به معناي آلاچيق مانندي كه چوپانان براي استراحت مي‌ساختند، باز مي‌گردد. بنابر داستاني نام قم از يك حديث منسوب به محمد پيامبر اسلام گرفته شده‌است.

در اصطلاحات متون شيعهٔ به شهر قم چندين لقب داده شده از جمله:

«مجمع انصار القائم (عج)» يعني محل تجمع ياران امام زمان.
«مأوي للفاطميين» يعني پناهگاه منسوبين به فاطمه زهرا است.[۱]
«شهر خون و قيام». اين عنوان به دليل نقش فعال اين شهر در تاريخ معاصر ايران و انقلاب اسلامي به اين شهر داده شده‌است.

جغرافيا

ارتفاع از سطح دريا: ۹۴۰ متر قم شهري است در حاشيه كوير، كه در فاصله ۱۴۰ كيلومتري جنوب شهر تهران قرار دارد.

آرامگاه و حرم تاريخي و باستاني معصومه دختر امام موسي كاظم و مسجد جمكران و بيش از چهارصد امامزاده ديگر و حوزه‌ها و مدارس علميه قم و مساجد تاريخي و مهم مثل مسجد جامع و مسجد امام حسن و مسجد باب الجنه و مسجد رفعت و موسسات آموزشي و بين المللي و رودخانه قمرود با آن طغيانها و پرآب شدن‌هاي قديمي كه اين روزها به علت سد ۱۵خرداد و دلايل جوي كم آب و يا بي آب شده، از جمله جاذبه‌هاي توريستي شهر قم مي‌باشند.


تاريخچه


از لحاظ تاريخي روايتهاي گوناگوني در مورد تأسيس شهر قم وجود دارد. يك گزارش تاريخي بر آن است كه شهر قم در سالهاي دور توسط مهاجراني كه از يمن به ايران هجرت كرده بودند تأسيس شده‌است. روايت مستند تر حاكي از آن است كه اين شهر قدمت ۵۰۰۰ ساله دارد كه اين ادعا توسط دانشگاه آكسفورد با استناد به آزمايش كربن مورد تاييد واقع شده‌است.

بنا بر نقل گريشمن، محدوده كنوني قم جزو دومين دسته سكونتگاه‌هاي پيش از آريايي فلات ايران بوده‌است. بنا بر اين قول و همچنين بر اساس حفاريهاي انجام شده در محل تپه قمرود، قدمت سكونت در اين منطقه به هزاره پنجم پيش از ميلاد مي‌رسد. آثار اين حفاريها در موزه ايران باستان و نيز موزه آستانه قم موجودند.

بر اساس اسطوره‌ها اين شهر را ساخته خماني دختر بهمن مي‌دانند و شايد نام كنوني «قم» و پيشيشن «كم» كه به اين شهر اطلاق مي‌شده و مي‌شود نيز از همين ريشه بوده باشد. در اسناد ديگري آمده كه زماني پيش از ساسانيان اين شهر دچار تخريب و ويراني مي‌شود و قباد ساساني زماني كه از آن مي‌گذرد دستور مي‌دهد دوباره شهر را آباد كنند، لذا در تاريخ آن دوران اين شهر را به نام ويران آبادان كرد كواد (قباد) يعني شهر ويراني كه قباد آنرا آباد كرد، مي‌شناسند.

در حفاري هاي جديد در تپه هاي قلي درويش در نزديكي مسجد جمكران اثاري از كوره هاي عصر اهن با حدود 3000سال پيش بدست امده است كه مشخص ميكند اين شهر در گذشته درشرق محل فعلي بوده ودر اثر تغيير مسير قمرود به سمت غرب كشيده شده است در اسناد تاريخي نظير نزهه القلوب حمدالله مستوفي نيز آمده كه پيش از اسلام اين شهر را به دليل زعفران و پسته مرغوبش مي‌شناخته‌اند.

پس از اسلام و با تسخير اين شهر در سال ۲۳ هجري بدست سپاه اعراب مسلمان به فرماندهي ابوموسي اشعري، ناحيه‌اي از شهر كنوني قم كه آن زمان كميدان نام داشت به سكونتگاه اعراب تبديل گرديد. پس از آنهم ناحيه ديگري در آنسوي رودخانه قم (اناربار) با نام ممجان جزو ناحيه استقرار و زندگي اعراب قرار گرفت كه در آن زمان عمدتا از طايفه اشعري بودند و امروزه هم بخشي از جمعيت شهر قم را نوادگان خاندان اشعري تشكيل مي‌دهند.


ناحيه اي نزديك حرم فاطمه معصومه در قمپس از رحلت و دفن حضرت فاطمه معصومه خواهر امام هشتم شيعيان در اين شهر در سال ۲۰۱ هجري قمري اين شهر به يكي از پايگاههاي شيعيان تبديل شد، هرچند كه پيش از آنهم جمعيت شيعه زيادي در آن سكونت داشتند.

از مهمترين اتفاقات تاريخي كه در بناي شهر قم تاثير داشته‌اند و دوران رونق و يا ركود زندگي در آن را سبب گرديده‌اند مي‌توان موارد زير را برشمرد: سلطه آل بويه و وزير ايشان صاحب بن عباد اهل قم و رونق فراوان شهر، هنوز هم ابنيه‌اي در شهر از اين دوران وجود دارند: مسجد جامع قم، ميدان كهنه (ميدان حكومتي دوران آل بويه).

حمله تيمور گوركاني و نابودي تمام حصار شهر و فرار بسياري از ساكنين شهر، استقرار دولت صفوي و رونق دوباره اين شهر، تعداد زيادي آثار تاريخي از اين دوران نمايانگر رونق و شكوه شهر هستند.

حمله افغان‌ها به قم و استقرار در آن براي مهيا شدن براي حمله به اصفهان و برانداختن صفويه، خرابي اين دوره از حمله تيمور كمتر نبود.

آبادي دوباره قم در دوران حكومت فتحعلي شاه قاجار و پس از او ساير شاهان قاجار در سال ۱۳۰۱ خورشيدي با ورود آيت‌الله عبدالكريم حائري يزدي به قم و رونق دوباره حوزه علميه قم تا امروز اين شهر به عنوان يكي از دو شهر مهم مركز فقه شيعه (به همراه نجف) شناخته مي‌شود.

در سال ۱۳۴۲ شمسي (۱۹۶۳ ميلادي) با شروع حركت روح‌الله خميني از اين شهر، قم به مركزي فعال براي انقلاب مردم ايران تبديل شد كه نهايتا در سال ۱۳۵۷ شمسي (۱۹۷۹ ميلادي) اين حركت توانست به براندازي نظام سلطنتي در ايران منجر شود و پس از ان نيز اهميت شهر قم در عرصه سياسي و اجتماعي ايران به وضوح قابل درك بوده‌است.

از آخرين وقايع تاريخي معاصر قم ميتوان به تخريب حسينيه شريعت منسوب به دراويش گنابادي در بهمن 1384 و درگيري هاي خونين آن، بين دراويش و نيروهاي انتظامي ، اطلاعات، بسيج و لباس شخصي هاي نظام اشاره نمود كه ياد آور حمله به كوي دانشگاه تهران (۱۸ تير ۱۳۸۷) از نوع مذهبي آن مي باشد.


آب و هوا
آب و هواي قم در طبقه بندي اقليمي كشور در زمره آب و هواي نيمه بياباني (جزو اقليم كويري و خشك) محسوب مي‌شود چون نزديك به منطقه بياباني مركز ايران است. تابستانهاي آن گرم و خشك و زمستانهاي آن كم و بيش سرد است اختلاف دماي سالانه نسبتاً زياد و در اغلب اوقات خشكي هوا غلبه دارد. عليرغم آب وهواي خشك ونيمه بياباني اين استان مناطق خوش آب وهوايي اطراف شهر قم وجود دارد كه برخوردار ازآب وهواي سرد كوهستاني بوده ومحل مناسبي براي گذران تعطيلات وايام گرم سال مي‌باشد.


مردم
جمعيت اين شهر بر اساس سرشماري سال ۱۳۸۵، برابر با ۹۵۹٫۱۱۶ نفر بوده‌است.[۱]

۹۹٫۷۶ درصد جمعيت شهر مسلمان و مابقي را پيروان ديگر اديان الهي تشكيل مي‌دهند.

دانشگاه‌ها
دانشگاه قم
دانشگاه صنعتي قم
دانشگاه آزاد قم
دانشگاه جامع علمي كاربردي واحد استان قم[۲]
دانشگاه مفيد
دانشگاه پيام نور قم[۳]

محله‌ها

مرقد فاطمه معصومه در قم[۲] محله‌هاي قديم قم كه از شهر تاريخي قم به يادگار مانده‌اند عبارتند از:

محلات قبل از اسلام: محله شهرستان واقع در محدوده جنوب شهر كنوني قم حوالي خيابان هنرستان، نهر شهرستان كماكان اراضي مزروعي جنوب اين ناحيه را مشروب مي‌كند......

محلات اوايل دوره اسلامي: ميدان كهنه، مسجد جمعه، چهل اختران، دروازه ري، عربستان، ميدان مير، شاهزاده حمزه، بازار كهنه.....

محلات مربوط به دوره صفويه و قاجار: چهار مردان، سيدان، پنجعلي، سلطان محمد شريف، خندق، دروازه كاشان، آستانه، سفيداب، باغ پنبه، بازار نو.....

در چهار دهه گذشته روند مهاجرت به شهر قم به نحو فزاينده‌اي افزايش يافت، به گونه‌اي كه محلات زيادي به بافت قديم شهر افزوده شد و جمعيت شهر نيز طي چند سال گذشته از مرز ۱ ميليون نفر گذشته‌است. تعدادي از محلات جديد شهر قم با نامهاي يزدانشهر، صفائيه، دورشهر، زنبيل‌آباد، سالاريه، صفاشهر، نيروگاه، شاهزاده ابراهيم، خاكفرج، باجك، آذر، ۳۰ متري كلهري ۳۰ متري كيوانفر، مهديه، شاه سيد علي، قائم، شهرك امام خميني، قم نو و دهها محله ديگر ناميده شده‌اند.

از خيابان‌هاي مهم قم مي‌توان به آيت‌الله مرعشي نجفي، بلوار عمار ياسر، بلوار جمهوري، بلوار معلم، انقلاب، طالقاني، امام الخميني، سميه، صدوقي، توحيد، فاطمي، بلوار امين، و كيوانفر اشاره كرد.

مسجدهاي مهم آن عبارتند از مسجد امام حسن عسكري، مسجد اعظم، مسجد جَمكَران، مسجد طباطبايي، مسجد جامع (مصلي بزرگ قدس، مسجد امام حسن مجتبي.
از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

يکشنبه ششم 9 1390 21:4

باغ گنبد سبز قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

باغ گنبد سبز     
در انتهاي خيابان چهار مردان قم ؛ جنب گلزار شهدا و در بخش شرقي شهر ؛ درون باغي كوچك موسوم به " باغ گنبد سبز " سه اثر تاريخي از قرن هشتم هجري به جاي مانده است . اين منطقه در محل به دروازه كاشان مشهور است و گنبد هاي آن نيز به گنبد هاي دروازه كاشان معروفند . دو گنبد از اين مجموعه ؛ با توجه به كتيبه هاي تاريخي موجود ؛ مدفن امراي خاندان علي صفي – فرمانروايان مستقل قم در قرن هشتم ه . ق  است . كتيبه گنبد سوم متاسفانه از بين رفته و تاريخ و صاحب آن معلوم نيست ؛ اما با توجه به مدارك مختلف ؛ اين گنبد نيز از نظر تاريخي به همان دوره مربوط است و احتمالاُ به يكي ديگر از افراد خاندان علي صفي تعلق دارد . مردم قم ؛ اين سه بنا را به صورت مجموعه مدفن " سعد ؛ سعيد و مسعود " از بزرگان عرب هاي اشعري و احيا كنندگان قم در دوره اسلامي مي دانند

باغ گنبد سبز - استان قم - ايرانگردي

 

چنين تصور مي رود كه سعيد ؛ تصحيف تلفظي صفي و آن دو نام ديگر ؛ مكمل سجع باشد . بر اساس كتيبه تاريخي ؛ اين سه گنبد ؛ مدفن خواجه اصيل الدين ؛ خواجه علي صفي و شخص گمنام ديگري است . البته به غير از افراد نامبرده ؛ افراد ديگري از همان خاندان در زير اين گنبد ها مدفون هستند . ويژگي هاي سه گنبد اصلي از قرار زير است .
اين سه بنا از نگاه هنر گچبري از نمونه هاي بارز و منحصر به خود به شمار مي روند و شامل : ۱- برج مقبره خواجه اصيل الدين ، محل دفن دو تن از امراي خاندان صفي به سال ۷۶۱ هجري قمري است . ۲- برج مقبره خواجه علي صلي محل دفن سه تن از امراي خاندان صفي به سال ۷۹۲ هجري قمري است ۳- برج مقبره شمالي متعلق به اواخر قرن هشتم و اوايل قرن نهم هجري قمري است . مقابر باغ گنبد سبز در پانزدهم دي ماه سال ۱۳۱۰ با شماره ۱۲۹ در فهرست آثار ملي ثبت شده است .
گنبدهاي واقع در مقابر باغ عبارتند از: 1- گنبد جنوبي ، 2- گنبد مياني 3- گنبد شمالي .

باغ گنبد سبز - استان قم - ايرانگردي

گنبد جنوبي
بر اساس كتيبه تاريخي ، اين گنبد مدفن خواجه اصيل الدين ، فرزند علي صفي نياي بزرگ خاندان صفي و عموي باني گنبد است . خواجه علي صفي در قم نائب خالصه جات خواجه علاء الدين محمد هندو بود و ديگري فرزند وي خواجه علي اصيل يا همان جمال الدين علي است . او نخستين كسي از اين خاندان است كه بر حكومت قم و مضافات آن دست يافت . آغاز فرمانروايي وي بعد از درگذشت ابوسعيد بهادر به سال 736 ه . ق بوده كه سال 759 ه . قم در حين عهده داري اين مقام كشته شد .

گنبد مياني
از مفاد كتيبه چنين بر مي آيد كه سه نفر در اين آرامگاه مدفونند . نخستين فرد كه نام او در آغاز كتيبه آمده خواجه جمال الدين علي است . همان خواجه علي صفي ، او فرزند خواجه صفي الدين و نواده علي صفي ماضي ، شخصيتي سياسي اجتماعي در قرن هشتم و دومين امير خاندان صفي است كه پس از خواجه علي اصيل ، فرمانرواي قم گرديد و تا آنجا كه مشخص شده است تا سال ۷۷۴ ه . ق در اين مقام بود . خواجه علي خانقاهي در قم داشت كه بيرون از دروازه كنكان قرار گرفته بود . جز اين خانقاه اثري به جاي مانده ديگر از خواجه علي صفي گنبد اصيل الدين است كه در سال ۷۶۱ ه . ق بر قبر عمو و پسر عموي خود خواجه اصيل الدين و خواجه تاج الدين بنيان نهاد . نفر دوم مدفون در اين گنبد ، امير جلال الدين است كه در متون تاريخي سخني از او به ميان نيامده است . سومين فرد مدفون كه به عنوان برادر خواجه جمال الدين علي نام برده شده ، خواجه عماد الدين محمود قمي يكي ديگر از فرزندان خواجه صفي الدين است كه تا سال ۷۹۱ ه . ق عهده دار امور نواحي قم بوده است .

باغ گنبد سبز - استان قم - ايرانگردي

گنبد شمالي
نام باني و صاحب بناي اين گنبد به جهت صدمه ديدن كتيبه آن مشخص نيست . اما محقق خارجي دونالدويلبر آن را متعلق به سال هاي ۷۶۵ - ۷۱۵ ه . ق مي داند و معتقد است با توجه به خصوصيات مشترك زياد با دو گنبد ديگر ، آن سه بنا در يك محدوده زماني ساخته شده و متعلق به خاندان صفي مي باشد . آنچه بيش از اندازه قابل توجه و توصيف مي باشد ، نوع معماري و مهندسي بنا و همچنين گچبري هاي منحصر به فرد است كه مي توان به جرأت گفت در نوع خود بي نظير است . گنبد هاي مقبره از دو پوسته گسسته رك تشكيل شده و پوسته خارجي به منشور شانزده تركي و پوسته داخلي بصورت عرقچين مي باشد كه بر روي بدنه استوانه اي شكل دوازده وجهي بنا قرار دارد . البته پوسته خارجي گنبد جنوبي در طي زمان تخريب گشته و فرو ريخته است و پوسته داخلي آن در دوران معاصر تعمير و بازسازي شده است . به احتمال قريب به يقين فرم و شكل اين گنبد با توجه به اشتراكات فراوان با دو بناي شمالي و مياني به همان شكل دو پوسته رك مي باشد .
با توجه به اينكه بدنه استوانه اي شكل بنا به صورت دوازده وجهي است از داخل بنا به هشت ضلعي منظم تغيير شكل داده است . تزيينات اين بنا ها كه انواع تكنيك هاي گچبري در آن به كار رفته ، از گنبد سلطانيه تأثير گرفته و نوع آجر چيني منظم و متحد الشكلي كه بعضا با اسامي الله محمد و علي مزين گشته و همچنين نوع رنگ آميزي بسيار زيباي آن با رنگ هاي متفاوت و طرح هاي بسيار زيبايي از شمسه و اسپرهاي كار شده و كتيبه هاي به خط ثلث يا كوفي با گچبري برجسته سفيد رنگ و زمينه لاجوردي با نقوش اسليمي ميان دو حاشيه نقش و نگار شده و به صورت بسيار زيبا و هنرمندانه آيات قرآن و اسامي جلاله معصومين درون آن با طرحي از گل و بوته مزين شده است و در ادامه طاق نما ها و درگاه هايي چند گانه كه به صورت قرينه و مقرنس گشته حاكي از شيوه هاي متنوع گچبري چند رنگ است و قسمت هايي از آن توسط شمسه اي عظيم با گره بندي هاي متعدد تزين يافته كه همه آن ها نمونه هايي بسيار زيبا و بديع از نوع هنر معماري ذوق و سليقه گچبري و رنگ آميزي هنرمندان قمي در آن زمان به نمايش مي گذارد

يکشنبه ششم 9 1390 21:2

تيمچه بزرگ قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

تيمچه بزرگ بازار قم در سمت شمال راسته بازار نو ، يكي ا ز سه تيمچه شهر قم است . اين بنا از آثار ارزشمند هنر معماري دوران اسلامي ايران است كه توسط هنرمند برجسته عصر ناصري ، استاد " حسن قمي " مشهور به " معمار باشي " در سال 1301 هـ . ق طراحي و اجرا شد .

تيمچه بزرگ - استان قم - ايرانگردي

باني بنا مرحوم حاج سيد محمود طباطبايي تاجر بزرگ قم و پدر مرحوم حاج آقا حسين طباطبايي قمي است . دو تيمچه ديگر اين بازار سال ها پيش هنگام احداث خيابان هاي جديد شهر قم از ميان رفت . اين دو تيمچه از تيمچه اصلي كوچك تر بودند و وجه تسميه تيمچه بزرگ به همين امر باز مي گردد . اين بنا از نظر وسعت ، هنر معماري و تزيينات، ازجمله بنا هاي منحصر به فرد به شمار مي رود

تيمچه بزرگ - استان قم - ايرانگردي

 

تيمچه بزرگ قم متشكل از بنايي با دو طبقه بالا با 12 غرفه داراي ارسي هاي زيبا ست كه بيشتر آنها از بين رفته اند . بالاي حجره ها در زوايا مقرنس گچي مشاهده مي شود . سقف تيمچه سه چشمه است كه قسمت وسطي به دهانه 15 متر و ارتفاع 15 متر داراي دو پوشش است . طول اين بخش 28 متر و بدون ستون است . چشمه مياني با بلندي و دهانه 15 متر داراي پوشش آجري ظريف و آراسته با مقرنس گچي در زوايا است .

تيمچه بزرگ - استان قم - ايرانگردي

گنبد از نوع عرق چيني و پوشش زير آن شمسه كاري با اسلوب رسمي بندي و يزدي بندي است . در اين پوشش هاهمچنين روزنه هايي براي تأمين روشنايي داخل بنا در نظر گرفته شده است . معماري زيبا و مجلل تيمچه ، تجارت تك كالايي آن ، جايگاه طراز اول و سكوت و آرامش از ويژگي هاي تيمچه بزرگ بازار قم است . تيمچه با دو ورودي به راسته بازار نو راه مي يابد

يکشنبه ششم 9 1390 21:1

حمام حاج عسگرخان قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

در بافت قديم قم ، درشمال راسته ي بازار، حمام حاج عسگر خان واقع است . اين مجموعه از دو بخش حمام  و چاله حوض تشكيل شده و با تغيير درسيستم حرارتي و روشنايي هنوز به كار خود ادامه مي دهد. در ورودي حمام در كنار مغازه هاي راسته بازار قراردارد.
در قسمت ورودي حمام، كتيبه اي سنگي ديده مي شود. بر اساس اين كتيبه ، تاريخ ساخت حمام سال 1216 هـ . ق ذكر شده و با اين حساب مي توان ساختمان آن را به اوايل دوره قاجاريه و حكومت فتحعلي شاه  قاجار نسبت داد.
ورود به حمام از طريق يك ورودي مستطيل شكل ، كه با چند پله در سطح پايين تري از سطح گذر بازار قرار دارد ، ميسر است . بعد از آن وارد اولين فضاي اصلي حمام مي شويم كه مربعي به ابعاد 10/11 متر است . در مركز اين فضا ، گنبدي قرار دارد كه روي هشت ستون پنج ضلعي بر پا شده است .

حمام حاج عسگرخان - استان قم -ايرانگردي

نحوه قرارگيري اضلاع اين پنج ضلع ، به صورت قرينه و هماهنگ با اضلاع مربع اطراف آن ، فرم زيبايي را به وجود آورده است . سپس يك هشتي كوچك قرار دارد كه به دومين گنبد بزرگ حمام راه دارد . نقشه اين گنبد نيز مربعي با ابعاد حدود 10 متر است كه چهارستون در وسط آن قرار گرفته و گنبد روي آن ايجاد شده است . در انتهاي منبع آب قرار دارد. فضاي زيرگنبد اول به عنوان رختكن مورد استفاده است و كاربندي ساده و زيبايي زير گنبد را پوشش مي دهد . فضاي گنبدي دوم ، قسمت اصلي شست و شو است كه در حال حاضر با دوش هاي ايجاد شده در اطراف آن ، مورد استفاده قرار مي گيرد .
به موازات اين فضاها در شرق ساختمان ، چاله حوض واقع است . چاله حوض كه به صورت نيمه مخروبه بر جاي مانده ، داراي سكويي در دور تا دور است كه با ساروج (1) پوشيده شده است . به گفته ي اهالي، در گذشته چاله حوض پر از آب و به عنوان منبع مورد استفاده بود . از ديگر حمام ها ي تاريخي استان قم مي توان از حمام روستاي قبادبزن در بخش كهك نام برد كه از دوره قاجار به جاي مانده است .

يکشنبه ششم 9 1390 20:59

خانه ملاصدرا قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

موقعيت خانه ملا صدرا و فضاهاي موجود :

براي يافتن خانه ملاصدرا كافي است به انتهاي بافت سنتي روستا برويم . در انتهاي يكي از مسيرهاي هلالي شكل روستا به خانه ملا صدرا مي رسيم . ساختمان مذكور در داخل يك باغ قرار داشته كه هم اكنون قسمت زيادي از آن توسط خانه هاي همجوار اشغال گرديده است . در اين محل چند عنصر شاخص وجود دارد : 1- چهارصفه كه در وسط باغ قرار داشته و در دوره هاي مختلف تغيير شكل داده و عناصري به آن الحاق شده است كه اين چهار صفه به عنوان خانه ملاصدرا مورد بازديد قرار مي گيرد .

2- عصاري كه در شمال غربي باغ قرار دارد . اين بنا در حال حاضر نيمه مخروبه است . 3- مسجد كوچك در شمال شرقي باغ كه از يك چهار طاقي ساده تشكيل شده و الگوي چرخش 45درجه چهار طاقي نسبت به جهت قبله را دارد.4-چال آقا ، كه عارضه طبيعي است كه در جنوب غربي باغ قرار داردو توسعه روستا در اين قسمت محدود شده است.

مواد ومصالح مورد استفاده در بناونحوه ساخت:

خشت خام ، ملات گل و سقف با تيرهاي چوبي مواد و مصالح مورد استفاده در اين بناست.و ابعاد خشت ها معادل 6×20×20 سانتي مترمي باشدو عرض ديوار ها به طور معمول از دو خشت تشكيل شده است كه معادل 60 سانتي متر است.اين خانه داراي فضايي گيرا و قديمي با سقفي بلند و پوشش گنبدي با ديوار هاي سياه و اندود گل و تزئينات گچبري ساده با كاربنديهاي زيبا در سقف چهار طرف آن فضاهايي چهار گوش مسقف بين تويزه هاي جناغي شكل كه در مجموع ، شبيه امامزاده هاي دوره صفوي است.

يکشنبه ششم 9 1390 20:58

درياچه نمك حوض سلطان قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

درياچه نمك حوض سلطان - محسن اديب

 

درياچه نمك حوض سلطان در 40 كيلومتري شمال شهرستان قم و 85 كيلومتري جنوب تهران و در حاشيه بزرگراه تهران قم قرار دارد .اين درياچه كه به درياچه ساوه قم ودرياچه شاهي هم معروف است به مساحت تقريبي 240 كيلومتر مربع درشمال شرق شهرستان قم واقع شده است ورشته كوههاي البرز درشمال ان قرار دارد وسعت وشكل درياچه متناسب باورود آب وميزان بارندگي آن درفصول مختلف سال متفاوت است . درمواقع بارندگي وذوب برف هاي ارتفاعات اطراف چون برميزان آب ورودي افزوده مي شود ، وسعت آن زياد ودرغيرازاين ايام وسعت آن كاهش مي يابد . بدين ترتيب سطح آب درياچه پيوسته درنوسان است.

 

درموقع پرآبي سطح درياچه گسترش مي يابد وآب آن اراضي پست وشوره زار باتلاقي پيرامون را مي پوشاند ودرياچه بزرگي به طول 18 وعرض 16 كيلومتر تشكيل مي دهد كه به نام درياچه حوض سلطان يا كويرنمك مشهور است. رودهاي متعددي به اين درياچه وارد مي شوند كه عموما" از اراضي شوره زار ونمكي اطراف عبور مي كنند.
حوض سلطان در سال 1883 ميلادي و بر اثر ساخت جاده شوسه تهران قم تشكيل شد
راههاي ورود به منطقه : در 35 كيلومتري مسير قم-تهران جاده خاكي وجود دارد كه به درياچه ميرسد . درون درياچه نيز جاده خاكريزي هست كه براي جلوگيري از فرو رفتن خودروها در باتلاق و بهره برداري از نمك درياچه مورد استفاده قرار مي گيرد .

درياچه حوض‎ سلطان يا درياچه شاهي ، فروافتادگي نامتقارني با 330 كيلومترمربع وسعت، در 35 كيلومتري شمال قم و در شمال باختري درياچة نمك است. اين درياچه شامل دو چالة جدا از هم يكي به نام «حوض‎سلطان» و ديگري به نام «حوض‎مره» است كه با آبراهة باريكي به هم وصل مي‎شوند. حوضة باختري (حوض‎سلطان) داراي بلندي 806 متر از سطح دريا است كه به طور معمول از روان‎آب‎هاي سطحي تغذيه مي‎شود. حوضة خاوري (حوض‎مره)، افزون بر روان‎آب‎ها، از رودهايي مانند رودشور و قره‎چاي نيز بهره مي‎گيرد. مطالعات مستوفي (1350) نشان مي‎دهد كه آب‎ ابتدا وارد حوض‎مره شده و پس از پر شدن آن، از مسيل دو حوض گذشته وارد حوض‎سلطان مي‎شود و هنگامي كه آب در حوض‎سلطان چند متر بالاتر آمد، به طرف حوض‎مره بازمي‎گردد و سرريز اين دو حوض، به درياچة نمك تخليه مي‎شود. مشاهدات صحرايي كرينسلي (1970)، نشان مي‎دهد كه از مركز درياچه به خارج دو پهنة جداگانة قابل شناسايي است. يكي مركز درياچه كه حدود 24 درصد از مساحت آن را زير پوشش دارد و با پوستة نمكي پوشيده شده است. دوم، زون مرطوب كه 76 درصد بقيه را تشكيل مي‎دهد كه به زون گياهان ريشه‎ بلند به پهناي 20 متر مي‎رسد. پوستة نمكي با 5 سانتيمتر ضخامت، شامل نوارهاي هم‎مركز سفيد و خاكستري است و در زير آن سيلت‎هاي رسي و خاكستري رنگ مرطوب قرار دارد. اين زون (پوستة نمكي) به طور فصلي با آب پوشيده مي‎شود، ولي مناطق مركزي آن ممكن است در تمام سال، آب‎دار باشد. مطالعات انجام شده در زون مرطوب نشان داده كه ميزان رس موجود در نمونه‎ها، 35 تا 45 درصد است كه 10 تا 90 درصد كاني‎ها، كائولينيت ‎است. در پشته‎هاي شن و ماسه‎اي زون گياهان با ريشة بلند، چند خط داغ آب وجود دارد كه به سمت سراشيبي تا ارتفاع 826 متر ادامه دارد. اختلاف ارتفاع بين پست‎ترين و بلندترين خط داغ آب 20 متر است. پيشروي وسيع مخروط‎افكنه‎ها در پهناي زون مرطوب و روي پوستة نمكي نشانگر آن است كه روان‎آب سطحي بيش از گذشته است و تغيير آب و هوايي به سوي دورة مرطوب‎تر از گذشته، پيش مي‎رود.

مطالعات معتمد و همكاران (1356) نشان داده است كه رسوبات حوض‎سلطان بيشتر از نوع گچ و نمك، مارن و رس است. بررسي‎هاي لرزه‎نگاري و حفاري نيز نشان داده كه نمك تا عمق 46 متر وجود دارد. اين نمك، به صورت 5 لاية جدا از هم با ضخامت كل تا 20 متر است كه با رس‎هاي قهوه‎اي تا خاكستري از يكديگر جدا مي‎شوند.

irandeserts.com

يکشنبه ششم 9 1390 20:56

امازاده چهل اختران قم - اكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

اين زيارتگاه در شهر قم قرار دارد و مدفن موسي مبرقع (ع) فرزند امام محمد تقي (ع) و امامزاد گان ديگر است . به همين دليل در صحن بزرگ اين مجموعه سه زيارتگاه به اسامي امامزاده موسي مبرقع (ع) ، چهل اختران و امامزاده زيد (ع) قرار دارد . اين زيارتگاه در ميان مردم به نام " چهل اختران " شهرت دارد . 

امازاده چهل اختران - استان قم - ايرانگردي

امامزاده موسي مبرقع (ع) : به نظر مي رسد كه بناي ساختمان اين زيارتگاه از آثار قبل از صفويه باشد . اما اكنون اثري ازگذشت زمان بر چهره آن مشاهده نمي شود و در آن عمليات تجديد بنا صورت  مي گيرد . اين بنا مدفن موسي مبرقع فرزند امام جواد (ع) است .

امازاده چهل اختران - استان قم - ايرانگردي


چهل اختران : تاريخ بناي اين بقعه سال 950 ه . ق آمده است .  باني آن شاه طهماسب صفوي و اسم معمار هنرمندش " استاد سلطان قمي " از مشاهير معماري دوره صفويه به شما ر مي رود . نام اين استاد در زيارتگاه ضبط شده است . در سال 953 ه . ق  به دستور شاه طهماسب صفوي سقفي بسيار مرتفع از آجر بر اين بقعه زده شد .

امازاده چهل اختران - استان قم - ايرانگردي

در اين مكان قبور جمعي از سادات و امامزادگان از جمله فرزندان و اولادان امام موسي مبرقع (ع) جاي دارد . مي گويند در اين بقعه چهل زن ، چهل مرد و بيست و پنج كودك ، در مجموع صد و پنج نفر، دفن شده اند . 

امازاده چهل اختران - استان قم - ايرانگردي

امامزاده زيد ( ع) : بناي اين امامزاده عمارتي است كه گنبدي كوچك از آجر به شكل كلاه خود بر فراز آن به چشم مي خورد و به سده نهم ه . ق تعلق دارد . اين مكان مدفن يكي از نوادگان امام زين العابدين (ع) است

يکشنبه ششم 9 1390 20:54

كوير مسيله قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

وسعت كوير مسيله بيش ازده هزار هكتار مي باشد ودرحال حاضر قسمتهاي عمده آن پوشيده ازدرختان گز وتاغ مي باشد ودرحقيقت يكي ازمراكز كويري جنگلي ايران محسوب مي شوند بدليل ارتفاع پايين دشت مذكور ( حدود 800 متر ازسطح دريا) ازساير نقاط اطراف شيب ملايم دشتها وارتفاعات شهرقم واراضي شمالي دشت مذكور به طرف دشت مي باشد همچنين درياچه نمك و كوير مسيله مصب دو رودخانه مهم مركزي ايران يعني رودخانه قمرود ( اناربار) ورودخانه قره چاي مي باشد.درروزگار نه چندان دور حدود 50 سال پيش دشت مذكور داراي يكي ازبهترين مراتع استپي ودشتي بوده به گونه اي كه محل چراي اسبهاي دولتي درآن زمان بوده ونيز رمه هاي بزرگ گوسفند وشتر دردشت مذكور به چرا پرداخته اند علاوه برمراتع خوب درسالهاي گذشته دشت مسيله يكي ازبزرگترين توليد كنندگان غلات (گندم ، جو و...) دربخش مركزي ايران بوده است.

ازنظر زيستگاهي دشت مسيله ازقديم الايام زيستگاه آهو وجبير وگوره خر آسيايي وايراني بوده است اما درحال حاضر به علت شكار بي رويه ازبين رفتن زيستگاه ها ، تعداد اينگونه حيوانات بسيار كم ونادر است اما قابليت زيستگاهي منطقه جهت حيوانات ذكر شده همچنان به قوت خود باقي است. منطقه كوير مسيله مي تواند زيستگاه مناسبي براي هوبره كه ازپرندگان حمايت شده وكمياب است ( خصوصا" درفصل زمستان) باشد ودرفصل پائيز وزمستان درآبگيرهاي دشت انواع پرندگان مهاجر ازقبيل انواع مرغابي وحشي ، اردك ، غاز، فلامينگو ، بازهاي شكاري وباقرقره و... ديده مي شود درسال گذشته يك گله هفت تايي گورخر ايراني دركنار درياچه حوض سلطان مشاهده شده است. وهمچنين مار، روباه وخرگوش نيز درمنطقه وجود دارد. مسيله وكوير قم دوزيسگاه استان وبخشي ازپارك ملي كوير است كه مورد حفاظت قرار مي گيرد وجود گونه هاي نادر جانوري نظير هوبره ، آهو، امكان زيست جانوري مانند يوزپلنگ به اهميت حفاظت وحراست اين منطقه مي افزايد افزون براينكه زيستگاههاي زيباي موجود دراستان وجود سگ آبي ، انواع پرندگان ومهاجرت انواع غازها، اردكها وپرندگان به اطراف درياچه حوض سلطان ودرياچه نمك وآشيانه سازي دراطراف مسيل رود قم درنماي زيست بومهاي استان بسيار موثر است.

 

نقاط ديدني كوير مسيله  آفتاب

راه‌هاى ارتباطى تهران به قم: راه شوسهٔ كنونى تهران - قم در سال ۱۸۸۳ ميلادى توسط اتابك ساخته شد و انگيزهٔ پى‌ريزى آن پيدايش درياچهٔ حوض سلطان بود. در مسير اين راه ارتباطى، پل‌هاى تاريخى و كاروان‌سراهايى قرار داشت كه به مرور زمان يا تخريب شد يا به كلى از ميان رفتند. از قم‌رود به سوى شمال شرقى و به موازات درهٔ قم‌رود، «پل دلاك» قرار داشت كه پس از اتصال قم‌رود به قره‌چاى ايجاد شد و منزل اول نيز به نام پل‌ دلاك بود. اين پل ۱۶ دهنه داشت كه چند دهنه آن ويران شده است. بناى پل از آجر و مربوط به دورهٔ‌ صفويه است و براى برقرارى ارتباط ميان قم و مشهد ساخته شده بود. يك راه قديمى از پل دلاك به طور مستقيم از حاشيهٔ غربى مسيله به سوى ورامين و گرمسار مى‌رود. نام پل برگرفته از اسم يكى از شخصيت‌هاى دورهٔ صفوى است. در شمال اين پل، دو ساختمان ويرانه قرار دارد كه سابقاً اقامتگاه كاروا‌ن‌ها بود، اوّلى از خشت و گل و شبيه به كاروان‌سراست و دومى از آجر بنا شده و مانند قلعه است. از پل دلاك به سمت شمال، يك راه ارتباطى از بلندى‌هاى باقرآباد مى‌‌گذشت و با عبور از ميان چال سلطان، به منزل دوم كه كاروان‌سراى حوض نام داشت مى‌رسيد. كاروان‌سراى حوض، قلعه‌اى محكم دارد و از آجر بنا شده و در زمان گذشته چند رشته قنات و آب‌‌انبار بزرگ آن را پر مى‌كرد. كاروان‌سراى حوض چندين بار تعمير شده و هم اينك مسكونى است.

كاروان‌سراى دير: در مسير راه تهران به قم، پس از حسن‌آباد، راهى به سمت چپ جدا مى‌شود كه به بند على‌‌خان و ورامين مى‌رود. اين راه در جهت شمال غربى به جنوب شرقى و در شمال رودشور قرار دارد.

۱۲ كيلومتر پيش از بند على‌خان راهى ديگر از جنوب به شمال آن را قطع مى‌كند. اگر راه را به سوى جنوب دنبال كنيم به كاروان‌سراى دير مى‌رسيم و امتداد آن به طرف شمال از طريق دولت‌آباد به ورامين مى رسد؛ اين همان راه قديمى ساسانى است كه اصفهان را به رى وصل مى‌كرد.

كاروان‌سراى كنونى دير روى ويرانه‌هاى ديرالجص يا دير گجين يا دير كردشير كه در تاريخ معروف است، ساخته شده است، ظاهر ساختمان قديمى به نظر نمى‌رسد. در كناره‌هاى دروازه ورودى كاروان‌سرا، دو برج دو طبقه قرار دارد. داخل اين بنا، حياطى بزرگ است با اتاق‌هاى كوچك كه يك در دارد و بدون پنجره است؛ اتاق‌ها روى سكويى قرار دارند، جرزهاى آن آجرى و سقف آن‌ها ضربى است. وسط بدنه‌ها در سه سمت حياط ايوان‌هايى بزرگ شبيه ايوان‌هاى داخل مسجد قرار دارد كه معلوم نيست به چه منظور ساخته شده‌‌اند.

كاروان‌سراى حوض: اين كاروان‌سرا از اقامت‌گاه‌هاى بين راهى مسير تهران - قم محسوب مى‌شد كه علاوه بر كاروان‌سرا، قلعهٔ محكمى نيز در آنجا قرار داشت. در شمال كاروان‌سرا، بقاياى قلعه ديگرى كه از گل ساخته شده است، وجود دارد.

مجموعهٔ كاروان‌سرا، قلعهٔ اربابى و قلعهٔ روستايى به نام حوض، درگذشته به دليل آمد و شد زياد بين تهران - قم و اصفهان از رونق بسيار برخوردار بود. امروزه كاروان‌سرا و قلعهٔ حوض به علت اينكه در محل خروج از مسير راه اصلى قرار دارد، كاركرد سابق خود را از دست داده است.

كاروان‌سراى پل دلاك: اين كاروان‌سرا نزديك پلى كه روى رودخانه قره‌چاى در محل اتصال آن به قم‌رود ساخته شده است قرار دارد، از جندق به سوى شمال در ۳۵ كيلومترى منطقه، نخستين‌ كاروان‌سرا ديده مى‌شود كه خرابه‌هاى آب‌انبار آن هنوز باقى است.

راه‌هاى قديمى و پل‌ها: راه‌ها و پل‌هاى قديمى اين منطقه، عموماً از سه دورهٔ تاريخى بر جاى مانده‌اند. هر چند كه بيش‌تر اين راه‌‌ها در دوره‌هاى بعدى روى همان مسيرهاى قبلى بازسازى و مرمت شده‌اند، اما هنوز شواهد و نشانه‌‌هاى بارز اين راه‌ها بر جاى مانده است.
قديمى‌ترين نشانه‌هاى برجاى مانده از راه‌هاى گذشته، راه‌ها و پل‌هاى متعلق به دورهٔ ساسانى است. اين‌ها، راه‌هايى بوده‌اند كه اصفهان را به رى وصل مى‌كردند.

از بقاياى راه ساسانى بر جاى مانده در اين ناحيه، راهى است كه از جنوب حوض سلطان - بين دلاك و محمدآباد كاج - مى‌گذشته است. اين راه، با پلى كه روى رودخانهٔ‌ مسيله در دورهٔ ساسانى ساخته شده بود، از راه‌هاى مهم ارتباطى ميان رى و اصفهان محسوب مى‌شد. بقاياى پل مزبور كه به پل شكسته معروف است در نزديكى روستاى كاج هنوز باقى است. ادامه اين راه در شمال، از سنگ ساخته شده و به نام سد معروف است و از زمين‌هاى اطراف، دو تا سه متر بلندتر است و ظاهراً سنگ‌فرش بوده است.

پل دلاك نيز كه روى رودخانه قره‌چاى بنا شده، داراى ۱۶ دهانه است و بقاياى آن هنوز در اين محل پابرجاست. بناى اين پل را به دورهٔ صفوى نسبت مى‌دهند كه گويا عمدتاً براى برقرارى ارتباط ميان قم و مشهد ساخته شد.

يك راه قديمى ديگر كه در شمال سياه كوه هنوز نشانه‌هاى آن بر جا است، سنگ‌فرشى گسترده است به عرض ۶ تا ۱۰ متر كه در زمان خود، از خطوط ارتباطى مهم ميان اصفهان و سواحل درياى مازندران بوده است و آن را به دورهٔ صفوى يا اوايل قاجار نسبت مى‌دهند.

يکشنبه ششم 9 1390 20:53

مسجد جمكران قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

مسجد جمكران، در ۶ كيلومتري شهر قم به طرف جاده كاشان در نزديكي روستاي جمكران واقع شده است


تاريخچه
واقعه ساخت مسجد به شيخ حسن بن مثله جمكراني مربوط مي‌شود، وي ادعا كرد كه در بيداري با امام دوازدهم شيعيان، مهدي ديدار كرده است و حجت بن حسن دستور ساخت مسجد را به وي داده است.

در ميان شيعيان بحثهاي زيادي در خصوص ملاقات با امام زمان مطرح است. عده‌اي با استناد به رواياتي، آن را در خواب ممكن مي‌دانند . دريافت نامه از مهدي پس از غيبت كبري نيز مورد قبول بسياري از شيعيان است، آنچنانكه نامه‌ و توقيع رسيده به شيخ مفيد - حدود يك قرن پس از غيبت كبري - از نظر شيعيان مورد ترديد واقع نشده است.

اما عده‌اي از جمله برخي از معاصرين، با استناد به نامه‌اي كه حجت بن حسن مهدي به آخرين نايب خويش ارسال نموده است، كه شيعيان به توقيع ناحيه مقدسه از آن نام مي‌برند، مشاهده امام زمان در بيداري را بر خلاف نامه منسوب به مهدي مي‌دانند، دربخشي ازين نامه آمده است:

غيبت كامل آغاز شد و پس ازآن ظهوري نخواهد بود، مگر بفرمان خداوند...بزودي برخي از شيعيان من ادعا خواهند كرد كه مرا ديده‌اند، آگاه باشيد كه هركس قبل از خروج سفياني و صيحه ‌آسماني ادعاي مشاهده مرا كند، دورغگوي و تهمت زننده است...

با اينحال عده بسياري از جمله شيخ عباس قمي در مفاتيح الجنان و محدث نوري در كتاب خود، با ذكر سند، داستانهاي بسياري از ملاقات افراد با امام زمان نقل مي‌كنند و با استناد به رواياتي، ملاقات با مهدي در بيداري را امكان‌پذير مي‌دانند. بهرحال اين موضوع هنوز هم محل بحث و جدلهاي فراوان روحانيون و انديشمندان معاصر است.

همچنين داستانهاي بسياري از علماء بزرگ شيعيان همچون آيت‌الله بروجردي در تاييد اين مسجد و برتري آن نقل گرديده است.

حسن بن مثله جمكراني در روايت مشهوري كه به‌نظر مي‌آيد تنها سند موجود و معتبر براي ساخت اين مسجد باشد چنين مي‌گويد:

من شب سه شنبه، ۱۷ ماه مبارك رمضان سال ۳۷۳ ق در خانه خود خوابيده بودم كه ناگاه جماعتي از مردم به در خانه من آمدند و مرا از خواب بيدار كردند و گفتند:برخيز و مولاى خود، مهدى(ع) را اجابت كن كه تو را طلب نموده است.
آنها مرا به محلى كه اكنون مسجد جمكران است آوردند، چون نيك نگاه كردم، تختي ديدم كه فرشى نيكو بر آن تخت گسترده شده، جوانى سى ساله بر آن تخت تكيه بر بالش كرده و پيرمردى هم نزد او نشسته است، آن پير، خضر نبي عليه السلام بود كه مرا امر به نشستن نمود، حضرت مهدى عليه السلام مرا به نام خودم خواند و فرمود:

برو به حسن مسلم (كه در اين زمين كشاورزى ميكند) بگو، اين زمين شريفى است و حق تعالى آن را از زمين هاى ديگر برگزيده است و ديگر نبايد در آن كشاورزى كند.
عرض كردم: يا سيدى و مولاى! لازم است كه من دليل و نشانه اى داشته باشم و گرنه مردم حرف مرا قبول نمي‌كنند
فرمود:تو برو و آن رسالت را انجام بده، ما نشانه‌هايي براى آن قرار مي‌دهيم، و همچنين نزد سيد ابوالحسن (يكى از علماى قم ) برو و به او بگو حسن مسلم را احضار كند و سود چند ساله را كه از زمين به دست آورده است، وصول كند و با آن پول در اين زمين مسجدى بنا نمايد.به مردم بگو به اين مكان رغبت كنند و آنرا عزيز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند.
آنگاه امام(ع) فرمودند: هر كه اين دو ركعت نماز را در اين مكان (مسجد جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه خوانده باشد.
چون به راه افتادم، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:
بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خريدارى كن و بدين مكان آور و آنرا بكش و بين بيماران انفاق كن، هر بيمار و مريضى كه از گوشت آن بخورد، حق تعالى او را شفا دهد.
حسن بن مثله جمكرانى مي‌گويد: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اند يشه بودم، تا اينكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذ ر رفتم و ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته رفتيم، و در آنجا زنجيرهايي را ديديم كه طبق فرموده امام عليه السلام حدود بناى مسجد را نشان مي‌داد.
سپس به قم نزد سيد ابوالحسن رضا رفتيم و چون به در خانه او رسيد يم، خادم او گفت: آيا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سيد از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتيم و سيد مرا گرامى داشت و گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت:
حسن به مثله، از جمكران نزد تو مي‌آيد، هر چه او گويد، تصديق كن و به قول او اعتماد نما، كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن.
از هنگام بيدار شدن تا اين ساعت منتظر تو بودم، آنگاه من ماجراى شب گذشته را براى وى تعريف كردم، سيد بلافاصله فرمود تا اسب ها را زين نهادند و بيرون آوردند و سوار شديم، چون به نزديك روستاى جمكران رسيديم، گله جعفر كاشاني را ديديم، آن بز از پس همه گوسفندان مي‌آمد، چون به ميان گله رفتم، همينكه بز مرا ديد به طرف من دويد، جعفر سوگند ياد كرد كه اين بز در گله من نبوده و تاكنون آنرا نديده بودم، به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آن را ذبح كرده و هر بيمارى كه گوشت آن تناول كرد، با عنايت خداوند تبارك و تعالي و حضرت بقيه‌الله ارواحنا فداه شفا يافت.
ابو الحسن رضا، حسن مسلم را احضار كرده و منافع زمين را از او گرفت و مسجد جمكران را بنا كرد و آن را با چوب پوشانيد.
سپس زنجيرها و ميخ ها را با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت، هر بيمار و دردمندى كه خود را به آن زنجيرها مي‌ماليد، خداى تعالى او را شفاى عاجل[سريع] مي‌فرمود، پس از فوت سيد ابوالحسن، آن زنجيرها ناپديد شد و ديگر كسى آنها را نديد.


اعمال مسجد
بسياري از شيعيان شب چهارشنبه از روزهاي هفته و شب نيمه شعبان - تولد مهدي - از روزهاي سال را به اين مسجد مي‌روند و اعمال آن را بجا مي‌آورند. اعمال آن دو ركعت نماز تحيت مسجد است و دو ركعت نماز استغاثه به صاحب الزمان كه به نماز امام زمان مشهور است به شيوه‌اي خاص بجاي آورده مي‌شود.

 
يکشنبه ششم 9 1390 20:51

كهك استان قم - آكا ايران

 
نوشته شده توسط behzad

كَهَك يكي از شهرهاي استان قم در ايران است. اين شهر در بخش كهك از توابع شهرستان قم قرار دارد و مركز اين بخش مي باشد. جمعيت اين شهر بر اساس سرشماري سال ۱۳۸۵، برابر با ۲،۷۶۶ نفر بوده است. اين شهر، اقامت‌گاه ملاصدراي شيرازي فيلسوف و حكيم بزرگ اسلامي بوده است و وي به دليل آزار متعصبان درس خود در شيراز را رها كرد و ۱۵ سال در كهك به گوشه‌نشيني، عبادت، و تفكر پرداخت.

از جمله روستاهاي پيرامون آن فردو، وشنوه، دستگرد، تيره، ميم، شاه اسماعيل، بيدهند، ورجان، خورآباد، قبادبزن، خاوه، صرم و ... هستند.

يکشنبه ششم 9 1390 20:49
X